ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΜΠΕΡΓΚΑΜΟ: ΣΙΜΟΣ ΠΑΦΙΤΗΣ
«Το Μπέργκαμο έχει προχωρήσει, αλλά δεν έχει ξεχάσει. Και δεν θα ξεχάσει ποτέ». Η Κλαούντια Εσπόσιτο συγκινείται όταν μιλά για τις ημέρες της πανδημίας του κορωνοϊου. Δημοσιογράφος από την πόλη της Λομβαρδίας, με παρουσία στον τοπικό Τύπο και συστηματική ενασχόληση με τους νερατζούρι, γνωρίζει την Αταλάντα και τους ανθρώπους της από κοντά.
Με αφορμή την αναμέτρηση με την Πάφος FC, μίλησε στο «Goal» για όσα θα συναντήσουν οι γαλάζιοι στο Μπέργκαμο. Για μια ομάδα που θέλει να κατακτήσει το Κόνφερενς Λιγκ, αλλά ακόμη αναζητεί ισορροπία. Για τις αλλαγές του Σάρι, τα αμυντικά λάθη και τα σημεία στα οποία μπορεί να χτυπήσει η κυπριακή ομάδα.
Η συζήτηση, όμως, πήγε πολύ πιο πέρα από το παιχνίδι. Στις εφιαλτικές ημέρες του 2020, όταν τα στρατιωτικά φορτηγά του 2020 που μετέφεραν φέρετρα, στους ανθρώπους που έφυγαν χωρίς τους δικούς τους δίπλα τους, στη βοήθεια των οπαδών και στο «Μόλα μία» που έγινε μήνυμα αντοχής. Και μετά, στο Δουβλίνο. Στη βραδιά που η Αταλάντα κατέκτησε το Γιουρόπα Λιγκ και το Μπέργκαμο βγήκε στους δρόμους για να γιορτάσει τη μεγαλύτερη επιτυχία της ιστορίας της.
Κλαούντια, θα μπορούσες να συστηθείς στους αναγνώστες μας στην Κύπρο; Πες μας λίγα πράγματα για σένα, πού εργάζεσαι και πόσο καιρό καλύπτεις επαγγελματικά την Αταλάντα.
«Είμαι δημοσιογράφος από το Μπέργκαμο και ασχολούμαι κυρίως με την τοπική επικαιρότητα για τη L’Eco di Bergamo, τη μεγαλύτερη εφημερίδα της επαρχίας. Το πάθος μου για το ποδόσφαιρο, όμως, με συνοδεύει από την παιδική ηλικία.
Στο παρελθόν κάλυπτα ποδόσφαιρο για τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και περιοδικά, τόσο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο της περιοχής όσο και την Αταλάντα. Εδώ και περίπου δύο χρόνια καλύπτω συστηματικά τους νερατζούρι για το TuttoAtalanta.com, ενώ μέχρι πέρσι συνεργαζόμουν και με το περιοδικό που διανέμεται στο γήπεδο του Μπέργκαμο τις ημέρες των αγώνων».
Πώς θα περιέγραφες το Μπέργκαμο σε έναν φίλαθλο από την Κύπρο που το επισκέπτεται για πρώτη φορά; Τι αξίζει να ανακαλύψει πέρα από το γήπεδο;
«Το Μπέργκαμο είναι μια σχετικά μικρή, φιλόξενη πόλη, με ανθρώπινη κλίμακα και πλούσια ιστορία, τέχνη και φυσική ομορφιά, παρότι η κυκλοφορία μπορεί κάποιες φορές να είναι λίγο χαοτική. Είναι εύκολα προσβάσιμο χάρη στο διεθνές αεροδρόμιό του, που βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο.
Σε κάποιον που έρχεται πρώτη φορά θα πρότεινα οπωσδήποτε την Τσιτά Άλτα, ένα από τα τουριστικά διαμάντια της Λομβαρδίας. Διατηρεί τη μεσαιωνική γοητεία της, με λιθόστρωτα στενά, ιστορικά κτήρια και γραφικές γωνιές. Περιβάλλεται από τα υπέροχα ενετικά τείχη, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, που προσφέρουν πανοραμική θέα που κόβει την ανάσα.
