Αν κάτι χρειάζεται ο ΑΠΟΕΛ σήμερα, δεν είναι άλλη μία πρόταση. Είναι αξιοπιστία. Όχι των επενδυτών – αλλά του ίδιου του «οργανισμού» απέναντι στον εαυτό του.
Διαβάστε επισης: Πολύ κοντά σε Δημητρίου ο ΑΠΟΕΛ
Η βραζιλιάνικη πρόταση παρουσιάζεται ως πιθανή διέξοδος. Και ίσως να είναι. Όμως, η ιστορία των τελευταίων ετών, μάς έχει διδάξει ότι τα μεγαλύτερα προβλήματα δεν γεννήθηκαν από την απουσία προτάσεων, αλλά από το σκεπτικό με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν. Το αν θα κατατεθούν χρήματα, το αν θα περάσει το due diligence, το αν οι αριθμοί που γνωρίζει ο Πρόδρομος Πετρίδης είναι πλήρεις και επαληθεύσιμοι, είναι όλα βήματα απαραίτητα. Αλλά δεν είναι αυτά που κρίνουν το μέλλον.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν ο ΑΠΟΕΛ, έχει τη βούληση να λειτουργήσει με ωριμότητα και κυρίως, χωρίς τη λογική παίρνω 5 και ξοδεύω 7, 8, 9 ή 10. Όχι με παρασκηνιακές ισορροπίες. Όχι με μισόλογα. Όχι με τη λογική «βλέποντας και κάνοντας». Κανείς δεν σώζεται με… παλιό manual.
Για να προχωρήσει μια συμφωνία, πρέπει να υπάρχει κοινή παραδοχή της κατάστασης. Και σήμερα, η κατάσταση είναι σκληρή: οικονομικό πρόβλημα, απώλεια αξιοπιστίας, ανάγκη για διοικητική υπέρβαση. Αν δεν ειπωθούν αυτά ξεκάθαρα, και προς τα μέσα και προς τα έξω, καμία συμφωνία –ούτε από τη Βραζιλία, ούτε από αλλού– δεν μπορεί να σταθεί σε βάθος χρόνου.
Το στοίχημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς το επενδυτικό κεφάλαιο. Είναι αν ο ΑΠΟΕΛ μπορεί, αυτή τη φορά, να διαχειριστεί με νηφαλιότητα, σύνεση και καθαρό σχέδιο την κρισιμότερη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας του.