Ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου του Απόλλωνα, Μάριος Αταλιώτης, με ανάρτησή του στο Facebook υψώνει ασπίδα προστασίας στον αθλητικό δικαστή, Αριστοτέλη Βρυωνίδη, γύρω από τις αποφάσεις και τις ποινές του, εξηγώντας τη διαδικασία που ακολουθείται και αποδομώντας τις κατηγορίες περί μεροληψίας.
Τονίζει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι ποινές είναι κωδικοποιημένες και βασίζονται στα προηγούμενα παραπτώματα των ομάδων, ενώ υπογραμμίζει πως καθοριστικό ρόλο παίζουν οι εκθέσεις διαιτητών και παρατηρητών, οι οποίες συχνά δεν αποτυπώνουν πλήρως τα γεγονότα.
Παράλληλα, στρέφει τα πυρά προς τους οπαδούς που με ανεύθυνες συμπεριφορές ζημιώνουν τις ομάδες τους και αναδεικνύει την ανάγκη για διαφάνεια μέσω της δημοσιοποίησης των εκθέσεων.
Αναλυτικά η ανάρτηση του Μάριου Αταλιώτη
«Πολλά πυρά εκτοξεύθηκαν τελευταία εναντίον του Αριστοτέλη, όσον αφορά τις αποφάσεις του και τις ποινές που επέβαλε σε διάφορες ομάδες, αφήνοντας αιχμές ότι κατατρέχει κάποιους ενώ μερικοί άλλοι έχουν…ασυλία και οι τιμωρίες του αποτελούν χάδι.
Να ξεκαθαρίσουμε αρχικά κάτι. Ότι στις πλείστες των περιπτώσεων, οι ποινές είναι πλέον κωδικοποιημένες. Δηλαδή για παράδειγμα την πρώτη φορά που ανάβεις πυρσούς ή ρίχνεις αντικείμενα στο γήπεδο, επιβάλλεται συγκεκριμένο πρόστιμο, τη δεύτερη αυξάνεται, την τρίτη ακόμα μεγαλύτερο και την τέταρτη φορά αρχιζουν πιο αυστηρές τιμωρίες, με κεκλεισμένων των θυρών και απαγόρευση μετακίνησης οπαδών.
Άρα, στις πλείστες των περιπτώσεων, δεν είναι στη δική του δικαιοδοσία το ύψος της ποινής, αλλά αντίθετα αυτή στηρίζεται στα προηγούμενα που έχει μια ομάδα την τρέχουσα περίοδο.
Ακούσαμε ή διαβάσαμε διαμαρτυρίες των φίλων του Απόλλωνα για εξοντωτικές ποινές. Όταν αυτές είναι κωδικοποιημένες, ακόμα και ο Νίκος Κίρζης να ήταν αθλητικός δικαστής, θα υποχρεωνόταν να τιμωρήσει με τον ίδιο τρόπο την ομάδα, όταν υπάρχουν πολλά προηγούμενα.
Κατά συνέπεια, σε αυτή την περίπτωση, θα έπρεπε να μέμφονται τους νεαρούς, οι οποίοι δεν λειτουργούν με τη λογική και πάνω στον ενθουσιασμό τους ή τα νεύρα τους, αντιδρούν με τρόπο που ζημιώνει την ομάδα. Όταν οι ίδιοι δεν έχουν προσωπικά συνέπειες και άλλος πληρώνει τη ζημιά, μπορεί να μην τους ενδιαφέρει.
