Ο κυπριακός αθλητισμός και ιδιαίτερα ο κόσμος του ποδοσφαίρου αποχαιρετά με θλίψη τον Σοφούλη Στυλιανού. Τον προπονητή με τις σπουδαίες επιτυχίες τον εκπαιδευτικό που ανέβηκε όλα τα σκαλιά της ιεραρχίας και πρωτίστως τον άνθρωπο.
Σε μια αποχαιρετιστήρια ανάρτηση, ο συνάδελφος Πανίκος Κωνσταντίνου, σκιαγραφεί το πορτρέτο του αδικοχαμένου Σοφούλη, στα 65 του χρόνια: «Ήσουν υπέροχος άνθρωπος. Μου έκανε πάντα εντύπωση πόσο σε αγαπούσαν οι παλιοί σου παίκτες. Ειδικά των εθνικών ομάδων. Έχασες την πρόκριση στους Ολυμπιακούς της Αθήνας στη διαφορά τερμάτων και επειδή ηττήθηκες από την Γαλλία (1-0), την κάτοχο του παγκοσμίου τίτλου κάποιοι ζητούσαν την απομάκρυνση σου. Έτσι γίναμε φίλοι. Τους έγραψα «βρέστε καλύτερο τώρα που έφυγε». Δεν σε γνώριζα τότε, αλλά το εκτίμησες. Έτσι μου είπες. Από τότε προσπαθούμε να κάνουμε κάποια νίκη της προκοπής.
Μαζί σου κερδίσαμε την Ελλάδα μέσα στην Κρήτη με 1-0, την πανίσχυρη Πορτογαλία με 1-0, τη Σλοβενία με 4-0, το Ισραήλ 3-0 μέσα και 2-0 έξω, την Ουγγαρία 2-1 εκτός και σήμερα χάνουμε 9-0 από τη Γαλλία και 6-1 και 5-2 στην έδρα μας από τη Σουηδία και την Ουγγαρία. Αλλά τότε κάποιοι θεωρούσαν αποτυχία ότι δεν πήρες την πρώτη θέση από την παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία.
Πριν καμιά δεκαριά χρόνια βγήκες παγκόσμιος πρωταθλητής στο μαθητικό πρωτάθλημα. Το κατέκτησες μέσα στην Τουρκία απέναντι σε χώρες με τεράστια παράδοση αλλά πάλι κάποιοι προσπάθησαν να μειώσουν την επιτυχία σου. Δεν πειράζει φίλε, ας απολαύσουν τις δικές τους επιτυχίες. Ήταν το παράπονο σου. Αλλά ξέρεις κάτι; Το μεγαλύτερο παράσημο σου δεν ήταν οι επιτυχίες σου στο ποδόσφαιρο. Ήσουν άνθρωπος, ήσουν αυστηρός, αλλά δίκαιος. Και σήμερα αυτού του είδους οι αρετές σπανίζουν. Αγαπούσες το ποδόσφαιρο όσο λίγοι αλλά νομίζω ότι περισσότερο αγαπούσες τους ποδοσφαιριστές σου. Απέφευγες τις ομάδες με “περίεργους” παράγοντες. Δεν τους ήθελες…
Στο καλό αγαπημένε μου».