Δεν πρέπει να χάσει κανείς την Πιάτσα Βέκια, τη βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε, το παρεκκλήσι Κολεόνι, ένα αριστούργημα της Αναγέννησης, και το ιστορικό τελεφερίκ που συνδέει την Κάτω με την Άνω Πόλη. Υπάρχουν επίσης οι κοιλάδες και τα βουνά γύρω από το Μπέργκαμο, με πανέμορφα φυσικά τοπία».
Η Αταλάντα προσφέρει μια μικρή φανέλα στα νεογέννητα της περιοχής. Πόσο βαθιά συνδέεται ο σύλλογος με την καθημερινότητα και την ταυτότητα των κατοίκων του Μπέργκαμο;
«Είναι μια υπέροχη πρωτοβουλία, που δημιουργεί το αίσθημα ότι ανήκεις στον σύλλογο από τη γέννησή σου. Ο δεσμός του Μπέργκαμο με την Αταλάντα είναι εξαιρετικά βαθύς. Ένα πάθος που περνά από γενιά σε γενιά, συχνά από πατέρα σε γιο.
Υπάρχει μια έκφραση που αποτυπώνει τέλεια αυτή τη σχέση: στο Μπέργκαμο δεν λένε απλώς “πάω στο γήπεδο” ή “πάω να δω τον αγώνα”, αλλά “πάω στην Αταλάντα”.
Ο Αντόνιο Περκάσι, πρόεδρος της Αταλάντα, έχει παίξει καθοριστικό ρόλο σε αυτό. Είναι ένας επιχειρηματίας που βλέπει μπροστά, αλλά πάνω απ’ όλα ένας άνθρωπος βαθιά δεμένος με τα χρώματα των νερατζούρι. Έπαιξε στην Αταλάντα όταν ήταν νέος και πάντα ζούσε την ομάδα με πραγματικό πάθος, κατανοώντας πόσο σημαντικό είναι να ενισχύεται η σχέση της με την τοπική κοινωνία και τις νεότερες γενιές. Οι φανέλες στα νεογέννητα αποτελούν παράδειγμα αυτής της αντίληψης.
Οι αγωνιστικές επιτυχίες ενίσχυσαν επίσης το αίσθημα ότι ανήκεις στην ομάδα. Στο παρελθόν ήταν αρκετά συνηθισμένο κάποιος να υποστηρίζει την Αταλάντα, αλλά να έχει και μια αγαπημένη μεγάλη ιταλική ομάδα. Σήμερα η ίδια η Αταλάντα έχει γίνει ένας από τους σημαντικούς συλλόγους του ιταλικού και του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Έτσι, πολλά παιδιά γεννιούνται φορώντας τα χρώματά της, μεγαλώνουν υποστηρίζοντάς την και τα κουβαλούν στην καρδιά τους σε όλη τους τη ζωή».
Το όνομα της Αταλάντα προέρχεται από την ελληνική μυθολογία. Πόσο γνωρίζουν αυτή την ιστορία οι οπαδοί και δημιουργεί κάποια ιδιαίτερη σύνδεση με επισκέπτες από την Ελλάδα και την Κύπρο;
«Όλοι οι οπαδοί της Αταλάντα γνωρίζουν ότι η μορφή στο έμβλημα είναι η ηρωίδα της ελληνικής μυθολογίας από την οποία πήρε το όνομά του ο σύλλογος. Δεν ξέρουν όλοι την ιστορία της λεπτομερώς, αν και πολλοί γνωρίζουν τον μύθο μιας ηρωίδας που συμβολίζει τη δύναμη, το θάρρος, την ταχύτητα και την αποφασιστικότητα. Όλα αυτά είναι αξίες που εκφράζουν και τον χαρακτήρα των ανθρώπων του Μπέργκαμο.
Η σύνδεση με την Ελλάδα και την Κύπρο είναι κυρίως πολιτιστική και συμβολική. Είναι όμορφο να σκέφτεσαι ότι ένας σύλλογος τόσο βαθιά ριζωμένος στην τοπική κοινωνία κουβαλά για περισσότερο από έναν αιώνα το όνομα μιας Ελληνίδας ηρωίδας. Ο αγώνας με την Πάφο είναι και μια ευκαιρία να ανακαλύψουμε ξανά αυτές τις κοινές πολιτιστικές ρίζες».