Ωστόσο πως είναι δυνατό να είσαι τόσο ανεύθυνος, να ενεργείς κατά αυτό τον τρόπο και να αγνοείς τις προειδοποιήσεις, ξέροντας ότι αν συμπεριφερθείς αντιαθλητικά, θα ζημιώσεις την ομάδα που υποτίθεται ότι αγαπάς; Το γήπεδο δεν είναι χώρος εκτόνωσης κάθε προβλήματος. Εκεί υποτίθεται ότι πηγαίνεις για να διασκεδάσεις, να απολαύσεις θέαμα και να υποστηρίξεις την ομάδα σου. Γιατί να εισπνεύσεις εσύ και οι γύρω σου όλα εκείνα τα τοξικά αέρια; Γιατί να προκαλείς ζημιά στην ομάδα, οικονομική και αγωνιστική;
Κατά συνέπεια και αυτό αφορά τους οπαδούς όλων των ομάδων, μην τα βάζετε με τον αθλητικό δικαστή, γιατί τιμωρήθηκε η ομάδα σας. Αυτό έπρεπε να το σκεφτείτε πριν ενεργήσετε αντίθετα με τους κανονισμούς.
Πάμε τώρα στο άλλο κεφάλαιο, που αφορά το ύψος των ποινών που επιβάλλονται στις διάφορες ομάδες. Μπορεί να βλέπουμε όλοι δια ζώσης ή από την τηλεόραση τι γίνεται στα γήπεδα ή έξω από αυτά και να υποθέτουμε ότι αυτή τη φορά η τάδε ομάδα δεν θα τη γλυτώσει. Και όμως τη βγάζει με πρόστιμο ή τέλος πάντων με μια μικρότερη ποινή από την αναμενόμενη, με βάση τα γεγονότα. Πάλι τα βάζουμε τον κ.Βρυωνίδη. Και όμως, ούτε σε αυτή την περίπτωση ευθύνεται ο αθλητικός δικαστής!
Οι υποθέσεις και οι κατηγορίες που φθάνουν κοντά του, πολλές φορές δεν περιέχουν όλα τα γεγονότα! Τα κατηγορητήρια ετοιμάζονται, βάσει των εκθέσεων των διαιτητών και των παρατηρητών. Εκεί εστιάζεται το πρόβλημα, όπου αναλύονται τα γεγονότα που διαδραματίζονται στον αγωνιστικό χώρο, στις εξέδρες, αλλά και έξω από τα γήπεδα, όταν έχουν προσωπική αντίληψη. Εχει πολύ μεγάλη σημασία, τόσο η καταγραφή ΟΛΩΝ των γεγονότων, όσο και η φρασεολογία που χρησιμοποιείται κατά τη σύνταξη της έκθεσης.
Άλλη κατηγορία θα αντιμετωπίσει για παράδειγμα κάποιος, για τον οποίο θα γίνει γενική αναφορά ότι διαμαρτυρήθηκε έντονα στο διαιτητή μετά το τέλος ενός αγώνα και άλλη κατηγορία, αν στην έκθεση αναφέρονται οι βρισιές που εκστόμισε ή ότι έσπρωξε ή κτύπησε το διαιτητή. Επίσης, η περιγραφή των επεισοδίων είναι υποκειμενική στην κρίση των παρατηρητών, που αποδείχθηκε επανειλημμένα πως αρκετοί γράφουν ότι θέλουν, ανάλογα με το αν θέλουν να προστατεύσουν ή να τιμωρήσουν μια ομάδα.
Άλλο να γράψει ότι υπήρχε ένταση στην εξέδρα και άλλο να αναφέρει ότι λίγο έλειψε να την κατεδαφίσουν! Αν για παράδειγμα ήμουν προσωπικά παρατηρητής σε έναν επεισοδιακό αγώνα, για να κάνω σωστά τη δουλειά μου, θα περίμενα να φύγει ο κόσμος από το γήπεδο και με τους υπεύθυνους εκεί, να επιθεωρήσουμε μαζί τις εγκαταστάσεις, για να δώσω σωστή περιγραφή των ζημιών που προκλήθηκαν.
