Το βράδυ της Δευτέρας θα αναδειχθεί ο νικητής της Χρυσής μπάλας για το 2026 και όλη η ποδοσφαιρική κοινότητα θα είναι κολλημένη στην τηλεόραση για να μάθουν τον καλύτερο ποδοσφαιριστή στον κόσμο.
Η τελετή θα γίνει για πρώτη φορά στο Λονδίνο και όχι στο Παρίσι, που είναι η έδρα του περιοδικού France football.
Στο «London Palladium Theatre» αναμένεται να φτάσει όλη η ποδοσφαιρική ελίτ και φυσικά οι δύο πρωταγωνιστές που εμφανίζονται ως φαβορί, ο Λαμίν Γιαμάλ , ο Κιλιάν Εμπαπέ και ο Χάρι Κέιν.
Παρουσιαστές θα είναι η Κέιτ Σκοτ και ο Τιερί Ανρί, ενώ ο νικητής αναμένεται να ανακοινωθεί λίγο πριν τις 00:00 ώρα Ελλάδας.
Μαραντόνα και Πελέ δεν κέρδισαν ποτέ τη Χρυσή Μπάλα
Είναι γεγονός ότι η λίστα των νικητών είναι γεμάτη από τεράστιους σταρ και παίκτες που άφησαν τη δική τους ιστορία στο χορτάρι του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, όμως ένας κανονισμός που είχε θεσπιστεί ως το 1995 είχε στην απ’ έξω…. τους δύο πιο σημαντικούς ποδοσφαιριστές στην ιστορία του αθλήματος.
Η Χρυσή Μπάλα έχει ήδη καθιερωθεί ως το υψηλότερο ατομικό βραβείο στο ποδόσφαιρο και όποιος κοιτάξει την ιστορία των βραβευθέντων θα εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι ο Πελέ και ο Μαραντόνα, δύο από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία, δεν την έχουν κερδίσει.
Αλλά πολλοί θα παρατηρήσουν επίσης ότι μέχρι το 1995, κανένας μη Ευρωπαίος παίκτης δεν την είχε κερδίσει.
Ο λόγος είναι ότι μέχρι το 1995, η Χρυσή Μπάλα μπορούσε να απονεμηθεί μόνο σε Ευρωπαίους παίκτες. Αυτός ο κανόνας παραβιάστηκε εκείνη τη χρονιά, με τον Λιβεριανό Ζορζ Γουεά να επιλέγεται ως ο καλύτερος παίκτης της χρονιάς. Έκτοτε, αρκετοί Βραζιλιάνοι έχουν βραβευτεί με το βραβείο όπως Ρονάλντο, Ριβάλντο, Ροναλντίνιο και Κακά και, φυσικά, ο Μέσι.
Αλλά μέχρι το 1995, οι μη Ευρωπαίοι παίκτες δεν ήταν υποψήφιοι για το βραβείο. Επομένως, παρόλο που ο Πελέ και ο Μαραντόνα ήταν οι καλύτεροι παίκτες στον κόσμο για αρκετά χρόνια στις αντίστοιχες καριέρες τους, δεν κατάφεραν να κερδίσουν αυτό το βραβείο.
Τουλάχιστον, ο Μαραντόνα έλαβε μια τιμητική μνεία το 1995 για να μετριαστεί κάπως αυτή η αδικία, ενώ το 2014 η FIFA σε συνεργασία με το France Football απένειμε και στον Βραζιλιάνο Μάγο μια τιμητική Χρυσή Μπάλα για την προσφορά του.
Ο Πελέ θυμίζουμε ότι δεν αγωνίστηκε ποτέ στην Ευρώπη, ενώ οι χρονιές που θα μπορούσε να κατακτήσει το βραβείο θα ήταν το 1958, αντί του Κοπά, το 1962, αντί του Μάζοπουστ και το 1970, αντί του Γκερντ Μίλερ, δηλαδή της χρονιές που κατέκτησε το Μουντιάλ.
