Δεν είμαι στα αποδυτήρια της Ομόνοιας, ούτε στις προπονήσεις στο «Ηλίας Πούλλος», για να έχω εικόνα του τι κάνει ο κάθε ποδοσφαιριστής κι αν δικαιούται να παίρνει φανέλα βασικού. Είναι δουλειά του προπονητή, που έχει πλήρη εικόνα. Αυτός αποφασίζει για τις επιλογές του και αυτός κρίνεται για την παρουσία της ομάδας και τα αποτελέσματά της. Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η διαχείριση κάποιων ποδοσφαιριστών.
Προηγουμένως, το διάστημα τέλος Νοεμβρίου έως και το τέλος του 2024, ο Μάριους Στεπίνσκι ήταν μονίμως εκτός ενδεκάδας. Τότε είχε ερμηνευτεί το γεγονός αυτό ως τιμωρία του Πολωνού για δηλώσεις που είχε κάνει για πανό που είχαν αναρτήσει οπαδοί της Ομόνοιας στο ματς με τη Λέγκια. Ωστόσο, από πλευράς επίσημης Ομόνοιας τόνιζαν ότι ήταν καθαρά θέμα επιλογής του προπονητή. Ο Στεπίνσκι, όμως, όταν κλήθηκε να αγωνιστεί, άφησε εκτεθειμένο τον προπονητή του, με τις εμφανίσεις και τα γκολ του.
Τώρα, εδώ και ενάμισι μήνα προκαλεί απορία ο παραγκωνισμός του Χαραλάμπους. Έχει να αγωνιστεί ως βασικός από τις 16 Φεβρουαρίου. Η επίσημη θέση και πάλι είναι ότι «ο προπονητής αξιολογώντας όλους τους παίκτες, λαμβάνει τις αποφάσεις σύμφωνα με τα δικά του κριτήρια». Είναι ή όχι τελικά κακή διαχείριση του ρόστερ; Πως να εξηγηθεί το γεγονός ότι, ενώ η ομάδα δεν πάει καλά, ποδοσφαιριστές δεν προσφέρουν τα αναμενόμενα και άλλοι μένουν στον πάγκο.
Την ίδια ώρα, η προσέγγιση των ντέρμπι από τον Αναστασίου, που επιλέγει αμυντική συμπεριφορά σε μια προσπάθεια να… κλέψει αποτέλεσμα, είναι κάτι που δεν συνάδει με το dna της Ομόνοιας. Εκτός κι αν θεωρεί πως αυτή είναι η Ομόνοια, που ο ίδιος είχε άμεση εμπλοκή στο χτίσιμό της το περασμένο καλοκαίρι.