Η Ομόνοια απέτυχε. Για δεύτερη διαδοχική σεζόν έμεινε χωρίς τίτλο και δεν μπορεί να την παρηγοράει το γεγονός ότι διασφάλισε ευρωπαϊκό εισιτήριο. Μια μεγάλη ομάδα όπως η Ομόνοια, δεν μένει ικανοποιημένη είτε με την 3η είτε με την 4η θέση, όποια κι αν θα είναι τελικά με τέλος του πρωταθλήματος.
Προβληματισμός και απογοήτευση, είναι τα συναισθήματα που διακατέχουν όλους στο «πράσινο στρατόπεδο» μετά τον αποκλεισμό στο κύπελλο, σ’ ένα παιχνίδι που η Ομόνοια έπαιζε με αριθμητικό πλεονέκτημα από το 8’ και δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο να το εκμεταλλευτεί.
Αντιθέτως, με μια τραγική εμφάνιση, ηττήθηκε και αποκλείστηκε. Ήλθε να προσθέσει άλλη μια χάντρα στο κομπολόι από τα ανεπιτυχή αποτελέσματα σε σημαντικά παιχνίδια. Οι «τριφυλλοφόροι», στην τρέχουσα σεζόν, στα πιο μεγάλα θέλω έκαναν πίσω. «Φώναξαν» για την έλλειψη σταθερότητας, αλλά και παικτών – προσωπικοτήτων, που θα σήκωναν την ομάδα στους ώμους τους.
Διαβάστε επίσης: Ομόνοια: «Ούτε τα βασικά», αλλά ούτε ένα συγγνώμη από Αναστασίου
Οι ευθύνες βαραίνουν όλους: διοίκηση, Αναστασίου, ποδοσφαιριστές. Όλοι οφείλουν να κοιταχτούν στον καθρέφτη τους, αναγνωρίζοντας τα λάθη και τις παραλείψεις τους. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να κοιτάξουν την επόμενη μέρα και να προχωρήσουν, για να γίνει η Ομόνοια πιο ανταγωνιστική, απαιτητική, με την προσδοκία να επιστρέψει στην κορυφή.
Η διοίκηση δεν κάνει πίσω παρά τις έντονες αντιδράσεις της μάζας του κόσμου: θα πορευθεί με τον Αναστασίου για τη θέση που προσλήφθηκε, δηλαδή αυτή του Υπεύθυνου Στρατηγικού Σχεδιασμού, αφού τον κρίνει ικανό βάσει των όσων έκανε πέρσι το καλοκαίρι και όχι ως προπονητή, που απέτυχε πλήρως. Οι πράξεις στο προσεχές μέλλον θα κρίνουν εάν η απόφασή της ήταν σωστή ή όχι.
Το κεφάλαιο προπονητής βρίσκεται σε πρώτο πλάνο και οριοθετείται να κλείσει μέσα στο προσεχές διάστημα, με το τέλος της σεζόν. Δίνεται βαρύτητα στην επιλογή και κρίνεται ως το άτομο – κλειδί για να μπορέσει η Ομόνοια να πετύχει την επόμενη σεζόν.