Από την άλλη όσον αφορά τον Μαραντόνα, η κατάσταση θα ήταν λίγο πιο παράξενη. Το 1986 όταν ήταν άρχοντας του ποδοσφαίρου κατακτώντας μόνος του το Μουντιάλ στο Μεξικό, ο Μπελάνοφ πήρε το βραβείο.
Με τη Νάπολι δεν κατέκτησε το Κύπελλο πρωταθλητριών, μάλιστα έχει μόνο 6 συμμετοχές στη διοργάνωση.
Ωστόσο, αυτοί οι δύο δεν είναι οι μόνοι θρύλοι που έμειναν χωρίς Χρυσή Μπάλα λόγω αυτής της ιδιότητας.
Θρυλικοί ποδοσφαιριστές όπως ο Σόκρατες, ο Τοστάο, ο Ζίκο, ο Φαλκάο, ο Ζαϊρζίνιο, ο Κέμπες, ο Πασαρέλα… όλοι τους είδαν το εν λόγω βραβείο να περνάει μπροστά από τα μάτια τους.
Στην ιστορία του βραβείου υπήρξαν και αθλητές που παρότι είχαν καταγωγή από μη ευρωπαϊκές χώρες, βραβεύτηκαν με τη Χρυσή μπάλα.
Το 1957 και το 1959 ο Αλφρέντο ντι Στέφανο αναδείχθηκε κορυφαίος στον κόσμο παρότι είναι Αργεντινός. Ο θρύλος της Ρεάλ Μαδρίτης αγωνιζόταν στη βασίλισσα με ισπανικό διαβατήριο, οπότε θεωρούνταν Ισπανός και από το France football.
Η δεύτερη περίπτωση είναι του Ομάρ Σιβόρι, ο οποίος γεννήθηκε στην Αργεντινή αλλά απέκτησε και την ιταλική υπηκοότητα όταν πήρε μεταγραφή για τη Γιουβέντους, γεγονός το οποίο του έδωσε τη δυνατότητα να είναι νικητής της Χρυσής μπάλας το 1961.
Αναλυτικά όλοι οι νικητές του βραβείου:
1956: Στάνλεϊ Μάθιους (Αγγλία – Μπλάκπουλ)
1957: Αλφρέδο Ντι Στέφανο (Ισπανία/Αργεντινή – Ρεάλ)
1958: Ραϊμόν Κοπά (Γαλλία – Ρεάλ)
1959: Αλφρέδο Ντι Στέφανο (Ισπανία/Αργεντινή – Ρεάλ)
1960: Λουίς Σουάρεθ (Ισπανία – Μπαρτσελόνα)
1961: Ομάρ Σίβορι (Ιταλία/Αργεντινή – Γιουβέντους)
1962: Γιόζεφ Μάζοπουστ (Τσεχοσλοβακία – Ντούκλα Πράγας)
1963: Λεβ Γιασίν (Σοβιετική Ένωση – Ντινάμο Μόσχας)
1964: Ντένις Λόου (Σκωτία – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
1965: Εουσέμπιο (Πορτογαλία – Μπενφίκα)
1966: Μπόμπι Τσάρλτον (Αγγλία – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
1967: Φλόριαν Άλμπερτ (Ουγγαρία – Φερεντσβάρος)
1968: Τζορτζ Μπεστ (Βόρειος Ιρλανδία – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
1969: Τζάνι Ριβέρα (Ιταλία – Μίλαν)
1970: Γκερντ Μίλερ (Δυτική Γερμανία – Μπάγερν)
1971: Γιόχαν Κρόιφ (Ολλανδία – Άγιαξ)
1972: Φραντς Μπεκενμπάουερ (Δυτική Γερμανία – Μπάγερν)
1973: Γιόχαν Κρόιφ (Ολλανδία – Άγιαξ/Μπαρτσελόνα)
1974: Γιόχαν Κρόιφ (Ολλανδία – Μπαρτσελόνα)
1975: Όλεγκ Μπλαχίν (Σοβιετική Ένωση – Ντινάμο Κιέβου)
1976: Φραντς Μπεκενμπάουερ (Δυτική Γερμανία – Μπάγερν)
1977: Άλαν Σίμονσεν (Δανία – Γκλάντμπαχ)
1978: Κέβιν Κίγκαν (Αγγλία – Αμβούργο)
