Όσο το ημιαυτόματο οφσάιντ παραμένει… άγνωστη λέξη στα κυπριακά γήπεδα, τόσο θα αναπαράγονται ιστορίες σαν τη φάση στο Ακρίτας–ΑΕΚ. Και δεν είναι θέμα τεχνολογικής καθυστέρησης. Είναι ότι κάθε τέτοια λεπτομέρεια αποκτά διαστάσεις, γίνεται αντικείμενο διαφωνιών, ενίοτε και καχυποψίας. Στους «αδικημένους» η αμφισβήτηση δεν είναι απλώς αναμενόμενη: είναι σχεδόν θεσμική αντίδραση, όταν το εργαλείο που θα έλυνε τη συζήτηση δεν υφίσταται. Το ημιαυτόματο, δεν λύνει διαφωνίες, τις εξαφανίζει…
Όσο η προηγμένη τεχνολογία μένει εκτός, κάθε δύσκολη φάση τείνει να μετατρέπεται σε μικρό… τοπικό δημοψήφισμα. Στο τέλος της ημέρας, δεν φταίει ούτε ο VAR, ούτε ο βοηθός: φταίει το ότι δεν χρησιμοποιούμε το εργαλείο που θα άφηνε τις κουβέντες στην άκρη.
Το παράδοξο; Την ώρα που η ΟΥΕΦΑ και πολλές χώρες έχουν περάσει οριστικά στη νέα εποχή, εμείς εξακολουθούμε να πορευόμαστε με λύσεις προηγούμενης δεκαετίας!
Μέχρι να έλθει το ημιαυτόματο, τέτοιες φάσεις θα συνεχίσουν να ταξιδεύουν από καφενείο σε social media – και από τη σέντρα, κατευθείαν στο παρασκήνιο.
Α.Μ.