Οι εικόνες των στρατιωτικών φορτηγών που μετέφεραν φέρετρα έξω από το Μπέργκαμο έγιναν πρώτη είδηση και στην Κύπρο. Έξι χρόνια μετά, τι έχει αφήσει εκείνη η περίοδος στην πόλη και στους ανθρώπους της;
«Άφησε ένα εξαιρετικά βαθύ σημάδι, μια πληγή που δεν θα κλείσει ποτέ εντελώς. Ακόμη και σήμερα συγκινούμαι πολύ όταν θυμάμαι εκείνες τις στιγμές και πιστεύω ότι το ίδιο συμβαίνει με κάθε άνθρωπο από το Μπέργκαμο. Οι εικόνες των στρατιωτικών φορτηγών με τα φέρετρα έδειχναν μια πόλη διαλυμένη από την πανδημία, τον φόβο και το πένθος.
Κάθε οικογένεια έχασε έναν ή περισσότερους αγαπημένους ανθρώπους: γονείς, παππούδες, αδέλφια, θείους, θείες ή φίλους. Μαζί με το πένθος υπήρχε και η μοναξιά. Άνθρωποι εισάγονταν στο νοσοκομείο, κάποιες φορές μεταφέρονταν μακριά από το Μπέργκαμο, χωρίς να επιτρέπεται στις οικογένειές τους να τους συνοδεύσουν ή να μείνουν δίπλα τους. Σε πολλές περιπτώσεις οι δικοί τους δεν τους ξαναείδαν ποτέ. Υπήρχε και ο διαρκής φόβος, γιατί κανείς δεν ήξερε τι θα συνέβαινε μετά.
Μέσα σε όλα αυτά, το ποδόσφαιρο πρόσφερε, έστω για λίγες ώρες, μια διέξοδο από την πραγματικότητα. Το ιταλικό πρωτάθλημα διακόπηκε και, όταν άρχισε ξανά, οι αγώνες γίνονταν χωρίς κόσμο. Τεράστια γήπεδα ήταν εντελώς άδεια και μέσα στη σιωπή ακούγονταν μόνο οι φωνές των παικτών και των προπονητών.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2020, όταν ακόμη δεν είχαμε αντιληφθεί πλήρως τη σοβαρότητα της κατάστασης, η Αταλάντα αντιμετώπισε τη Βαλένθια στον πρώτο αγώνα για τους “16” του Τσάμπιονς Λιγκ, μπροστά σε σχεδόν 46.000 θεατές στο Σαν Σίρο. Αργότερα τέθηκαν ερωτήματα για τον πιθανό ρόλο μιας τόσο μεγάλης συγκέντρωσης στην εξάπλωση των κρουσμάτων.
Υπάρχει, όμως, μια εικόνα που θα κρατώ πάντα στην καρδιά μου. Στις 10 Μαρτίου, στη ρεβάνς με τη Βαλένθια, που έγινε χωρίς θεατές, η Αταλάντα εξασφάλισε μια ιστορική πρόκριση στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Στο τέλος του αγώνα οι παίκτες σήκωσαν μια λευκή μπλούζα που έγραφε: “Μπέργκαμο, αυτό είναι για σένα. Μόλα μία”.
Το “Μόλα μία” είναι μια έκφραση στην τοπική μας διάλεκτο και σημαίνει “Μην τα παρατάς ποτέ”. Εκφράζει το πνεύμα του Μπέργκαμο, την αποφασιστικότητά του και την ικανότητά του να συνεχίζει να παλεύει ακόμη και μπροστά στις μεγαλύτερες δυσκολίες.
Η ιδέα ήταν του Μαρτσέλο Τζινάμι, του επί χρόνια φυσιοθεραπευτή της Αταλάντα, ο οποίος είχε γράψει ο ίδιος το μήνυμα στην μπλούζα με έναν μαρκαδόρο. Εκείνη τη στιγμή το Μπέργκαμο χρειαζόταν ακριβώς αυτό: να νιώσει ότι κάποιος είναι δίπλα του, δύναμη και ελπίδα. Έξι χρόνια μετά, το Μπέργκαμο έχει προχωρήσει, αλλά δεν έχει ξεχάσει. Και δεν θα ξεχάσει ποτέ».
