TOY ΑΝΔΡΕ ΜΑΥΡΟΥ
Προφανώς και δεν περίμενε κανείς θαύματα στο ντεμπούτο του Μικ Μακάρθι στον πάγκο του ΑΠΟΕΛ. Μπορεί οι γαλαζοκίτρινοι να είχαν μεγάλη διάθεση για τη νίκη, έδωσαν πολλές δυνάμεις, αλλά παρουσίασαν σε άλλο ένα παιχνίδι τα ίδια αγωνιστικά συμπτώματα. Έμειναν για πέμπτο σερί παιχνίδι χωρίς «τρίποντο» στο πρωτάθλημα, διευρύνοντας ακόμα περισσότερο την ανησυχία.
Στατιστικό στοιχείο που «φωτογραφίζει» ξεκάθαρα τα πάμπολλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο φετινός ΑΠΟΕΛ και αυτομάτως, δεικνύει την μπόλικη δουλειά που έχει να ρίξει ο Ιρλανδός προπονητής κατά την περίοδο της διακοπής ώστε αυτό το σύνολο να πάρει μπρος, προλαβαίνοντας το τρένο της Ευρώπης.
Όταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής επιθετικά σε άλλο ένα 90λεπτο είναι ο Εμίλιο Ενσούε (ακραίος αμυντικός), τότε τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση. Ανεβοκατέβαινε τη γραμμή, ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις, αλλά χωρίς ουσιαστικές βοήθειες από τους συμπαίκτες του. Στις δηλώσεις του μετά τον αγώνα στο Δασάκι, ούτε ο ίδιος μπορούσε να δώσει μία εξήγηση για την αδυναμία επίτευξης τερμάτων.
Ο ΑΠΟΕΛ των επτά σερί πρωταθλημάτων που για να του αποσπάσεις βαθμούς έπρεπε να «φτύσεις αίμα», από την αρχή της φετινής σεζόν βαδίζει και παραπατά. Πετά αβέρτα βαθμούς και εννοείται ότι άπαντες τίθενται προς των ευθυνών τους.
Ο Μακάρθι όσο καλός κόουτς κι αν είναι, δεν κάνει θαύματα. Χρειάζεται χρόνο για να μπορέσει να δημιουργήσει ένα σύνολο που θα έχει συνοχή, θα παίξει καλό ποδόσφαιρο και κυρίως, δεν θα βλέπει το αντίπαλο πλεκτό λες και είναι βελονότρυπα.