Με μια συγκινητική ανάρτηση, ο αρχηγός της Ανόρθωσης Αμμοχώστου και ένας από τους σπουδαιότερους πετοσφαιριστές που φόρεσαν ποτέ τη φανέλα με τον φοίνικα, ο Γιάννης Κοντός, ανακοίνωσε το τέλος μιας τεράστιας διαδρομής. Μετά από 30 χρόνια προσφοράς, κατά τα οποία κατέκτησε 7 Πρωταθλήματα, 3 Κύπελλα, 2 Νταμπλ και 3 Σούπερ Καπ, αποχαιρετά την ενεργό δράση, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη κληρονομιά στο κυπριακό βόλεϊ και στην αγαπημένη του Ανόρθωση.
Η ανακοίνωση του Γιάννη Κοντού:
«Πότε δεν πίστευα ότι τα δυσκολότερα λόγια είναι αυτά που γράφονται οταν ενα τεράστιο κεφάλαιο ζωής κλείνει…
Ενα πανέμορφο ταξίδι περηφάνιας δυστυχώς φτάνει στο τέλος του… Όπως έλεγαν… «Κάνεις δεν μπόρεσε ποτέ να κερδίσει τον χρόνο». Έτσι και για μένα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να μου θυμίσει ότι πρέπει να αποχωριστώ μια από τις μεγαλύτερες μου αγάπες..
1995-2025… 30 χρόνια υπηρέτης του ιστορικότερου σωματείου στην Κύπρο αλλά και της εθνικής Κύπρου… Ο απολογισμός 7 Πρωτάθλημα, 3 Κύπελα, 2 Νταπλ, 3 Σούπερ Καπ, χιλιάδες αναμνήσεις…
Θα ήθελα όμως να σταθώ μόνο στο σημαντικότερο κομμάτι της αθλητικής μου καριέρας… Την τύχη και την περηφάνια που είχα να αγωνίζομαι με τα χρώματα της αγαπημένης μου ομάδας της ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ … Μια αγάπη που διδάχτηκα απο τον πατέρα μου Μάκη Κοντό, που μου έμαθε πώς να αγαπώ παράφορα μια Πόλη που δεν γνώρισα ποτέ και πώς να αγωνίζομαι με τα χρώματα του φοίνικα σαν η υπέρτατη τιμή ..
Σε αυτά τα 30 χρόνια κατάφερα να ζήσω τα πάντα, είχα την τύχη να κατακτήσω τα πάντα, έζησα την απόλυτη χαρά αλλά και λύπες..
Η μεγαλύτερη τιμή όμως που είχα ήταν να έχω την περηφάνια να είμαι ο αρχηγός της ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ…
Προς τους γιους μου Αδάμο και Γιώργο, μην στεναχωριέστε γιατί ο παπάς εκατάφερεν τα… Ο παπάς κατάφερε να εκπληρώσει το μεγαλύτερο παιδικό του όνειρο, κατάφερε να γεννηθεί στην Ανόρθωση, να μείνει για πάντα στην Ανόρθωση, να είναι μια ζωή Ανόρθωση… Ο παπάς κατάφερε να κάνει αυτό που πολλοί αθλητές δεν ειχαν την τύχη ή την ευκαιρία να κάνουν, κατάφερε να φορα για μια ζωή την φανέλα της παιδικής του ομάδας…
Δεν θα μπορούσα να ξεχάσω όμως την σύζυγο μου Έλενα Γεωργίου, γιατί με άντεξε όλα αυτά τα χρόνια, τις θυσίες και τις ώρες που απαιτούνταν να λείπω από το σπίτι, πόσο μάλλον την στήριξη που μου έδειχνε κάθε μέρα…
Ενα ευχαριστώ όμως πρέπει να πω σε όλους τους προπονητές, βοηθούς προπονητές και μέλη ομάδας που ειχα, μα στον τελευταίο μου προπονητή οφείλω να τον ευχαριστήσω δημόσια τον Κυριάκο Καμπεριδη γιατί η επιμονή του να παίξω ακόμα ενα χρόνο, μου έδωσε την ευκαιρία να κλείσω την καριέρα μου όπως ονειρευόμουν… Σε ενα γεμάτο Θεμιστόκλειο μπροστά από τους ΜΑΧΗΤΕΣ.
Κλείνοντας άφησα στο τέλος κάτι παιδιά αλλιώτικα, κάτι αλάνια που ειχα πάντα στο πλευρό μου, Κάτι τρελούς, που όσες φορές σήκωσα το τηλέφωνο και ζήτησα βοήθεια για την ομάδα, δεν δίστασαν πότε, τι κι αν παίζαμε Λεμεσό, Λευκωσία, Πάφο, Λάρνακα ή ακόμα και στην Ευρώπη … Αδέρφια ΜΑΧΗΤΕΣ δεν μπορώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό για όλα… Αλλά μπορώ να δηλώσω δημόσια ότι πάντα ήμουν ένας από εσάς…
Ραντεβού στο πέταλο ρε μάγκες!!!
Κλείνοντας θέλω σαν τελευταία ενέργεια σαν αρχηγός της ΑΝΌΡΘΩΣΙΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ να βάλω ένα μικρό λιθαράκι για την σωτηρία της ομάδας μας..
Η ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΟΥΝ
Με περηφάνια
Γιάννης Κοντός
Αρχηγός Ανόρθωσις Αμμοχώστου»