Τι ρόλο έπαιξαν η Αταλάντα και οι οπαδοί της στη στήριξη της τοπικής κοινωνίας εκείνες τις δύσκολες ημέρες; Άλλαξε αυτή η εμπειρία τη σχέση της πόλης με τον σύλλογο;
«Η Αταλάντα και οι οπαδοί της είχαν σημαντικό ρόλο στην πανδημία, μέσα από πολλές πρωτοβουλίες αλληλεγγύης. Οι οπαδοί της Curva Nord εργάστηκαν μαζί με τους Αλπίνι, τα ορεινά στρατεύματα της Ιταλίας, για να δημιουργηθεί το προσωρινό νοσοκομείο στο εκθεσιακό κέντρο του Μπέργκαμο.
Περίπου 1.200 οπαδοί παραιτήθηκαν από την επιστροφή των χρημάτων για τα εισιτήρια του εκτός έδρας αγώνα με τη Βαλένθια στο Τσάμπιονς Λιγκ, προσφέροντας 60.000 ευρώ στο νοσοκομείο Papa Giovanni XXIII. Ο Γκασπερίνι και οι παίκτες πρόσφεραν επίσης 50.000 ευρώ, ενώ ο σύλλογος συνέβαλε στην εγκατάσταση των συστημάτων διανομής οξυγόνου στο προσωρινό νοσοκομείο.
Δεν πιστεύω, όμως, ότι η πανδημία άλλαξε τη σχέση της πόλης με την ομάδα, γιατί αυτός ο δεσμός ήταν ήδη εξαιρετικά ισχυρός. Οι οπαδοί της Αταλάντα ήταν πάντα πολύ δραστήριοι σε φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες. Τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν το Μπέργκαμο χτυπήθηκε από σοβαρές πλημμύρες, δεκάδες οπαδοί κινητοποιήθηκαν αυθόρμητα για να βοηθήσουν οικογένειες να καθαρίσουν τις λάσπες, να αδειάσουν πλημμυρισμένα υπόγεια και γκαράζ και να απομακρύνουν όσα είχε καταστρέψει το νερό.
Το να είσαι οπαδός της Αταλάντα σημαίνει και αυτό: να νιώθεις μέρος μιας κοινότητας και να βοηθά ο ένας τον άλλο στις δύσκολες στιγμές. Η πανδημία δεν δημιούργησε αυτόν τον δεσμό. Έδειξε ακόμη μια φορά πόσο βαθιά ριζωμένος ήταν ήδη».
Τι σήμαινε για τους κατοίκους του Μπέργκαμο η κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ το 2024; Πώς θυμάσαι προσωπικά εκείνη τη βραδιά και τους πανηγυρισμούς που ακολούθησαν;
«Η κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ ήταν η μεγαλύτερη στιγμή στην ιστορία της Αταλάντα. Η εκπλήρωση ενός ονείρου που για γενιές οπαδών έμοιαζε αδύνατο. Στο Δουβλίνο αντιμετωπίζαμε τη Λεβερκούζεν, μια ομάδα με 51 συνεχόμενους αγώνες χωρίς ήττα. Κι όμως, με μια εκπληκτική εμφάνιση και το αξέχαστο χατ τρικ του Αντεμόλα Λούκμαν, κατακτήσαμε το σημαντικότερο τρόπαιο της ιστορίας μας.
Θυμάμαι τέλεια εκείνη την ημέρα. Δεν ήμουν στο Δουβλίνο. Είδα τον τελικό στο σπίτι, στην τηλεόραση. Αλλά ακόμη και τις ώρες πριν από τη σέντρα υπήρχε μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, ένα μείγμα αγωνίας, ενθουσιασμού και δυσπιστίας για αυτό που ζούσαμε. Είχα βγει με τα παιδιά μου να βρούμε φανέλες της Αταλάντα, γιατί θέλαμε να ζήσουμε κάθε στιγμή εκείνης της ιστορικής βραδιάς.
Χιλιάδες άνθρωποι από το Μπέργκαμο είχαν ταξιδέψει στο Δουβλίνο, ενώ πολλοί άλλοι παρακολούθησαν μαζί τον αγώνα στις πλατείες της πόλης. Είχαν στηθεί δύο γιγαντοοθόνες στο Μπέργκαμο, με περίπου 15.000 οπαδούς να συγκεντρώνονται στο κέντρο, ενώ άλλες οθόνες υπήρχαν σε πόλεις της επαρχίας.
