Η διαφορά στον ποδοσφαιρικό τρόπο σκέψης ανάμεσα σε Γαλλία και Ισπανία γίνεται πιο κατανοητή από την ιστορία του Αντουάν Γκριζμάν. Στην πατρίδα του στεκόταν πάντα εμπόδιο, κατά τα εφηβικά του χρόνια, το ότι ήταν μικροκαμωμένος. Ώσπου ήρθε η Σοσιεδάδ για να τον πείσει ότι το μέγεθος δεν παίζει ρόλο, εντάσσοντάς τον στην ακαδημία της.
Στην ιβηρική χώρα εκτίμησαν τις αρετές του και διέγραψε λαμπρή καριέρα, συνεχίζοντας σε Ατλέτικο Μαδρίτης και Μπαρσελόνα, ενώ οι «τρικολόρ» υποχρεώθηκαν να αναθεωρήσουν. Κορυφαία στιγμή του, φυσικά, η κατάκτηση του Μουντιάλ 2018 στη Ρωσία.
Έτσι, απόψε στο Ντάλας θα βρεθούν αντιμέτωποι δύο διαφορετικοί κόσμοι με στόχο τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Από τη μια, οι «πετεινοί» που δίνουν έμφαση στα αθλητικά προσόντα, ποντάροντας στον συνδυασμό ταχυδύναμης και ταλέντου. Από την άλλη, οι «ταυρομάχοι» που προτάσσουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά των παικτών τους και το γνωστό ποδόσφαιρο κατοχής.
Αν πρέπει να δώσω προβάδισμα, λέω ότι η γαλλική τριπλέτα των Εμπαπέ-Ντεμπελέ-Ολίσε είναι «φοβητσιάρικη» και σε τρομερή κατάσταση. Μπορεί, όμως, να ξεγράψει κάποιος την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ισπανία του Ντε Λα Φουέντε, που είναι αήττητη σε 13 παιχνίδια των δύο μεγάλων διοργανώσεων, Euro και Μουντιάλ, και μετρά 7 στις 7 προκρίσεις σε φάση νοκ άουτ;
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να γραφτεί κάτι άλλο για το ενδιαφέρον που παρουσιάζει ο αποψινός ημιτελικός. Τα άλλα επί της οθόνης…