Η κάθετη πτώση της απόδοσης της ΑΕΚ, από το 4-0 επί της Άλκμααρ στο 2-4 από την Πάφος FC, έχει εύκολη εξήγηση. Δεν χρειάζονται μετρήσεις GPS ούτε εξειδικευμένες γνώσεις. Μόνο απλά μαθηματικά Δημοτικού.
Η ομάδα της Λάρνακας έβγαλε ένα απαιτητικό οκταήμερο με τρία παιχνίδια, από πρωτάθλημα σε Κόνφερενς Λιγκ και ανάποδα (4-0 την ΕΝΥ, το πρώτο ματς), με σημαντικές απουσίες — ποιοτικά και ποσοτικά. Για διάφορους λόγους, όπως τραυματισμοί, τιμωρίες και μη συμμετοχή στην ευρωπαϊκή λίστα, ο Ιμανόλ Ιδιάκεθ στερήθηκε εννέα ποδοσφαιριστές (και στα τρία ματς τους Γκαρσία, Ανγκιέλσκι, Καμπρέρα, Κομάρ, σε κάποια τους Αμίν, Σαμπόριτ, Γιουσέφ, Σουάρεθ και Ροντέν). Απουσίες που έκαναν πολύ δύσκολη τη ζωή του Βάσκου προπονητή αναφορικά με την απόφαση για rotation.
Συγκριτικά με την Πάφος FC, που πέρασε επίσης από δύσκολη εβδομάδα περίπου στο ίδιο διάστημα (Ολυμπιακός 2-1, Μπάγερν 1-5, τα προηγούμενα), οι κιτρινοπράσινοι πραγματοποίησαν μόλις πέντε αλλαγές συνολικά στις αρχικές ενδεκάδες (τέσσερις από το πρώτο στο δεύτερο και μόνο μία από το δεύτερο στο τρίτο παιχνίδι), χρησιμοποιώντας 14 διαφορετικούς ποδοσφαιριστές. Αντίθετα, οι γαλάζιοι έκαναν δώδεκα αλλαγές στο ίδιο διάστημα (επτά και πέντε αντίστοιχα) και αξιοποίησαν 18 παίκτες στο αρχικό σχήμα.
Με μέσο όρο 2,5 αλλαγές ανά αγώνα για την κυπελλούχο, έναντι έξι για την πρωταθλήτρια, η διαφορά στη διαχείριση του ρόστερ ήταν ξεκάθαρη. Αν συνυπολογιστεί ότι οι Παφίτες είχαν επιπλέον δύο ημέρες ξεκούρασης σε σχέση με τους Λαρνακείς, μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς την κυριακάτικη διαφορά των δύο ομάδων.