Οι πανηγυρισμοί ήταν αξέχαστοι. Η πόλη γέμισε μαυρομπλέ σημαίες και οπαδούς κάθε ηλικίας. Η πιο συγκινητική εικόνα, όμως, ήταν το ανοικτό λεωφορείο με τους παίκτες και την κούπα στους δρόμους του Μπέργκαμο, περικυκλωμένο από τεράστιο πλήθος.
Για χρόνια βλέπαμε τέτοιες σκηνές μόνο στην τηλεόραση, όταν οι μεγαλύτερες ομάδες της Ιταλίας πανηγύριζαν σημαντικά τρόπαια. Αυτή τη φορά, όμως, οι εικόνες ήταν δικές μας. Ήταν η ομάδα μας, η πόλη μας και ζούσαμε κάτι που μέχρι τότε μόνο ονειρευόμασταν. Δεν ήταν απλώς μια αθλητική επιτυχία. Ήταν ένα κοινό όνειρο που έγινε πραγματικότητα και θα μείνει για πάντα στις καρδιές των ανθρώπων του Μπέργκαμο».
Πόσο άλλαξε εκείνο το τρόπαιο την Αταλάντα ως σύλλογο; Ανέβασε τις απαιτήσεις των οπαδών και άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο η ομάδα αντιμετωπίζει τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις;
«Πιστεύω ότι η κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ ανέβασε κυρίως τις προσδοκίες των νεότερων γενεών. Οι οπαδοί της Αταλάντα δεν εγκατέλειψαν ποτέ την ομάδα, ούτε στις πιο δύσκολες περιόδους. Οι μεγαλύτεροι έζησαν τον υποβιβασμό στη Serie C, χρόνια στη Serie B, διαδοχικές ανόδους και υποβιβασμούς και σεζόν στη Serie A με μάχη για την παραμονή, χωρίς ποτέ να σταματήσουν να τη στηρίζουν.
Οι νεότεροι, αντίθετα, μεγάλωσαν στην εκπληκτική εποχή του Τζαν Πιέρο Γκασπερίνι. Με μια Αταλάντα που έπαιζε συστηματικά στην Ευρώπη, μπορούσε να νικήσει μεγάλους συλλόγους και κατέκτησε ένα διεθνές τρόπαιο. Είναι αναπόφευκτο να έχουν αλλάξει οι προσδοκίες.
Μετά την αποχώρηση του Γκασπερίνι, ακόμη και μια μεταβατική σεζόν μπορεί να θεωρηθεί απογοήτευση. Κι αυτό είναι σχεδόν απίστευτο, αν σκεφτεί κανείς ότι πριν από λίγα χρόνια η συμμετοχή στην Ευρώπη ήταν όνειρο, ενώ σήμερα κινδυνεύει να θεωρηθεί δεδομένη.
Θα ξεχώριζα, όμως, τους οπαδούς από τον σύλλογο. Δεν πιστεύω ότι το Γιουρόπα Λιγκ άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο η Αταλάντα αντιμετωπίζει τις διεθνείς διοργανώσεις. Ο σύλλογος μεγάλωσε πολύ, απέκτησε εμπειρία, αυτοπεποίθηση και φιλοδοξίες, αλλά διατήρησε την ταυτότητά του.
Σήμερα η Αταλάντα είναι μια σημαντική δύναμη στο ιταλικό και στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Κρατά, όμως, το πνεύμα μιας επαρχιακής ομάδας, την οικογενειακή ατμόσφαιρα και τον πολύ ισχυρό δεσμό με την τοπική κοινωνία. Μεγάλωσε χωρίς να ξεχάσει από πού ξεκίνησε».
Πού βρίσκεται το Κόνφερενς Λιγκ στις προτεραιότητες της Αταλάντα αυτή τη σεζόν; Υπάρχει φιλοδοξία να φτάσει μέχρι το τέλος και να κατακτήσει το τρόπαιο;
«Ασφαλώς. Το Κόνφερενς Λιγκ είναι ένας από τους βασικούς στόχους της Αταλάντα φέτος και η φιλοδοξία είναι να φτάσει μέχρι το τέλος και να κατακτήσει το τρόπαιο. Οι ίδιοι οι παίκτες έχουν εκφράσει επανειλημμένα αυτή τη φιλοδοξία, αλλά πάνω απ’ όλα είναι οι οπαδοί που το πιστεύουν πολύ. Θέλουν να κατακτήσουν το Κόνφερενς Λιγκ.
