Η μάχη του πρώτου σκόρερ στην τρέχουσα σεζόν δεν είναι απλώς αμφίρροπη. Είναι… πράσινη. Ο Μαέ και ο Σεμέδο, αμφότεροι ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας, βρίσκονται στην κορυφή με 17 γκολ, οκτώ αγωνιστικές πριν από το φινάλε, στήνοντας ένα σκηνικό που συνδυάζει το παρόν με βαριά ιστορία. Σε μια εποχή που οι άμυνες έχουν εξελιχθεί, τα παιχνίδια είναι πιο κλειστά και τα γκολ μοιράζονται περισσότερο, το να υπάρχουν δύο συμπαίκτες στην κορυφή της λίστας των σκόρερ αποτελεί ήδη ξεχωριστό φαινόμενο. Αν, μάλιστα, διατηρηθούν εκεί μέχρι τέλους, τότε η Ομόνοια θα προσθέσει ακόμη μία ιδιαίτερη σελίδα στο πλούσιο επιθετικό της παρελθόν.
Και δεν είναι τυχαίο ότι μιλάμε για την Ομόνοια. Η ομάδα της Λευκωσίας είναι διαχρονικά ταυτισμένη με τους κορυφαίους σκόρερ του κυπριακού ποδοσφαίρου. Από τις «εκρήξεις» του Σωτήρη Καϊάφα τη δεκαετία του ’70, με αποκορύφωμα τα 44 γκολ τη σεζόν 1976-77, μέχρι την απόλυτη κυριαρχία του Ράινερ Ράουφμαν στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όταν έφτασε μέχρι και τα 42 γκολ (1997-98) και διαδοχικές σεζόν πάνω από τα 30. Αυτοί οι αριθμοί, βέβαια, ανήκουν πλέον σε άλλη εποχή. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο δύσκολα επιτρέπει τέτοιες επιδόσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια, ο πρώτος σκόρερ σπάνια ξεπερνά τα 20 γκολ. Ακόμη και οι κορυφαίες επιδόσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας κινούνται σε πιο χαμηλά επίπεδα: 24 γκολ του Ντέρμπισαϊρ (2016-17), 23 την επόμενη σεζόν, 20 του Τρισκόφσκι (2019-20), ενώ αρκετές χρονιές κρίθηκαν ακόμη και στα 18 ή 19, ενώ πέρσι μόλις στα 13 (Ελ Αραμπί).
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα 17 γκολ που έχουν ήδη πετύχει Μαέ και Σεμέδο αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Δεν πρόκειται απλώς για μια καλή επίδοση, είναι μια βάση που τους επιτρέπει να «κυνηγήσουν» τις κορυφαίες σύγχρονες σεζόν. Με οκτώ αγωνιστικές να απομένουν, το όριο των 20 γκολ μοιάζει όχι μόνο εφικτό, αλλά και πιθανό. Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν περιορίζεται στους αριθμούς. Έχει να κάνει και με τη δυναμική που δημιουργείται μέσα στην ίδια ομάδα. Η Ομόνοια δεν βασίζεται σε έναν «εκτελεστή», αλλά σε δύο παίκτες που μοιράζονται την ευθύνη του σκοραρίσματος και οδηγούν μαζί την επίθεση.
Παράλληλα, υπάρχει και το ιστορικό στοιχείο της συγκατοίκησης. Το κυπριακό πρωτάθλημα έχει γνωρίσει περιπτώσεις ισοβαθμίας στην κορυφή των σκόρερ, όμως το να προέρχονται από την ίδια ομάδα και να διατηρούν τέτοια συνέπεια μέχρι τέλους αποτελεί σπάνιο φαινόμενο. Αν το καταφέρουν, Μαέ και Σεμέδο δεν θα μπουν απλώς στη λίστα, αλλά θα δημιουργήσουν μια ξεχωριστή κατηγορία. Ο σχετικός πίνακας, με τους πρώτους σκόρερ από τη σεζόν 1960-61 και ένθεν, επιβεβαιώνει ότι τα πιο παλιά χρόνια η πρωτιά κρινόταν σε πολύ πιο υψηλά επίπεδα σκοραρίσματος. Η έμφαση στην τακτική στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, επηρέασε αισθητά το σκοράρισμα.
