Η πρόκριση εις βάρος της ΑΕΚ είναι άλλη μία απόδειξη ότι η Ομόνοια του Χένινγκ Μπεργκ είναι πάνω απ’ όλα ομάδα. Όπως και στην πρόσφατη νίκη επί της ΑΕΛ στη Λεμεσό, κυριάρχησαν η πειθαρχία και η ποιότητα στις κρίσιμες στιγμές.
Έχοντας βαρυσήμαντες απουσίες, όπως του καλύτερου παίκτη της, Γουίλι Σεμέδο, καθώς και χωρίς τους δύο πρώτους τερματοφύλακές της (Φαμπιάνο, Ουζόχο). Με τον Κυριακίδη να παίρνει θέση κάτω από τα δοκάρια μετά από έναν χρόνο και με τον νεαρό Παναγιώτη Ανδρέου στο αρχικό σχήμα, το «τριφύλλι» είχε έναν αδιαμφισβήτητο στόχο: να μην εγκαταλείψει ούτε λεπτό το πλάνο του απέναντι σε αντίπαλο που είναι γνωστός για την κυκλοφορία της μπάλας και την επιθετική του φιλοσοφία.
Στιγμιότυπα: Ομόνοια – ΑΕΚ 2-1
Ναι, τη βοήθησε το γρήγορο γκολ-πέναλτι του Μαέ στο 10’ και το γεγονός ότι ο Τάνκοβιτς αξιοποίησε την επόμενη μεγάλη φάση (26’). Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί ότι οι κιτρινοπράσινοι έπρεπε να ματώσουν για να πατήσουν στην περιοχή των πρασίνων.
Απόδειξη το γεγονός ότι η ΑΕΚ δεν έπιασε ποτέ την άμυνα της Ομόνοιας στον ύπνο. Ακόμα και οι δύο μεγαλύτερες φάσεις της, το γκολ του Ρούμπιο και το δοκάρι του Ρομπέρζ, προήλθαν από στατικές φάσεις και από σπόντα.
Αντίθετα, η ομάδα της Λευκωσίας ήταν εκείνη που άγγιξε περισσότερες φορές το γκολ και θα μπορούσε, με λίγη περισσότερη προσοχή, να οδηγήσει το παιχνίδι σε μεγαλύτερο σκορ. Όλα αυτά χωρίς τους οπαδούς της, αφού το παιχνίδι ήταν κεκλεισμένων των θυρών…