Στη 92χρονη διαδρομή των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων Στίβου, η κορυφαία στιγμή ανήκει σε ένα θρύλο του κυπριακού αθλητισμού. Πρέπει, όμως, να πάμε 52 χρόνια πίσω! Την καλύτερη κυπριακή παρουσία κατέγραψε ο Σταύρος Τζιωρτζής το 1974 στη Ρώμη, όταν με τα χρώματα της Ελλάδας τερμάτισε τέταρτος στα 400μ. με εμπόδια σε 49.71. Μέχρι το 1982 οι Κύπριοι αθλητές και αθλήτριες αγωνίζονταν με τα ελληνικά χρώματα. Παρουσία σε τελικό είχε και η Μαρούλα Λάμπρου στο μήκος, το 1978 στην Πράγα. Οι τελευταίοι Κύπριοι αθλητές, που αγωνίστηκαν σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα με την Ελλάδα ήταν οι Σπύρος Σπύρου, Μάριος Κασσιανίδης, Φίλιππος Φιλίππου, Πέτρος Ευριπίδου και Μαρούλα Λάμπρου, το 1982 στην Αθήνα.
Αξίζει, λοιπόν, τον κόπο, να θυμηθούμε τη διαδρομή και το σπουδαίο επίτευγμα ενός από τους μεγαλύτερους μαχητές του ελληνικού αθλητισμού. Το «λιοντάρι», όπως τον χαρακτήριζε ο Τύπος πριν από πέντε και έξι δεκαετίες! Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 15 Σεπτεμβρίου 1948. Αποφοίτησε από το Κέντρο Ανωτέρων Σπουδών Αμμοχώστου και στη συνέχεια σπούδασε στην Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής Αθηνών. Οδηγήθηκε, ως μαθητής, στους στίβους από τον λάτρη του αθλητισμού πατέρα του. Ο πρώτος δε προπονητής του, τόσο κατά τις γυμνασιακές του σπουδές όσο και στον Γ. Σ. «Ευαγόρας» (ΓΣΕ), με τα χρώματα του οποίου αγωνιζόταν, ήταν ο καθηγητής και προπονητής Ανδρέας Πανταζής.
Σύμφωνα και με στοιχεία από τον Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών, η πρώτη επίσημη εμφάνιση του Σταύρου Τζιωρτζή σε συλλογικούς αγώνες έγινε το 1966, όταν στους Επαρχιακούς Αγώνες Αμμοχώστου κέρδισε πρώτη νίκη στα 400 μ. μετ’ εμποδίων (58.5), δεύτερη νίκη στα 110 μ. μετ’ εμποδίων (15.6) και δεύτερη στα 400 μ. Στους Παγκύπριους αγώνες του ίδιου χρόνου κατετάγη δεύτερος στα 400 μ. μετ’ εμποδίων (58.2). Τον επόμενο χρόνο καθιερώθηκε όχι μόνο στον κυπριακό, αλλά και στον πανελλήνιο και τον διεθνή χώρο. Κέρδισε πρώτες νίκες στους διεθνείς αγώνες Ελλάδας, στους Πανελλήνιους μαθητικούς και εφηβικούς αγώνες
Το 1968 πρώτευσε στους Παγκύπριους αγώνες στα 400 μ. μετ’ εμποδίων και βοήθησε τον Σύλλογο του στην κατάκτηση δυο πρώτων θέσεων σε σκυταλοδρομία. Στη δεκαετία του 1970 καθιερώθηκε σαν η μεγαλύτερη και πιο πολυσύνθετη αθλητική μορφή στον βαλκανικό χώρο. Το 1970 κατέκτησε την πρώτη θέση στα 400 μ. μετ’ εμποδίων στους Βαλκανικούς αγώνες (50.7, που ήταν και βαλκανική επίδοση). Κατέρριψε στους ίδιους αγώνες πανελλήνια επίδοση στα 400 μ. (47.4)
Το 1971 άρχισε να προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς του Μονάχου (1972), οι δε επιτυχίες του επεκτάθηκαν και στον ευρύτερο μεσογειακό χώρο. Πρώτευσε στους Μεσογειακούς αγώνες στα 400 μ. μετ’ εμποδίων (51.0) και κέρδισε πρώτη νίκη στους Βαλκανικούς αγώνες στο ίδιο αγώνισμα (51.5). Αποκορύφωμα των επιτυχιών του, που αποτελούσε και τη μεγαλύτερη ολυμπιακή διάκριση Κυπρίου αθλητή στις νεότερους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν η έκτη θέση που κέρδισε στους στο Μονάχου το 1972, στα 400 μ. μετ’ εμποδίων, με χρόνο 49.66. Με την επίδοση του αυτή, στις 2 Σεπτεμβρίου, καθιερώθηκε και ως παγκόσμια αθλητική φυσιογνωμία. Την κούρσα του Μονάχου στα 400 μετ εμποδίων κέρδισε ο Άκι Μπούα.
Στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες της Ρώμης (1974) κατέκτησε την τέταρτη θέση στα 400 μ. μετ’ εμποδίων (49.71). Μια τεράστια επιτυχία για την εποχή που παραμένει σημείο αναφοράς μέχρι σήμερα. Πέρα από τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς του Μόντρεαλ (1976) τέλειωσε την αθλητική του σταδιοδρομία και με άλλες νίκες: Πρώτη στους Βαλκανικούς του 1978 στα 400 μ. μετ’ εμποδίων, δεύτερη στους ίδιους αγώνες στα 400 μ. (1977 και 1978) και στα 400 μ. μετ’ εμποδίων (1977). Πρώτες νίκες κέρδισε επίσης στους Πανελλήνιους αγώνες του 1977 και στους Παγκύπριους του 1976, του 1978 και του 1979. Μια απίστευτη πορεία.
Η μαχητικότητα, η ισχυρή θέληση και η επιμονή του Σταύρου Τζιωρτζή, του έδωσαν δίκαια τον χαρακτηρισμό «το λιοντάρι των στίβων». Αποσύρθηκε από τους στίβους το 1981. Παρέμεινε στην ελληνική πρωτεύουσα, όπου υπηρέτησε ως καθηγητής φυσικής αγωγής και προπονητής αθλητών κλασσικού αθλητισμού.