Είναι διαφορετικό από τα θεωρεία που βρίσκεσαι να καταμετράς από απόσταση μόνο όσα σπασμένα καθίσματα βλέπεις και διαφορετικό να πας στη συγκεκριμένη εξέδρα και να διαπιστώνεις ότι τα σπασμένα καθίσματα είναι δεκαπλάσια ή ότι έγιναν ζημιές και σε άλλες εγκαταστάσεις, όπως τουαλέττες, κάμερες, θύρες εισόδου κλπ. Όταν λέμε ότι γράφουν ότι θέλουν, δεν λέμε πως οι εκθέσεις αναφέρονται σε…φανταστικά γεγονότα που δεν έγιναν, αλλά σε ελλειπή καταγραφή όλων των γεγονότων ή με λεπτομέρεια, για να κατηγορηθούν διαφορετικά και η ποινή να είναι η ελάχιστη δυνατή.
Ανάλογα λοιπόν με όσα αναφέρονται στις εκθέσεις διαιτητών και παρατηρητών (και όχι πάντα όπως είναι τα πραγματικά γεγονότα), ετοιμάζονται οι κατηγορίες από τον πειθαρχικό εισαγγελέα της ΚΟΠ και παραπέμπονται στον αθλητικό δικαστή για εκδίκαση. Δεν μπορεί να ληφθούν υπόψιν βίντεο, φωτογραφίες ή άλλο υλικό, αν δεν κατατεθούν ως τεκμήρια στην Ομοσπονδία, όσο σοβαρά και αν είναι. Δεν θα υπεισέλθω στο ρόλο που παίζει η καταγραφή επεισοδίων από την αστυνομία, γιατί αυτό είναι άλλο σημαντικό κεφάλαιο.
Ο αθλητικός δικαστής, λοιπόν, εκδίδει αποφάσεις, με βάση τις κατηγορίες που καταλήγουν ενώπιον του και όχι ότι είδε από την τηλεόραση ή έγραψαν οι εφημερίδες και οι ιστοσελίδες. Δεν μπορεί να λάβει υπόψιν του γεγονότα που δεν παρατίθενται ενώπιον του.
Για αυτό το λόγο, είχαμε και το πρόσφατο ξέσπασμα του Φανούριου Κωνσταντίνου, που διερωτήθηκε πως γίνεται το άναμμα των πυρσών σε μια εξέδρα, να εξισώνεται ή να τιμωρείται πιο αυστηρά από ότι οι καταστροφές που έγιναν στην εξέδρα των φιλοξενούμενων και η σύγκρουση που είχαν με την αστυνομία!
Ακριβώς γι’ αυτό ζήτησε ο εκπρόσωπος τύπου του Απόλλωνα, να δημοσιοποιούνται οι εκθέσεις των αρμοδίων. Μόνον έτσι, θα υπάρχει διαφάνεια σε τι ακριβώς στηρίζονται οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει η κάθε ομάδα. Μόνον έτσι, διαιτητές και παρατηρητές θα είναι αναγκασμένοι να κάνουν πιο σωστή καταγραφή των γεγονότων, αλλιώς θα μένουν εκτεθειμένοι και θα είναι υπόλογοι, αν προσπαθήσουν να «καλύψουν» έναν ποδοσφαιριστή, έναν παράγοντα ή το εύρος της αντιαθλητικής συμπεριφοράς κάποιων οπαδών.
Δεν είμαι δικηγόρος του Αριστοτέλη Βρυωνίδη και δεν το γνωρίζω προσωπικά. Αντίθετα, κάποιες φορές διαφώνησα και προσωπικά με κάποιες αποφάσεις του, όμως γνωρίζοντας τη διαδικασία, θα ήμουν άδικος να ρίξω την ευθύνη σε κάποιον άνθρωπο, ο οποίος απλώς κάνει τη δουλειά του σωστά και είναι ο τελευταίος που ευθύνεται.
Ένοιωσα την ανάγκη να αρθρογραφήσω για αυτό το θέμα, τόσο για να μάθει ο κόσμος τη διαδικασία, όσο και να στρέψει το βλέμμα του προς την ορθή κατεύθυνση, όσον αφορά τις ποινές που επιβάλλονται. Εκείνοι που καθορίζουν ουσιαστικά το πόσο βαριά θα είναι η ποινή σε έναν παίκτη ή μια ομάδα, είναι οι διαιτητές και οι παρατηρητές και όχι ο αθλητικός δικαστής».