Η αυλαία των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου έπεσε για την Εθνική Κύπρου με μια φυσιολογική ήττα από την πιο ποιοτική Αυστρία (0-2), όμως η τελική εικόνα της ομάδας δεν αποτυπώνεται στο ταμπλό. Αντίθετα, η συνολική της πορεία αφήνει ίσως το πιο αισιόδοξο αποτύπωμα των τελευταίων ετών.
Με τον Άκη Μάντζιο στα ηνία για εννέα αγώνες, η Κύπρος παρουσίασε ένα σύνολο που σπάνια βλέπαμε στο πρόσφατο παρελθόν: πειθαρχημένο, συμπαγές, αποφασισμένο να διεκδικήσει. Τα 13 γκολ ενεργητικό και τα 13 παθητικό στους οκτώ επίσημους αγώνες μιλούν για ισορροπία, όχι όμως για τη μεταμόρφωση που είδαμε στο γήπεδο.
Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, που κάποτε δυσκολευόταν να σταθεί απέναντι σε κάθε μέτριο αντίπαλο, κατάφερε πλέον να κοιτάξει κατάματα τη Ρουμανία και τη Βοσνία, να επιστρέψει από το 0-2 και στα δύο παιχνίδια και να πάρει βαθμούς που στην παλιά εποχή έμοιαζαν άπιαστοι. Αυτή τη φορά, όμως, απέναντι στους Αυστριακούς, η αντίδραση δεν ήρθε. Η ομάδα υπέκυψε στη μεγαλύτερη ποιότητα των φιλοξενούμενων, που εμφανίστηκαν πολύ πιο προετοιμασμένοι σε σχέση με το πρώτο μεταξύ τους παιχνίδι στο Λινζ.
Διαβάστε επίσης: Εθνική Κύπρου: Το κέρδος ήταν μεγαλύτερο από τρεις βαθμούς
Από την άλλη, υπάρχει κάτι πολύ σημαντικότερο από τα αποτελέσματα: η νοοτροπία. Και αυτή άλλαξε ριζικά. Η Εθνική Κύπρου δεν είναι πλέον το εύκολο θύμα κανενός. Έγινε ομάδα με χαρακτήρα, με συνοχή, με αυτοπεποίθηση. Η παρουσία έμπειρων παικτών –όπως Λαΐφης, Σωτηρίου, Αρτυματάς, Κάστανος– πλαισιώνει ιδανικά τη νέα φουρνιά, με Τζιωνή, Κακουλλή, Χάμπο, Λοΐζου και πολλούς άλλους να δίνουν νέα πνοή και ενθουσιασμό.
Κυρίως, όμως, ο Μάντζιος κατάφερε κάτι που θεωρούσαμε χαμένο: να ενώσει την ομάδα, να τη βάλει να παίζει με πίστη και να ξανατραβήξει τον κόσμο στις κερκίδες. Η Εθνική άρχισε ξανά να γεννά ενδιαφέρον, να δημιουργεί προσμονή, να προκαλεί συζήτηση. Και αυτό, για μια ομάδα που πάλευε να βρει ταυτότητα, είναι τεράστια νίκη.
Προφανώς υπάρχουν τομείς που πρέπει να βελτιωθούν: η συνέπεια στην άμυνα, η ψύχραιμη ανάπτυξη, η δημιουργικότητα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Αλλά αυτή τη φορά υπάρχει μια πολύ σημαντική διαφορά: υπάρχει βάση για να χτίσεις.
Η Εθνική μπαίνει στο επόμενο κεφάλαιο, με πραγματικά στοιχεία που δείχνουν ότι μπορεί να διεκδικήσει περισσότερα. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, δεν μιλάμε για ελπίδα στα λόγια, αλλά για μια πραγματική, χειροπιαστή πρόοδο. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο κέρδος αυτής της προκριματικής φάσης.