Υπάρχουν νίκες που μετρούν μόνο στη βαθμολογία και άλλες που λένε περισσότερα για την κατεύθυνση μιας ομάδας. Το προχθεσινό 4-0 του Απόλλων απέναντι στον Ακρίτα, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Όχι επειδή πρόσθεσε άλλο ένα τρίποντο στη συγκομιδή, αλλά επειδή διαφοροποιήθηκε αισθητά από όσα προηγήθηκαν.
Ο Απόλλων έδειξε από νωρίς ότι δεν είχε διάθεση να μπει σε διαδικασίες διαχείρισης. Έπαιξε με ένταση, συγκέντρωση και κυρίως με αποφασιστικότητα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Το 3-0 πριν συμπληρωθεί το πρώτο μισάωρο δεν ήταν προϊόν συγκυρίας, αλλά φυσική συνέπεια της εικόνας του. Για πρώτη φορά μετά από καιρό, το παιχνίδι «άνοιξε» γρήγορα υπέρ του και ουσιαστικά τελείωσε πριν γεννηθούν σενάρια πίεσης.
Μέχρι πρότινος, οι επιτυχίες επί Ερνάν Λοσάδα είχαν κοινό παρονομαστή τη λεπτή ισορροπία και την ανάγκη για απόλυτη συγκέντρωση μέχρι το φινάλε. Αυτή τη φορά, ο Απόλλων έδειξε κάτι διαφορετικό: ικανότητα να επιβάλλει ρυθμό, να χτίζει προβάδισμα και να το υπερασπίζεται χωρίς άγχος.
Διαβάστε επίσης: Απόλλων: 626 ημέρες αναμονής
Η ουσία δεν αλλάζει – το σερί συνεχίζεται, η απόσταση από τον ΑΠΟΕΛ άνοιξε στους τρεις βαθμούς – όμως η εικόνα προσθέτει ένα νέο δεδομένο. Ο Απόλλων δεν κερδίζει μόνο. Αρχίζει να πείθει ότι μπορεί να κυνηγήσει με μεγαλύτερη αξίωση όσους βρίσκονται πιο ψηλά στη βαθμολογία και αυτό, δίνει επιπρόσθετη ώθηση.