Όταν ξηλώνεται «η καλύτερη Ομόνοια της σύγχρονης εποχής», ε, δεν είναι ό,τι πιο εύκολο να την ξαναφτιάξεις σε λίγους μήνες. Και να σου η απαξίωση της διοίκησης Παπασταύρου και να σου η κριτική στον Μπεργκ.
Τι μας θυμίζει; Τι μας θυμίζει; Πίσω στο καλοκαίρι του 2012, λίγους μήνες μετά την πρόκριση του «καλύτερου ΑΠΟΕΛ όλων των εποχών» στους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ.
Οι αποχωρήσεις σημαντικών παικτών εκείνης της ομάδας την έκαναν αγνώριστη, με αποκορύφωμα τον αποκλεισμό από τη Νέφτσι στο Γιουρόπα Λιγκ. Οι πορτοκαλί έκαναν ντου, έβριζαν θεούς και δαίμονες, ο –τότε πρόεδρος– Φοίβος Ερωτοκρίτου τα άκουσε για τα καλά, ενώ ακόμα και ο «στρατηγός» Ιβάν Γιοβάνοβιτς βρέθηκε σε δύσκολη θέση.
Είναι κάτι τέτοια που συμβαίνουν και βγήκε η περίφημη φράση ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα».
Διαβάστε επίσης: Το κακό φεγγάρι κι η «ανυπομονησία» του Μπεργκ
Οι οπαδοί της Ομόνοιας αναπολούν ήδη τους Μαέ, Σεμέδο, Μασούρα, ακόμα και τον Ντιουνκού, συγκρίνοντάς τους με τους Τζούνιτς, Μοντνόρ, Νεγκό και Οντουμπάτζο.
Σύμπτωση; Τότε, το 2013, οι ΑΠΟΕΛίστες σκέφτονταν τους Αΐλτον, Τρισκόφσκι, Ζόρζε, Μποαβεντούρα, μετά έβλεπαν τους Μπούντιμιρ, Μπόρδα, Ζουέλα, Κλουκόφσκι και μελαγχολούσαν…
Καλό πάντως είναι να θυμούνται όλοι ότι ακόμα είναι Αύγουστος και η σεζόν έχει πολύ δρόμο μπροστά της. Κανείς δεν ξέρει αν ο Μπεργκ χρειάζεται απλώς λίγο ακόμα χρόνο ώσπου να ρολάρει η νέα Ομόνοια.
Μήπως ξεχάσατε ότι τότε, το 2013, ο Γιοβάνοβιτς αποχώρησε πρωταθλητής και οι ΑΠΟΕΛίστες… ακόμα τον ψάχνουν;
A.B.