ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
Και να σου πάλι ενώπιόν μας (των οπαδών του ΑΠΟΕΛ καλύτερα) το αιώνιο φιλοσοφικό ερώτημα: Είναι το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο; Πιο πολύ, δηλαδή, με ψυχολογικό τεστ μοιάζει παρά με φιλοσοφικό ερώτημα, πλην όμως οι οπαδοί των γαλαζοκίτρινων, μετά το προχθεσινό παιγνίδι στο Μαυροβούνιο, βασανίζουν το μυαλό τους με το συγκεκριμένο «υπαρξιακό» δίλημμα ως προς την εικόνα που έβγαλε η ομάδα τους. Μόνο που στην περίπτωση του ΑΠΟΕΛ τα πράγματα είναι απλά.
Οι γαλαζοκίτρινοι στο «Γκράτσκι» έκαναν τη δουλειά τους και το μόνο που απομένει είναι να σφραγίσουν το εισιτήριο για τον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ στον επαναληπτικό του ΓΣΠ. Τόσο απλά. Όλα τα υπόλοιπα μπορούν να περιμένουν. Εκείνο που έχει σημασία είναι να προχωρήσει η ομάδα στον επόμενο γύρο και φυσικά να μπορέσει να βγάλει από μέσα της «τον άλλο της εαυτό»! Οι αντιρρησίες θα προβάλουν το «μα, ποιον άλλον εαυτό της;» και το μπαλάκι θα πιάσει στη συνέχεια τον Τραμετσάνι! Κλασική «αποελίστικη» αντίδραση, νοοτροπία, που για την πλειονότητα αποτελεί τρόπο ζωής. Αυτή είναι η μοίρα του κάθε προπονητή στον ΑΠΟΕΛ, αυτό είναι το DNA των οπαδών της ομάδας. Επί της ουσίας τώρα…
Διαβάστε επίσης: AΠΟΕΛ: Απαιτείται βελτίωση, οι «παγκίτες» που τον αλλάζουν
Η εμφάνιση του ΑΠΟΕΛ ήταν αντιπροσωπευτική της πρεμιέρας σε επίσημο αγώνα. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Κενά, αδυναμίες, λάθη ήταν στην ημερήσια διάταξη, ήταν όμως λίγο ή πολύ αναμενόμενο. Οι επικριτές του Τραμετσάνι έχουν πολλά να του προσάψουν, από τη στιγμή όμως που πήρε το ζητούμενο (και κάτι παραπάνω, θα λέγαμε εμείς) προς το παρόν –αν μη τι άλλο- καλούνται να πιστώσουν τον Ιταλό, αλλά και την ομάδα μέχρι το επόμενο παιγνίδι με τη Σουτιέσκα. Γιατί ας μην ξεχνάμε πως υπάρχει και ο επαναληπτικός με την ομάδα από το Μαυροβούνιο.
Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη πως αυτή ήταν η πρώτη εκτός έδρας ευρωπαϊκή νίκη για τους γαλαζοκίτρινους από το 2011, η απόδραση της ομάδας του Τραμετσάνι από το Μαυροβούνιο αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ασφαλώς και στη συνέχεια η κριτική θα μπορεί να γίνει περισσότερο αυστηρή, αφού όσο προχωρούν τα πράγματα τόσο θα γίνονται και πιο δύσκολα και περισσότερο απαιτητικά. Λίγη, λοιπόν, υπομονή δεν έκανε ποτέ κακό.
Διαβάστε επίσης: AΠΟΕΛ: To πρώτο δείγμα του Μπέλετς και το καθεστώς υποχρεωτικής αγοράς