Μία χούφτα άνθρωποι, από αυτούς που μετρούν χιλιόμετρα, νεύρα και απογοητεύσεις για τον Ολυμπιακό Λευκωσίας, αποφάσισαν προχθές να λείψουν. Οχι επειδή ξέχασαν την ομάδα, αλλά επειδή δεν άντεξαν άλλο όσα… βλέπουν γύρω της. Η πρόσφατη ανακοίνωσή τους είχε θυμό, αιχμές για προχειρότητα, αποφάσεις στο πόδι και απαξίωση μιας ιστορίας που δεν γράφτηκε χθες.
Ως εδώ, κατανοητό. Μόνο που σε ματς ζωής ή θανάτου, η αποχή δεν στέλνει μήνυμα μόνο στη διοίκηση. Αφήνει και την ομάδα χωρίς την ορμή που της δίνουν, την ώρα που χρειάζεται φωνή. Και τότε, το δίκιο χάνει από την ίδια του τη σιωπή.