Υπάρχει μεγάλη αυτοπεποίθηση, γιατί στα χαρτιά η Αταλάντα διαθέτει πιο ισχυρό ρόστερ από αρκετές άλλες ομάδες της διοργάνωσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι εύκολο. Κάποια ευρωπαϊκά εκτός έδρας παιχνίδια μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολα, ειδικά απέναντι σε λιγότερο γνωστές ομάδες, σε μικρότερα γήπεδα με πολύ θερμή ατμόσφαιρα. Στην Ευρώπη δεν μπορείς να υποτιμήσεις κανέναν.
Υπάρχει, πάντως, η έντονη πεποίθηση ότι αυτή είναι μια μεγάλη ευκαιρία για την κατάκτηση ακόμη ενός διεθνούς τροπαίου. Επιπλέον, με δεδομένο το δύσκολο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα, το Κόνφερενς Λιγκ μπορεί να αποτελεί και τον πιο βατό δρόμο για συμμετοχή στο Γιουρόπα Λιγκ της επόμενης σεζόν».
Πώς θα περιέγραφες αγωνιστικά τη φετινή Αταλάντα; Ποια είναι τα βασικά της πλεονεκτήματα και πού χρειάζεται ακόμη βελτίωση;
«Είναι μια Αταλάντα σε μεταβατική περίοδο, που αναζητεί νέα ταυτότητα και μέχρι στιγμής έχει παρουσιάσει σημαντικές δυσκολίες, τόσο στη συνολική της εικόνα όσο και σε ατομικό επίπεδο. Η τακτική αλλαγή είναι μεγάλη. Έπειτα από σχεδόν δέκα χρόνια με τριάδα στην άμυνα, ο Σάρι εισήγαγε το 4-3-3, περνώντας από το μαρκάρισμα με έμφαση στον προσωπικό αντίπαλο σε μια αμυντική λειτουργία που βασίζεται κυρίως στη ζώνη. Δεν είναι εύκολο για παίκτες που επί χρόνια είχαν συνηθίσει συγκεκριμένα μοτίβα και αυτοματισμούς.
Η ομάδα χρειάζεται ακόμη χρόνο για να αφομοιώσει τις νέες ιδέες. Οι παίκτες συχνά μοιάζουν να σκέφτονται υπερβολικά, η κυκλοφορία της μπάλας είναι αργή, το επιθετικό παιχνίδι προβλέψιμο και λείπει η επιθετικότητα που πάντα χαρακτήριζε την Αταλάντα. Υπάρχουν δυσκολίες στη δημιουργία ευκαιριών και στην αξιοποίησή τους, μαζί με πολλά ατομικά λάθη, κυρίως στην άμυνα. Σχεδόν κανένας παίκτης δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα να δείξει όλες του τις δυνατότητες.
Κατά τη γνώμη μου, λείπει και ένας πραγματικός ηγέτης. Οι αποχωρήσεις των ντε Ρόον και Τζιμσίτι, δύο σημαντικών σημείων αναφοράς τόσο στο γήπεδο όσο και στα αποδυτήρια, σίγουρα έχουν επηρεάσει την ομάδα.
Η νίκη με 3-1 επί της Βενέτσια έδειξε κάποια πρόοδο. Στα πρώτα τριάντα λεπτά είδαμε μια πιο επιθετική, γρήγορη και αποτελεσματική Αταλάντα, αλλά στη συνέχεια εμφανίστηκαν ξανά αρκετές αδυναμίες, ιδιαίτερα στην άμυνα. Στα χαρτιά, πάντως, διαθέτει ένα ρόστερ εξαιρετικής ποιότητας, ανταγωνιστικό απέναντι στις άλλες κορυφαίες ομάδες της Serie A. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι δεκατρείς παίκτες της κλήθηκαν στις εθνικές τους ομάδες στην τελευταία διακοπή».
Με βάση το πρόγραμμα και την κατάσταση της ομάδας, περιμένεις να παίξει η Αταλάντα με τους βασικούς απέναντι στην Πάφος FC ή να κάνει αρκετές αλλαγές; Μας προκάλεσε έκπληξη ότι ο αγώνας με τη Βενέτσια ορίστηκε τη Δευτέρα. Πόσο μπορεί να επηρεάσει την προετοιμασία και την επιλογή ενδεκάδας το μικρό διάστημα ανάμεσα στους δύο αγώνες;
«Με δεδομένη τη σημασία του Κόνφερενς Λιγκ, δεν πιστεύω ότι ο Σάρι θα κάνει εκτεταμένες αλλαγές στην ενδεκάδα. Θεωρώ ότι θα επιλέξει την ομάδα που ταιριάζει καλύτερα στην αντιμετώπιση της Πάφου, χρησιμοποιώντας τους παίκτες που του δίνουν τις περισσότερες εγγυήσεις ως προς τη φυσική κατάσταση, την τεχνική ποιότητα και τα τακτικά χαρακτηριστικά.
Όσο για το πρόγραμμα, στην Ιταλία έχουμε συνηθίσει να γίνονται αγώνες πρωταθλήματος από την Παρασκευή μέχρι τη Δευτέρα. Είναι ασφαλώς ένα απαιτητικό πρόγραμμα, με μεγάλη σωματική καταπόνηση, που χρειάζεται προσεκτική διαχείριση της φυσικής κατάστασης των παικτών. Η Αταλάντα θα δώσει εννέα αγώνες σε μόλις 27 ημέρες, σε Serie A και Κόνφερενς Λιγκ. Ο Σάρι θα αξιολογήσει τη φυσική κατάσταση κάθε παίκτη, αλλά είμαι πεπεισμένη ότι θα παρατάξει την πιο ανταγωνιστική ομάδα που μπορεί. Το Κόνφερενς Λιγκ είναι πολύ σημαντικός στόχος για να διακινδυνεύσει υποτιμώντας τον αντίπαλο».
Τι γνωρίζεις για την Πάφος FC και πώς αντιμετωπίζεται το κυπριακό ποδόσφαιρο στην Ιταλία; Έχουν αλλάξει αυτή την εικόνα οι ευρωπαϊκές εμφανίσεις των κυπριακών ομάδων;
«Πρέπει να παραδεχθώ ειλικρινά ότι πριν από αυτόν τον αγώνα γνώριζα πολύ λίγα για την Πάφο και γενικότερα για το κυπριακό ποδόσφαιρο. Στην Ιταλία η προσοχή επικεντρώνεται κυρίως στη Serie A και στα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ενώ το κυπριακό ποδόσφαιρο έχει σαφώς μικρότερη προβολή.
Όταν, όμως, έμαθα περισσότερα για την ιστορία της Πάφου, εντυπωσιάστηκα από το πόσο έχει εξελιχθεί. Είναι ένας πολύ νέος σύλλογος, που ιδρύθηκε μόλις το 2014 και μέσα σε λίγο περισσότερο από δέκα χρόνια κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα και να κάνει αισθητή την παρουσία του στην Ευρώπη, φτάνοντας στους “16” του Κόνφερενς Λιγκ και συμμετέχοντας στη League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ.
Πιστεύω ότι αυτές οι επιτυχίες δείχνουν πόσο ανταγωνιστικό μπορεί να είναι το κυπριακό ποδόσφαιρο και βοηθούν να αποκτήσουν οι ομάδες του μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα και στην Ιταλία. Προσωπικά, ο αγώνας με την Πάφο μού έδωσε την ευκαιρία να ανακαλύψω έναν σύλλογο που, παρά τη σχετικά σύντομη ιστορία του, έχει ήδη πετύχει ορισμένα αξιοσημείωτα πράγματα».
Πώς προσεγγίζει η Αταλάντα τον αγώνα με την Πάφο; Πού θεωρείς ότι θα κριθεί και τι μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στους γηπεδούχους;
«Πιστεύω ότι ο Σάρι θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει αυτές τις λίγες ημέρες για να εμπεδώσει περισσότερο η ομάδα τη φιλοσοφία του. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα διατηρήσει το 4-2-3-1 που χρησιμοποίησε στον τελευταίο αγώνα αντί του συνηθισμένου του 4-3-3, με τον Ντε Κετελάρε πίσω από τον επιθετικό, δίνοντάς του μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και τη δυνατότητα να συμμετέχει πιο αποτελεσματικά στην επιθετική ανάπτυξη.
