Αν βάλεις κάτω τα δεδομένα και… μετρήσεις ότι ο Δώρος Σεραφείμ μπήκε στα διοικητικά της Ομόνοιας το 1968 (!) κι ήταν μέσα στα πράγματα, ακόμη και ως επικεφαλής, μέχρι και την περασμένη δεκαετία, αυτόματα συγκαταλέγεται ανάμεσα στους -μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού- κορυφαίους σε πολυετή προσφορά. Ο αστικός μύθος λέει ότι ο ήταν ο καλύτερος μαθητής της… σχολής Κώστα Λυμπουρή, αφού συνυπήρξαν κι επαγγελματικά.
Το σίγουρο είναι ότι ο Δώρος Σεραφείμ είναι μια τεράστια φυσιογνωμία στην ιστορία της Ομόνοιας. Δεν ήταν ο νέος τρόπος σκέψης στον σύγχρονο αθλητισμό, αλλά υπηρέτησε με ανιδιοτέλεια τις πιο βασικές και ουσιαστικές αρχές του. Ο Σεραφείμ έβαζε πάνω απ’ όλα το καλό της Ομόνοιας και το έλεγε χωρίς κανένα δισταγμό.
Σε μια περίοδο, κατά την οποία οι μεγάλες αποφάσεις ήταν προϊόν άλλων συλλογικών οργάνων κι όχι κατ’ ανάγκην μόνο αθλητικών, ο Σεραφείμ ήταν υποχρεωμένος να τις εφαρμόσει. Εκεί που μπορούσε να διαφοροποιηθεί, ξεχώριζε σαν τη μύγα μεσ’ το γάλα. Όταν σε κάποια φάση, η κατάσταση είχε ξεφύγει εντελώς και κάποιοι επιτήδειοι είχαν την εντύπωση, ότι με το έτσι θέλω θα έκαναν κουμάντο στο ποδόσφαιρό μας, με ένα σωρό βρωμιές, ο Σεραφείμ βγήκε μπροστά. Για να τους τιμωρήσει, συμμάχησε ακόμη και με τους «άσπονδους εχθρούς» και τους «διαβόλους», όπως τους έλεγαν άλλοι, και τους… πετσόκοψε! Μην κάνετε γρήγορους συνειρμούς, διότι θα κάνετε λάθος! Μακάρι να μπορούσαμε να γράψουμε διευθύνσεις και περιόδους και… ονόματα.
Δείτε επίσης: Συγκινεί ο Καϊάφας για Σεραφείμ: «Ο καλύτερος που πέρασε ποτέ, ειδικά στα δύσκολα»
Δεν έχει σημασία, αν ο Σεραφείμ έχει στο παλμαρέ του πέντε ή έξι ποδοσφαιρικούς τίτλους, επί της προεδρίας του. Έχει άλλους 30 ως μέλος της διοίκησης περιφρουρώντας, μάλιστα, την ιδέα. Έχει, όμως, κολοσσιαία σημασία, ότι την περίοδο που η Ομόνοια κινδύνευε πραγματικά, ο Σεραφείμ πήρε το τεράστιο ρίσκο και επανήλθε! Αυτά τα κάνουν μόνο οι τεράστιοι ηγέτες!