Έναν μήνα μετά τη συγκρότηση των δικαστικών σωμάτων της ΚΟΠ, ο Γιάννης Αντωνιάδης αισθάνθηκε την ανάγκη να εξηγήσει πώς λειτουργεί η Δικαστική Επιτροπή. Καλοδεχούμενη η ενημέρωση. Μόνο που η μέρα και η ώρα που επέλεξε ο πρόεδρός της σηκώνουν συζήτηση. Δεν το έκανε όταν ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Σεπτεμβρίου. Ούτε όταν επιβλήθηκαν οι ποινές ή όταν Ανόρθωση και ΑΕΛ διαμαρτύρονταν και ανακοίνωναν προσφυγή στο Εφετείο. Έκρινε σκόπιμο να το κάνει λίγες ώρες πριν εξεταστούν οι αποφάσεις της Επιτροπής του. Έναν μήνα είχε για εξηγήσεις. Παραμονές της εκδίκασης των εφέσεων τον έπιασε η πρεμούρα;
Πολύ καλά έκανε και υπενθύμισε ότι τους κανονισμούς τούς ψήφισαν τα ίδια τα σωματεία. Στο κυπριακό ποδόσφαιρο περισσεύουν όσοι θέλουν αυστηρές ποινές, φτάνει να αφορούν τον διπλανό. Όταν η καμπάνα χτυπήσει στη δική τους πόρτα, αλλάζει το τροπάριο.
Ας δεχθούμε ότι η παρέμβαση έγινε αποκλειστικά για ενημέρωση. Ακόμη κι έτσι, ο χρόνος της ήταν άστοχος. Η δημόσια υπεράσπιση αποφάσεων λίγες ώρες πριν εξεταστούν από το Εφετείο εύλογα προκαλεί ερωτήματα. Δεν χρειάζεται να αποδώσει κανείς σκοπιμότητα. «Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια».
Το Εφετείο δικαίωσε ομόφωνα την Ανόρθωση, αν και η απόφασή του δεν αλλάζει την ουσία. Ο κ. Αντωνιάδης ζήτησε να αφήσουν την Επιτροπή του να δουλέψει και να την κρίνουν στο τέλος. Όταν όμως ήρθε η ώρα να κριθούν οι αποφάσεις της, έσπευσε να τις εξηγήσει δημοσίως. Η προσφυγή στο Εφετείο είναι δικαίωμα των σωματείων. Ο έλεγχος των αποφάσεων είναι μέρος της απονομής δικαιοσύνης και δεν χρειάζεται προηγουμένως συστάσεις από εκείνον που τις εξέδωσε!