Η ΑΕΛ, αν και έχει δείξει επιθετική διάθεση σε αρκετά από τα παιχνίδια της, παρουσιάζει αδυναμίες στην αμυντική λειτουργία, κάτι που φάνηκε έντονα από το ξεκίνημα της σεζόν. Η μοναδική αναμέτρηση όπου διατήρησε ανέπαφη την εστία της ήταν αυτή απέναντι στην Ομόνοια Αραδίππου. Σε όλα τα υπόλοιπα, το αμυντικό σύστημα φάνηκε εύθραυστο, με τον αντίπαλο να βρίσκει δίχτυα συχνά και με σχετική ευκολία.
Η πρόκληση για τον Κόλμαν είναι ξεκάθαρη: η διακοπή για τις εθνικές ομάδες προσφέρει τον ιδανικό χρόνο για να δουλέψει σε βάθος και να βελτιώσει τις αδυναμίες που έχουν παρουσιαστεί. Οι νίκες, όπως αυτή επί της Ομόνοιας 29Μ (4-2) και του Εθνικού (5-2), μπορεί να είναι θετικές, αλλά τα τρία γκολ παθητικό σε δύο ήττες δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού (Πάφος FC, Ομόνοια 1-3).
Με την άμυνα να είναι η αχίλλειο πτέρνα της ομάδας, η ανάγκη για άμεση βελτίωση είναι επιτακτική. Αν η ΑΕΛ θέλει να παραμείνει ανταγωνιστική και να διεκδικήσει υψηλότερους στόχους, η σταθεροποίηση της αμυντικής λειτουργίας είναι το βασικό ζητούμενο.