ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΥ
Μια ολόκληρη (και βάλε) εβδομάδα ασχολούνταν η ποδοσφαιρική Κύπρος με το ντέρμπι, αλλά επί της ουσίας… τίποτα! ΑΠΟΕΛ και Ομόνοια, μοίρασαν εν τέλει και τα… ψίχουλα. Έμειναν στο 0-0, όπως δηλαδή και στο ματς του πρώτου γύρου. Οι γαλαζοκίτρινοι πατούσαν καλύτερα στο τερέν, ωστόσο για δεύτερο διαδοχικό ματς δεν κέρδισαν, ενώ οι πράσινοι που βελτιώθηκαν στο β΄ μέρος, διατήρησαν το +4 από τον «αιώνιο» αντίπαλο. Έκοψαν πρώτοι το νήμα του τερματισμού στην α΄ φάση (υπερτερούν στην ισοβαθμία με την Ανόρθωση), κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά μετά τη σεζόν 2009-10, κατά την οποία κατέκτησαν στο φινάλε το πρωτάθλημα!
Ο ΑΠΟΕΛ που βρίσκεται στην τρίτη θέση με 39 βαθμούς, σε άλλο ένα παιχνίδι εκδήλωσε την ίδια αδυναμία. Δηλαδή; Να σκοράρει. Τέταρτο σερί 90λεπτο που έμεινε «άσφαιρος» (δύο πρωτάθλημα, δύο Ευρώπη), με την ανησυχία να διευρύνεται. Εάν πάει κανείς λίγο πιο πίσω θα διαπιστώσει πως στα τελευταία επτά ματς, μονάχα στο ένα εξ αυτών παραβίασε την εστία. Προβληματίζει η αποτελεσματικότητα, λοιπόν, όπως και το γεγονός ότι δεν είναι η πρώτη φορά κατά την τρέχουσα σεζόν που παρουσιάζει σημαντικές αυξομειώσεις στην απόδοση.
Διαβάστε επίσης: Ομόνοια: Από το απρόοπτο «διαγώνισμα» στο διάβασμα του… διαλείμματος
Για παράδειγμα: Μπήκε με ορμή χθες, φροντίζοντας με το «καλημέρα» να επιβάλει τον ρυθμό του. Άσκησε πίεση από ψηλά, κέρδισε τη μάχη του κέντρου και τουλάχιστον έως το πρώτο 20λεπτο έκλεισε την αντίπαλο στο μισό γήπεδο, με τον Αλ Τάαμαρι να αποτελεί τον κινητήριο μοχλό. Εκτός από τη συντριπτική κατοχή της μπάλας, ο ΑΠΟΕΛ είχε καταγράψει 6 τελικές και 4 κερδισμένα κόρνερ έναντι κανενός της Ομόνοιας. Σταδιακά, όμως, ξέμενε από ενέργεια. Αντέδρασε στην αρχή της επανάληψης, έκανε δύο φάσεις (46΄, 55΄) και από εκεί και πέρα, σχεδόν τίποτα.
Η ομάδα του Μπεργκ, από την άλλη, ίσως και να σεβάστηκε περισσότερο από όσο θα έπρεπε τον ΑΠΟΕΛ. Μπήκε μουδιασμένα, αδυνατούσε να κρατήσει μπάλα, «τρώγοντας» συνεχώς επιθέσεις από τον αντίπαλο. Ο Παντίλιμον βρισκόταν σε πολύ καλή μέρα, ήταν απόλυτα συγκεντρωμένος, δίνοντας ουσιαστικά το «σύνθημα» της ανάκαμψης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα των πρασίνων εντοπιζόταν στην οργάνωση, με τον Ακιντόλα να δίνει τη μάχη σχεδόν ολομόναχος αρκετές φορές. Η μπάλα δεν πήγαινε υπό τις καλύτερες προϋποθέσεις στις πτέρυγες. Και όταν έφτανε εκεί, οι γαλαζοκίτρινοι έκλειναν με μαεστρία τους χώρους. Μία φορά πιάστηκαν σε ανισορροπία, δύο λεπτά πριν το 45λεπτο, κι αν δεν αιφνιδιαζόταν ο Ντέρμπισαϊρ, μάλλον θα βρίσκονταν πίσω στο σκορ.
Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Το μισάωρο απαντήσεων που δεν αρκεί και η ανοικτή πληγή
Στην επανάληψη, η Ομόνοια βοηθήθηκε πολύ περισσότερο από τις αλλαγές που επιχείρησε ο προπονητής της σε σχέση με αυτές που έκανε ο Ουζουνίδης. Αυτό σταδιακά, φαινόταν όλο και περισσότερο, με τον Μπέλετς να κλείνει εν τέλει το 90λεπτο μετρώντας έξι επεμβάσεις.
Διαβάστε επίσης: