ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΜΠΕΡΓΚΑΜΟ: ΣΙΜΟΣ ΠΑΦΙΤΗΣ
Στην Ιταλία την αποκαλούν «La Dea». Η «Θεά». Για να καταλάβει, όμως, κανείς πώς απέκτησε η Αταλάντα το όνομα και το προσωνύμιό της, πρέπει να ταξιδέψει στην ελληνική μυθολογία. Εκεί θα συναντήσει την Αταλάντη, την ηρωίδα που φημιζόταν για την ταχύτητά της. Θεά δεν ήταν. Το ποδόσφαιρο της έδωσε την… προαγωγή.
Η επιλογή ανήκει σε πέντε μαθητές. Τον Εουτζένιο Ούριο, τους αδελφούς Τζούλιο και Φερρούτσιο Αμάτι, τον Αλεσάντρο Φορλίνι και τον Τζοβάνι Ρομπέρτι. Όταν ίδρυσαν τον σύλλογο, στις 17 Οκτωβρίου 1907, επέλεξαν μια γυναικεία μορφή συνδεδεμένη με την αθλητική ικανότητα. Το όνομά της πέρασε στη φανέλα και, αργότερα, η μορφή της στο έμβλημα της ομάδας που αντιμετωπίζει την Πέμπτη (16/10) η Πάφος FC, για την πρεμιέρα της League Phase του Κόνφερενς Λιγκ.
Πέντε τούφες, πέντε ιδρυτές
Η «Θεά» εμφανίστηκε στο σήμα τη δεκαετία του 1960. Στη νέα εκδοχή του, που παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2026, βρίσκεται στο κέντρο, μέσα σε μπλε φόντο και μαύρο κύκλο. Τα μαλλιά της σχηματίζουν πέντε τούφες. Όσοι και οι ιδρυτές. Μια λεπτομέρεια που εύκολα προσπερνάς, μέχρι να μάθεις ότι πίσω της κρύβεται η αρχή ολόκληρης της ιστορίας.
Ούτε τα χρώματά της ήταν εξαρχής αυτά που γνωρίζουμε. Η πρώτη Αταλάντα φορούσε μαύρο και άσπρο. Το μπλε μπήκε το 1920, μετά τη συγχώνευση με την Μπεργκαμάσκα. Από την ένωση δύο τοπικών αντιπάλων γεννήθηκε η σημερινή μαυρομπλέ ταυτότητα.
Οι κούπες και οι άνθρωποι
Η Αταλάντα μετρά δύο μεγάλα τρόπαια, το Κύπελλο Ιταλίας του 1963 και το Γιουρόπα Λιγκ του 2024. Μαζί με έξι τίτλους δεύτερης κατηγορίας και έναν της Serie C1, το σύνολο φτάνει στους εννέα. Σκουντέτο δεν έχει κατακτήσει. Κορυφαία θέση της παραμένει η τρίτη, το 2019, το 2020, το 2021 και το 2025.
Έζησε, πάντως, ευρωπαϊκές βραδιές πολύ πριν μεγαλώσει η τροπαιοθήκη της. Το 1987-88, με τον Εμιλιάνο Μοντόνικο στον πάγκο, έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων ενώ έπαιζε στη Serie B. Ε, δεν το λες συνηθισμένο. Να κυνηγάς άνοδο και ευρωπαϊκό τελικό την ίδια σεζόν.
Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της παραμένει ο σπουδαίος Κριστιάνο Ντόνι με 112 γκολ. Και μάλιστα χωρίς να είναι κλασικός σέντερ φορ. Πρώτος σε συμμετοχές είναι ο Μάρτεν ντε Ρόον, που ξεπέρασε τις 435 του Τζανπάολο Μπελίνι, του ανθρώπου που φόρεσε μόνο τη φανέλα της στην επαγγελματική καριέρα του.
Τη φόρεσαν επίσης ο Γκαετάνο Σιρέα, ο Αντόνιο Καμπρίνι, ο Ρομπέρτο Ντοναντόνι, ο Γκλεν Στρόμπεργκ, ο Κλαούντιο Κανίγια, ο Κρίστιαν Βιέρι και ο Φίλιπο Ιντζάγκι. Ονόματα που εξηγούν γιατί η διαδρομή της αξίζει περισσότερο από μια καταμέτρηση τίτλων.
Η νύχτα που άλλαξε το μέγεθός της
Στις 22 Μαΐου 2024, στο Δουβλίνο, η Αταλάντα έβαλε την πιο βαριά υπογραφή της. Ο Αντεμόλα Λούκμαν πέτυχε χατ τρικ στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ και η ομάδα του Τζαν Πιέρο Γκασπερίνι νίκησε 3-0 τη Λεβερκούζεν. Οι Γερμανοί έφτασαν με 51 διαδοχικούς αγώνες χωρίς ήττα. Έφυγαν με τρία γκολ στην πλάτη.
Εξήντα ένα χρόνια μετά το πρώτο μεγάλο τρόπαιο, η «Θεά» κατέκτησε την πρώτη ευρωπαϊκή κούπα της. Το όνομα που διάλεξαν πέντε μαθητές είχε φτάσει πια στην κορυφή μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
