Αν ισχυριστεί κάποιος έμπειρος στον χώρο του ποδοσφαίρου ότι δεν το περιμέναμε, θα ήταν ψεύτης. Ούτε στη 10η αγωνιστική δεν φτάσαμε και «ζεστάθηκε» η γκρίνια για τη διαιτησία. Οι δε φωνές μπορεί να είναι «σπασμωδικές», αλλά μια χαρά την… κάνουν τη δουλειά τους. Με το καθεστώς «ανθρωποφαγίας» που επικρατεί στα Social Media, ούτε σπινθήρας δεν χρειάζεται. Η ατάκα αναπαράγεται, φουσκώνει, «παραφουσκώνει» και κάτσε να βρεις άκρη. Κι είμαστε ακόμη στην αρχή…
Για παράδειγμα, κάτσε τώρα να πείσεις τον Σταύρο Δημοσθένους ότι ο Ανδρέας Αργυρού μπορεί να αντεπεξέλθει σε αγώνα Α’ Κατηγορίας. Με όλα αυτά που τον «στόλισε» στο Δασάκι, μάλλον θα δυσκολευθεί να διευθύνει ματς παιδιών της πρώτης Γυμνασίου στο διάλειμμα. Πως δεν είδε ο Αργυρού εκείνη την «καρατιά» είναι ένα θέμα. Σοβαρότατο! Κι ο Θεός βοηθός…
Όπως σοβαρότατο θέμα είναι που ο Φελλάς, στο ΓΣΠ έβαλε το χέρι στο τσεπάκι για να δείξει κίτρινη κάρτα στον Καρπ, ο οποίος ανέτρεψε τον Κακουλλή, αλλά μόλις κατάλαβε ότι θα ήταν η δεύτερη, τράβηξε το χέρι του πίσω. Ο ίδιος διαιτητής, βέβαια, δεν είδε εκείνη την κλοτσιά του Λοΐζου με τις τάπες πάνω στον παίκτη της Ομόνοιας 29ης Μαΐου και αρχικά έδωσε φάουλ υπέρ του διεθνούς μεσοεπιθετικού!
Στον χορό μπαίνουν τα ΜΜΕ κι οι «καθηγητές» – αναλυτές διαιτησίας. Πολλές φορές οι δικοί μας (για να μην βρουν τον μπελά τους) ακολουθούν τη δοκιμασμένη συνταγή «τρία πουλάκια κάθονται», ενώ οι καθηγητάδες ξεχειλώνουν την «υποσχόμενη επιθετική ενέργεια» για να… χωρέσει ακόμη στο μνήμα του Αγίου Νεοφύτου