Δύο πέναλτι, δύο λανθασμένες υποδείξεις, δύο διορθώσεις από το VAR. Μέσα σε ένα ημίχρονο! Αν αυτό δεν αποτελεί ηχηρό καμπανάκι για την ποιότητα της κυπριακής διαιτησίας, τότε έχουμε κατεβάσει τόσο χαμηλά τον πήχη, ώστε θεωρούμε επιτυχία ακόμη και την αποφυγή της καταστροφής.
Στην αναμέτρηση Καρμιώτισσας–Ολυμπιακός, ο Ιωάννης Χριστοδούλου αστόχησε σε δύο από τις σημαντικότερες αποφάσεις που καλείται να πάρει ένας διαιτητής. Υπέδειξε ισάριθμα πέναλτι, ένα για κάθε ομάδα, και χρειάστηκε η παρέμβαση του Δημήτρη Σολωμού από το VAR για να ανακαλέσει τις αποφάσεις του. Στη δεύτερη περίπτωση, μάλιστα, από την άσπρη βούλα φτάσαμε στην κίτρινη κάρτα για προσποίηση! Από το ένα άκρο στο άλλο.
Και προκύπτει το αμείλικτο ερώτημα: Εάν δεν υπήρχε το VAR, τι θα είχε συμβεί; Δύο ανύπαρκτα πέναλτι θα μπορούσαν να καθορίσουν αποτέλεσμα και βαθμούς.
Ας τελειώνουμε, λοιπόν, με το βολικό άλλοθι ότι «στο τέλος αποδόθηκε δικαιοσύνη». Η τεχνολογία δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο σωσίβιο της διαιτητικής ανεπάρκειας. Ούτε να πανηγυρίζουμε επειδή διορθώθηκαν λάθη που δεν έπρεπε να γίνουν εξαρχής. Το VAR είναι εργαλείο υποστήριξης, όχι δεκανίκι. Και η ευθύνη της αρχικής απόφασης παραμένει ακέραιη.
Επιτέλους, ποιος αξιολογεί τέτοιες εμφανίσεις και με ποια κριτήρια; Ποιες είναι οι συνέπειες;
Γιατί το VAR μπορεί να σώσει έναν αγώνα από δύο λανθασμένα πέναλτι. Δεν μπορεί, όμως, να προσφέρει επ’ αόριστον πιστοποιητικό επάρκειας σε όσους αποτυγχάνουν στις βασικές τους υποχρεώσεις.