1979: Κέβιν Κίγκαν (Αγγλία – Αμβούργο)
1980: Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε (Γερμανία – Μπάγερν)
1981: Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε (Γερμανία – Μπάγερν)
1982: Πάολο Ρόσι (Ιταλία – Γιουβέντους)
1983: Μισέλ Πλατινί (Γαλλία – Γιουβέντους)
1984: Μισέλ Πλατινί (Γαλλία – Γιουβέντους)
1985: Μισέλ Πλατινί (Γαλλία – Γιουβέντους)
1986: Ιγκόρ Μπελάνοφ (Σοβιετική Ένωση – Ντινάμο Κιέβου)
1987: Ρουντ Γκούλιτ (Ολλανδία – Αϊντχόφεν/Μίλαν)
1988: Μάρκο Φαν Μπάστεν (Ολλανδία – Μίλαν)
1989: Μάρκο Φαν Μπάστεν (Ολλανδία – Μίλαν)
1990: Λόταρ Ματέους (Γερμανία – Ίντερ)
1991: Ζαν-Πιερ Παπέν (Γαλλία – Μαρσέιγ)
1992: Μάρκο Φαν Μπάστεν (Ολλανδία – Μίλαν)
1993: Ρομπέρτο Μπάτζο (Ιταλία – Γιουβέντους)
1994: Χρίστο Στόιτσκοφ (Βουλγαρία – Μπαρτσελόνα)
1995: Ζορζ Γουεά (Λιβερία – Παρί/Μίλαν)
1996: Ματίας Ζάμερ (Γερμανία – Ντόρτμουντ)
1997: Ρονάλντο (Βραζιλία – Μπαρτσελόνα/Ίντερ)
1998: Ζινεντίν Ζιντάν (Γαλλία – Γιουβέντους)
1999: Ριβάλντο (Βραζιλία – Μπαρτσελόνα)
2000: Λουίς Φίγκο (Πορτογαλία – Μπαρτσελόνα/Ρεάλ)
2001: Μάικλ Όουεν (Αγγλία – Λίβερπουλ)
2002: Ρονάλντο (Βραζιλία – Ρεάλ)
2003: Πάβελ Νέντβεντ (Τσεχία – Γιουβέντους)
2004: Αντρέι Σεβτσένκο (Ουκρανία – Μίλαν)
2005: Ροναλντίνιο (Βραζιλία – Μπαρτσελόνα)
2006: Φάμπιο Καναβάρο (Ιταλία – Γιουβέντους/Ρεάλ)
2007: Κακά (Βραζιλία – Μίλαν)
2008: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
2009: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – Μπαρτσελόνα)
2010: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – Μπαρτσελόνα)
2011: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – Μπαρτσελόνα)
2012: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – Μπαρτσελόνα)
2013: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία – Ρεάλ)
2014: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία – Ρεάλ)
2015: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – Μπαρτσελόνα)
2016: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία – Ρεάλ)
2017: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία – Ρεάλ)
2018: Λούκα Μόντριτς (Κροατία – Ρεάλ)
2019: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – Μπαρτσελόνα)
2020: –
2021: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – Μπαρτσελόνα/Παρί)
2022: Καρίμ Μπενζεμά (Γαλλία – Ρεάλ)
2023: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – Παρί / Ίντερ Μαϊάμι)
2024: Ρόδρι (Ισπανία – Μάντσεστερ Σίτι)
2025: Ουσμάν Ντεμπελέ (Γαλλία – Παρί Σεν Ζερμέν)