TOY ΣΙΜΟΥ ΠΑΦΙΤΗ
Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζει. Ο καθρέφτης, δηλαδή το γήπεδο, αποδεικνύει ότι για την Ανόρθωση μάλλον το δεύτερο ισχύει. Ο ισόπαλος (1-1) αγώνας με τον Ερμή ήρθε να προστεθεί στη μέτρια έως κακή εικόνα της «Κυρίας» τον τελευταίο ένα μήνα. Η ομάδα της Αμμοχώστου μετρά μόλις νίκη στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια της με αντιπάλους ΑΕΛ, Ένωση, Δόξα και Ερμή.
Η αδυναμία της ομάδας του Τιμούρ Κετσπάγια μακριά από το «Αντώνης Παπαδόπουλος» επιβεβαιώθηκε γι’ άλλη μία φορά, αφού η τελευταία νίκη μακριά από την έδρα της καταγράφηκε στις 28 Οκτωβρίου με αντίπαλο τον Εθνικό. Εκ τότε μετρά δύο ισοπαλία με Καρμιώτισσα και Ερμή και δύο ήττες από ΑΕΛ και Δόξα. Στατιστικά που σαφέστατα δεν (θα) έπρεπε να συνοδεύουν μία επίδοξη πρωταθλήτρια.
Ποδοσφαιριστές «κλειδιά», όπως οι Λόρια και Σίλντενφελντ είναι «φάντασμα» του καλού εαυτού τους, ο εντυπωσιακός πέρσι Κορέια είναι λες και πρόκειται γι’ άλλον ποδοσφαιριστή, ενώ ο Χουσμπάουερ κάθε φορά που αγωνίζεται με τη φανέλα της Ανόρθωσης είναι και χειρότερος. Ο Τσέχος επιλέχθηκε ως βασικός στη θέση του επιτελικού μέσου με τον Κετσπάγια ουσιαστικά να παραδέχεται το λάθος του και να τον αντικαθιστά στο ημίχρονο. Ο Ντορ Μίχα δεν έθελξε, όμως με τον Ισραηλινό στο γήπεδο ή Ανόρθωση ήταν πολύ πιο παραγωγική σε ευκαιρίες στο δεύτερο ημίχρονο.
Ο Τιμούρ Κετσπάγια δοκίμασε αρκετά πράγματα στα τελευταία παιχνίδια, αλλά δεν έχει βρει το αντίδοτο μέχρι στιγμής. Η Ανόρθωση είναι ευάλωτη ανασταλτικά (δέχθηκε γκολ στους τελευταίους τέσσερις αγώνες της) περισσότερο από κάθε άλλη φορά από τη μέρα που επέστρεψε ο Γεωργιανός στον πάγκο της. Η αδυναμία της «Κυρίας» να επιτεθεί από τον άξονα βγάζει «μάτι» με αποτέλεσμα να γίνεται απειλητική μόνο από τα άκρα με τους Χριστοφή και Καλτσά, άρα και πιο εύκολα αντιμετωπίσιμη.