Η Θέση του «Φ»
Διαιτητές έγιναν στόχος βοµβιστικών επιθέσεων. Στις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές του πρωταθλήµατος ποδοσφαίρου πρώτης κατηγορίας, σηµειώθηκαν δυο βοµβιστικές επιθέσεις εναντίον περιουσιών διαιτητών. Ο αριθµός αναδεικνύει και τη σοβαρότητα των γεγονότων. Αυτό το φαινόµενο, που δεν είναι καινούργιο, είναι άκρως ανησυχητικό. Γι αυτό και δεν µπορούν αυτά τα γεγονότα να θεωρούνται µεµονωµένα περιστατικά. Ακόµη και έτσι να είναι, οφείλουν όλοι να σπεύσουν και να δράσουν αποτρεπτικά. Να καταπολεµήσουν τέτοια φαινόµενα στη ρίζα τους.
Το ποδόσφαιρο την εποχή που διανύουµε έχει µπει σε ένα άλλο επίπεδο και ιεραρχούνται άλλες αξίες σε σχέση µε το παρελθόν. Είναι προφανές πως οι καιροί αλλάζουν, αλλάζουν και τα δεδοµένα στον αθλητισµό, πρωτίστως στο ποδόσφαιρο, που είναι και το δηµοφιλέστερο άθληµα. Ο βασιλιάς των σπορ, όπως συνηθίζεται να λέγεται. Τα τελευταία χρόνια, τα γήπεδα, οι διαφηµίσεις και τα τηλεοπτικά δικαιώµατα αποτελούν εργαλεία κέρδους. Το σηµερινό ποδόσφαιρο ελέγχεται πρωτίστως από το χρήµα, από εταιρείες. Έχει περάσει σε µια φάση εµπορευµατοποίησης, συντηρώντας και αυξάνοντας, ωστόσο, τον φανατισµό, που ενίοτε τροφοδοτεί τη βία. Από ποιους ελέγχεται σήµερα το ποδόσφαιρο παγκόσµια; Από ισχυρά οικονοµικά συµφέροντα. Σε ό,τι αφορά τους οπαδούς αλλά και κάποιους παράγοντες σωµατείων, παραµένει ο διαχρονικός ροµαντισµός. Αυτός, ο οποίος κρατά κοντά στο ποδόσφαιρο τις µάζες.
Είναι πρόδηλο ότι η όλο και µεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα που χαρακτηρίζει το ποδόσφαιρο σήµερα, φαίνεται να δηµιουργεί, να συντηρεί κι άλλα φαινόµενα. Ο φανατισµός, η βλακεία, φαίνεται, δυστυχώς, ότι τροφοδοτούν τη βία. Συχνά- πυκνά ακούγεται µε τρόπο απόλυτο ότι για αυτά φταίει, για παράδειγµα, η κοινωνία, η οικογένεια, το σχολείο, η Αστυνοµία. Αποδίδονται ευθύνες, «φεύγει» από τον καθένα το βάρος και το θέµα θα επανέλθει όταν και όποτε σηµειωθούν νέα επεισόδια ή ακραία περιστατικά όπως είναι η τοποθέτηση βοµβών. Αυτό δεν λύνει το πρόβληµα, αλλά επί της ουσίας το συντηρεί.
Ενώπιον µας σήµερα έχουµε το θέµα των βοµβιστικών επιθέσεων, που διαµορφώνουν νέα δεδοµένα. Δεν είναι µόνο θέµα της Αστυνοµίας. Προφανώς και χρειάζονται πιο αποτελεσµατικά µέτρα και µέτρα αποτροπής. Χρειάζονται δράσεις. Κι αυτό θα γίνει µε µέτρα, που θα αποµακρύνουν τέτοιες συµπεριφορές. Σε αυτό θα πρέπει να έχουν εµπλοκή όλοι. Και η οικογένεια, το σχολείο, τα σωµατεία, η Αστυνοµία, το κράτος εν γένει. Όλοι. Η αδράνεια δίνει το µήνυµα πως η κοινωνία ανέχεται αυτά τα φαινόµενα.