Δεν είναι παράτυπο. Είναι, όμως, λάθος. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η προκήρυξη του πρωταθλήματος δίνει στη γηπεδούχο ομάδα το δικαίωμα να επιλέξει τον τρόπο επαναφοράς της μπάλας. Είτε μέσω των ball boys είτε με το σύστημα των κώνων. Επομένως, κανένας δεν μπορεί να καταλογίσει παράβαση σε ομάδα που ακολουθεί τη μία ή την άλλη διαδικασία. Μέχρι εδώ, όλα καλά.
Ακριβώς εδώ, όμως, αρχίζει η κουβέντα. Σε πρωτάθλημα Α’ Κατηγορίας δεν γίνεται μία τόσο βασική αγωνιστική διαδικασία να αλλάζει από γήπεδο σε γήπεδο. Στη μία έδρα ο ποδοσφαιριστής παίρνει άμεσα την μπάλα από το παιδί, στην άλλη πρέπει να κινηθεί προς τον πλησιέστερο κώνο. Δύο μέτρα και δύο σταθμά στην πράξη; Όχι ακριβώς. Δύο διαφορετικές συνθήκες, όμως, σίγουρα. Και δεν χρειάζεται να γίνει ολόκληρη ιστορία για να παραδεχθούμε το αυτονόητο: καλύτερα ένα σύστημα για όλους.
Η ΚΟΠ έχει κάθε λόγο να ξαναδεί τη συγκεκριμένη πρόνοια και να βάλει μία τάξη. Προσωπικά, προτιμώ τους κώνους. Όχι επειδή ανακαλύψαμε τον τροχό, αλλά επειδή περιορίζεται η ανθρώπινη παρέμβαση και η επανέναρξη περνά περισσότερο στα χέρια –ή, καλύτερα, στα πόδια– των ίδιων των ποδοσφαιριστών.
Το σημαντικότερο, πάντως, δεν είναι ποιο σύστημα θα επιλεγεί. Είναι να υπάρχει ένα και τέλος. Γιατί η ισονομία δεν είναι μόνο να τηρείς την προκήρυξη κατά γράμμα. Είναι και να προσφέρεις, όσο γίνεται, τις ίδιες συνθήκες σε όλους. Τόσο απλό.