Τον περασμένο Δεκέμβριο η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ανακοίνωσε πως δεν θα επιτρέψει σε Ρώσους αθλητές να συμμετάσχουν με τη σημαία της χώρας τους στους Ολυμπιακούς αγώνες το καλοκαίρι στο Παρίσι. Η Ρωσική Ολυμπιακή Επιτροπή προσέφυγε στο Διεθνές Αθλητικό Δικαστήριο (CAS), το οποίο χθες γνωστοποίησε πως απέρριψε την έφεση των Ρώσων χωρίς να προξενεί καμία εντύπωση.
Την τελευταία διετία άλλωστε, ήταν πολλές οι κινήσεις των διεθνών αθλητικών αρχών με ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα αποδοκιμασίας του πολέμου που ξεκίνησαν οι Ρώσοι στην Ουκρανία. Σε μια προσπάθεια εναρμόνισης με το «κοινό περί δικαίου αίσθημα», η Δύση έχει βαλθεί εδώ και καιρό να εξαντλήσει την αυστηρότητα της. Και άδικο δεν έχει.
Είναι όμως η υποκρισία και η επιλεκτική ευαισθησία των διεθνών αθλητικών αρχών, αλλά κυρίως τα μειωμένα αντανακλαστικά τους σε παρόμοιες περιπτώσεις που εξοργίζουν. Ποιες ήταν οι κυρώσεις από μέρους τους, που έχουν επιβληθεί στην Τουρκία από το 1974 μέχρι σήμερα; Ή στις ΗΠΑ όταν βομβάρδιζαν το Βελιγράδι;
Σαν εκεί στη Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και το Διεθνές Αθλητικό Δικαστήριο να διαχωρίζουν εισβολή από εισβολή. Σαν να μην είναι όλοι οι πόλεμοι το ίδιο κακοί. Στην πραγματικότητα όμως, δεν είναι τις βόμβες που διαχωρίζουν, αλλά αυτούς που τις πετούν…