Ήταν από εκείνα τα ματς που δεν θα μείνουν στη μνήμη για το θέαμα, αλλά για την ουσία. Η Κύπρος δεν μάγεψε, δεν κατέθεσε ποδόσφαιρο υψηλών απαιτήσεων, ωστόσο έκανε αυτό που έπρεπε: κέρδισε πειστικά το Σαν Μαρίνο (4-0) και επιβεβαίωσε ότι βαδίζει σε καλό δρόμο. Όχι με άλματα εντυπώσεων, αλλά με σταθερά (μικρά) βήματα.
Η παρουσία του Απόστολου Μάντζιου στον πάγκο, αφήνει θετικό αποτύπωμα. Η ομάδα δείχνει δομή, συνοχή και πλάνο. Οι διεθνείς γνωρίζουν τι ζητά από αυτούς ο προπονητής, αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους και βγάζουν αυτοπεποίθηση. Σε κάθε αγώνα υπάρχει προσήλωση και διάθεση· δεν παρατά κανένα ματς, δεν δείχνει φόβο. Ο Μάντζιος κατάφερε να ξεκλειδώσει τους δημιουργικούς παίκτες, να τους δώσει χώρο και ελευθερία, εκεί όπου παλαιότερα υπήρχε ανασφάλεια.
Με οκτώ βαθμούς στον 8ο όμιλο της προκριματικής φάσης του Μουντιάλ 2026 και ένα ματς να απομένει, η βαθμολογική συγκομιδή μπορεί να μη συγκλονίζει. Όμως η εικόνα, βγάζει υγεία. Η Εθνική μας παρουσιάζει τρέχει, πιέζει, παλεύει. Στο πρόσωπο του Μάντζιου βρήκε προπονητή που τη σέβεται και τη διαβάζει.
Διαβάστε επίσης: Εθνική Κύπρου: Τα 7+1 ματς του Μάντζιου
Το ζητούμενο τώρα είναι η συνέχεια. Γιατί οι βάσεις μοιάζουν να μπαίνουν, αλλά χρειάζεται διάρκεια, συνέπεια και προσήλωση. Η Κύπρος, για πρώτη φορά μετά από καιρό, δείχνει ότι μπορεί να πιστέψει ξανά στον εαυτό της. Βελτιώνεται με συνέπεια κάτι αφήνοντας σημάδια ότι κάτι σταθερό και ελπιδοφόρο χτίζεται.