Τα πρώτα τριάντα λεπτά με τη Βενέτσια ήταν ενθαρρυντικά. Η Αταλάντα έδειχνε πιο επιθετική, γρήγορη και επικίνδυνη. Στη συνέχεια, όμως, εμφανίστηκαν ξανά αρκετές αδυναμίες, κυρίως στην άμυνα. Και πιστεύω ότι αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που μπορεί να κρίνουν τον αγώνα.
Όταν η Αταλάντα καταφέρνει να κρατά ψηλά την αμυντική της γραμμή και να πιέζει τον αντίπαλο, μπορεί να αναδείξει περισσότερο την ποιότητά της. Όταν, όμως, οπισθοχωρεί πολύ, δυσκολεύεται να βγει από την περιοχή της, χάνει τον έλεγχο του παιχνιδιού και δέχεται ευκαιρίες, εν μέρει και λόγω ατομικών λαθών. Η Πάφος μπορεί επομένως να εκμεταλλευτεί αυτές τις αδυναμίες, ειδικά αν καταφέρει να βγει μπροστά και να πιέσει την άμυνα της Αταλάντα.
Το κλειδί θα είναι η ικανότητα της Αταλάντα να διατηρήσει ένταση, ισορροπία και συγκέντρωση σε όλο τον αγώνα, αποφεύγοντας τα διαστήματα αδράνειας που της έχουν δημιουργήσει επανειλημμένα προβλήματα μέχρι τώρα».
Τι ατμόσφαιρα να περιμένουν οι οπαδοί της Πάφου στο γήπεδο και στην πόλη; Ως άνθρωπος που γνωρίζει καλά το Μπέργκαμο, τι θα τους συμβούλευες για να απολαύσουν όσο γίνεται περισσότερο την επίσκεψή τους;
«Οι οπαδοί της Πάφου θα ζήσουν μια πολύ παθιασμένη και συναρπαστική ατμόσφαιρα. Στο Μπέργκαμο η αγάπη για την Αταλάντα είναι βαθιά ριζωμένη και το γήπεδο, που σίγουρα θα είναι γεμάτο, προσφέρει συνεχή και ενθουσιώδη στήριξη στην ομάδα.
Το γήπεδό μας ανακαινίστηκε πρόσφατα και έχει γίνει πραγματικό στολίδι. Οι εξέδρες είναι πολύ κοντά στον αγωνιστικό χώρο και οι παίκτες αισθάνονται όλη την ένταση της υποστήριξης, σχεδόν σαν να βρίσκεται ο κόσμος πάνω τους. Το νέο στέγαστρο έκανε την ακουστική ακόμη πιο εντυπωσιακή, ενισχύοντας τα συνθήματα και δημιουργώντας μια πραγματικά ξεχωριστή ατμόσφαιρα.
Πιστεύω ότι οι οπαδοί της Πάφου θα εντυπωσιαστούν από αυτή την ένταση και το πάθος του κόσμου του Μπέργκαμο. Η πόλη, όμως, είναι και φιλόξενη και πλέον έχει συνηθίσει να υποδέχεται φιλάθλους από όλη την Ευρώπη. Ελπίζω οι Κύπριοι να έχουν μια υπέροχη εμπειρία, όχι μόνο από αγωνιστική άποψη.
Η συμβουλή μου είναι να αξιοποιήσουν το ταξίδι τους για να γνωρίσουν την πόλη, ειδικά την Τσιτά Άλτα, ανεβαίνοντας ίσως με το χαρακτηριστικό τελεφερίκ. Η βόλτα στα στενά της, η επίσκεψη στην Πιάτσα Βέκια και η θέα από τα ενετικά τείχη είναι εμπειρίες που πραγματικά αξίζει να απολαύσουν.
Και φυσικά θα τους πρότεινα να δοκιμάσουν παραδοσιακά πιάτα του Μπέργκαμο, αρχίζοντας από τα καζοντσέλι, μια από τις πιο χαρακτηριστικές τοπικές σπεσιαλιτέ, και την πολέντα».
