Ο Απόλλων είχε απέναντι στον ΑΠΟΕΛ περισσότερες από μία ευκαιρίες για να μετατρέψει την καλή αγωνιστική παρουσία σε νίκη. Προηγήθηκε δύο φορές, βρήκε χώρους, εκμεταλλεύτηκε αδυναμίες του αντιπάλου και έδειξε ότι μπορούσε να οδηγήσει το ντέρμπι εκεί που ήθελε. Δεν το έκανε. Και κάπου εκεί βρίσκεται ο πυρήνας του 2-2.
Η ομάδα του Ερνάν Λοσάδα παρουσίασε ανταγωνιστικότητα, ένταση και διάθεση να χτυπήσει όταν βρήκε τις προϋποθέσεις. Ο Ροντρίγκες δημιούργησε προβλήματα, οι Βέισμπεκ και Τόμας συμμετείχαν σε καλές συνεργασίες και γενικότερα υπήρχαν διαστήματα κατά τα οποία ο Απόλλων έβγαζε περισσότερη ενέργεια από προηγούμενα παιχνίδια. Ωστόσο, δεν ήταν όσο παραγωγικός επιθετικά θα ήθελαν οι φίλοι του. Οι καλές φάσεις δεν είχαν την απαιτούμενη συχνότητα και, κυρίως, δεν υπήρξε εκείνη η διαρκής πίεση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε τρίτο γκολ.
Διαβάστε επίσης: Απόλλων: Αυτό που λέει ο Λοσάδα με… αποδείξεις και ονόματα
Εξίσου σημαντικό ήταν το ζήτημα της διαχείρισης. Με έξι σημαντικές απουσίες και πάγκο χωρίς πολλές λύσεις, ο Λοσάδα είχε περιορισμένα περιθώρια για ουσιαστικές παρεμβάσεις όταν άλλαξαν οι απαιτήσεις του αγώνα. Η ομάδα έχασε μέτρα, δεν κράτησε τον ίδιο βαθμό έντασης και επέτρεψε στον ΑΠΟΕΛ να επιστρέψει. Το πιο ενοχλητικό, πάντως, ήταν ο τρόπος που χάθηκε το προβάδισμα. Το λάθος του Κουν… άνοιξε τη φάση του πέναλτι και προσέφερε στον αντίπαλο την ευκαιρία για το 2-2.
Ο Απόλλων έδειξε ότι μπορεί να σταθεί σε ντέρμπι υψηλών απαιτήσεων. Για να τα κερδίζει, όμως, χρειάζεται περισσότερη παραγωγή, μεγαλύτερο βάθος και λιγότερα λάθη.