Διαιτητολόγος δεν είμαι (υπό την έννοια να ξέρω, που πάνε οι διαιτητές, τι κάνουν, τι πίνουν και τι ψηφίζουν στις εκλογές του συνδέσμου), αλλά μια άποψη έχω σχηματίσει. Σωστή, λάθος, αυθαίρετη, ο καθένας διαλέγει και παίρνει. Μικρός στο επάγγελμα μού «έκατσε» κι ένα θέμα (θεματάρα για να είμαστε σωστοί) για την ψυχολογική αξιολόγηση των διαιτητών και οδηγήθηκα σε κάποια συμπεράσματα.
Έξι από τους διαιτητές (στο τέλος της δεκαετίας του 1980) πήραν απροβίβαστο στο τεστ νοημοσύνης! Δεν ξέρω αν αυτά τα τεστ είναι σήμερα στη διδακτέα ύλη, αλλά θα ήταν μια καλή ιδέα… Ούτε δικηγόρος του Μπεργκ είμαι, ούτε και επιτρέπεται να πάει στο κέντρο του γηπέδου για να ζητήσει εξηγήσεις. Απ’ την άλλη, Κυριάκο Αθανασίου, είτε έχασες μαθήματα στα μαθηματικά είτε πας γυρεύοντας! Τρία λεπτά καθυστέρηση ρε φίλε! Σε ματς που θα έπρεπε να βάλεις -τουλάχιστον- έξι-επτά!
Πάμε να δούμε τι έδειξε το… χρονόμετρο: Καβγαδάκι (62:30-63:07): καθυστέρηση 30’’. Καβγάς με κίτρινες (63:25-64:30): 65’’. Τρεις αλλαγές Ομόνοια (66:00-66:59): 59’’. Κίτρινη και διάλειμμα ενυδάτωσης (67:18-68:54): 96’’. Τραυματισμός – κίτρινη (69-54-70:40): 46’’. Αλλαγή Ομόνοιας (84:13-84:50): 37’’. Πρώτες βοήθειες (Σάτκα), δύο αλλαγές Απόλλωνα (88:06-88:57): καθυστέρηση 51’’.
Η σούμα μας κάνει 384 δευτερόλεπτα, δηλαδή, 6,4 λεπτά! Μόνο από τις διακοπές που «διέταξε» ο ίδιος ο Αθανασίου! Χωρίς να μετρήσουμε όλες στις υπόλοιπες, σκόπιμες και μη… Δηλαδή, ρε Κυριάκο, τι θα γίνει όταν θα πάμε στο… τετράγωνο της υποτείνουσας;
Ι.Κ.