Από τα επεισόδια των οπαδών της ΑΕΚ με εκείνους της Μπειτάρ Ιερουσαλήμ στα όσα τραγικά έγιναν μετά το Fan Day της Νέας Σαλαμίνας. Σύμφωνα με τα υπό διερεύνηση στοιχεία, γύρω στα μεσάνυκτα, το βράδυ που πέρασε, στον χώρο των βοηθητικών γηπέδων του «Αμμόχωστος-Επιστροφή», σαράντα περίπου οπαδοί άλλης ομάδας προσέγγισαν και επιτέθηκαν με ρόπαλα, εναντίον πέντε εθελοντών που είχαν παρευρεθεί στην εορταστική εκδήλωση του προσφυγικού Σωματείου.
Kαραγκιοζιλίκια τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με το ποδόσφαιρο. Το φαινόμενο δεν είναι σημερινό, ούτε αφορά μόνο συγκεκριμένες ομάδες. Αγγίζει ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, που ταλανίζει για δεκαετίες τον αθλητισμό. Πρόκειται για ανεγκέφαλους οι οποίοι παριστάνουν τους οπαδούς, προκειμένου να βρουν κάποιο τρόπο να εξωτερικεύσουν το μίσος τους. Άνθρωποι γεμάτοι φανατισμό που προσπαθούν με ηλίθιους τρόπους να δείξουν τη δήθεν ανωτερότητά τους. Εξάλλου, ως συνήθως, τέτοια άτομα παραμένουν αμέτοχα σε σοβαρά κοινωνικά ζητήματα.
Το ότι γίναμε μάρτυρες τέτοιων επεισοδίων πριν την έναρξη του πρωταθλήματος είναι σίγουρα εξαιρετικά ανησυχητικό. Ωστόσο, το χειρότερο από όλα αφορά το ότι δεν υπάρχει χαραμάδα ελπίδας. Διαχρονικά έχει χυθεί τόνος μελανιού καταδικάζοντας αυτά τα φαινόμενα. Η κοινωνία, όμως, συνεχίζει να νοσεί στον συγκεκριμένο τομέα. Λες και κάποια παιδιά «πρέπει» να μεγαλώνουν με μίσος και φανατισμό προς οτιδήποτε θεωρείται διαφορετικό προς αυτά. Άλλη ομάδα, άλλη θρησκεία, άλλη χώρα καταγωγής κτλ.
Η αντιμετώπιση του φαινομένου ξεκινά από την οικογένεια και το σχολείο, όπου διαμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό οι αντιλήψεις των παιδιών. Όταν η μισαλλοδοξία γίνεται μέρος της καθημερινότητας από νεαρή ηλικία, είναι επόμενο να μεταφερθεί κάποια στιγμή και στις κερκίδες ή στους δρόμους…