Η διεθνής βοηθός διαιτητής Αγγέλα Κυριάκου τιμήθηκε στις ετήσιες βραβεύσεις της ΚΟΠ για την προβολή της Κυπριακής διαιτησίας στο εξωτερικό με τους ορισμούς της σε μεγάλες διοργανώσεις. Η Αγγέλα Κυριάκου μίλησε στον Active 107,4&102,5 και στην εκπομπή “Τα Λέμε Όλα”, με τους Πανίκο Θεοδοσίου και Μαρίνα Αργυρού.
Για την τιμητική βράβευση της είπε: «Είναι μεγάλη μου χαρά. Η αναγνώριση ήταν ότι πιο καλό για μένα, γιατί όταν κερδίζεις κάτι, όταν το στοχεύεις και το πετυγχαίνεις, αν δεν αναγνωριστεί, σημαίνει ότι δεν πέτυχες τίποτα».
Σε ερώτηση αν η βράβευση ήταν το επιστέγασμα όσων έχει πετύχει ανέφερε: «Ακριβώς αυτό. Είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση όταν η ίδια σου η ομοσπονδία σε αναγνωρίζει. Γιατί γι’ αυτούς δουλεύεις, για τη χώρα σου, όχι για τον εαυτό σου».
Για το πόσο δύσκολο είναι για μία γυναίκα που βρίσκεται σε αυτό το χώρο, να παίρνει τις σωστές αποφάσεις είπε: «Σίγουρα είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος. Στην αρχή είναι πιο δύσκολο, αλλά μετά όπως και σε όλες τις δουλειές , με τη σωστή δουλειά το αντιμετωπίζεις όπως πρέπει. Πλέον για μένα δεν είναι πάρα πολύ δύσκολο, όπως ήταν στην αρχή. Είναι θέμα συνήθειας».
Πλέον αναμένεις ότι θα υπάρχουν διάφορες αντιδράσεις και είσαι προετοιμασμένη; «Ναι σίγουρα. Στην αρχή σε βλέπουν σαν φάντασμα, λένε τι κάνει μια γυναίκα εδώ, στην πορεία σε μαθαίνουν και μπορεί να σε προτιμούν κιόλας γιατί μια γυναίκα την βλέπεις διαφορετικά, πιστεύεις ότι δεν θα σε αδικήσει. Στην τελική μπορεί να σε προτιμούν από τους άντρες».
Τα τελευταία χρόνια έχεις αποκτήσει τον σεβασμό όλων: «Το νιώθω κι εγώ άλλο, είναι ότι δείξεις του άλλου. Η δουλειά μου το κέρδισε αυτό».
Ποια είναι η προετοιμασία που πρέπει να κάνει μια γυναίκα για να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του παιχνιδιού; «Αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Είναι η φυσική κατάσταση και είναι οι προπονήσεις. Πρέπει να είσαι στο ίδιο επίπεδο με έναν άντρα. Τα τεστ που δίνεις είναι τα αντρικά, διότι για να είσαι εκεί πρέπει να δίνεις τους ίδιους χρόνους με τους άντρες. Είναι η μεγαλύτερη πρόκληση. Όσο μεγαλώνεις τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα, αλλά προσπαθείς μέχρι όσο αντέξεις».
Όταν αποφάσισες να γίνεις διαιτητής, πίστευες ότι θα έφτανες σε τόσο ψηλό επίπεδο; «Όχι, στην αρχή βάζεις στόχους, στην πορεία λες μα το πέτυχα; Εγώ ήθελα να πάω σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα και οι άλλοι γελούσαν, μου έλεγαν μα που να πας σε παγκόσμιο πρωτάθλημα δεν συνειδητοποίησες ότι είσαι από την Κύπρο; Και όμως όταν ονειρεύεσαι κάτι και δουλεύεις σωστά μπορείς να το πετύχεις».
Η επιμονή και η πίστη σε βοηθούν να πετύχεις τα όνειρα σου; «Έτσι ακριβώς. Όταν δεν έχεις στόχους, δεν μπορείς να πετύχεις κάτι».
Τώρα ποιος είναι ο στόχος σου; «Τώρα ο στόχος μου είναι να πάω στο Euro, που είναι στις 12 Ιουλίου στην Ολλανδία. Ήδη πέρασα από τα τεστ φυσικής κατάστασης, πέρασα από το σεμινάριο που έγινε πριν από λίγες μέρες στην Ολλανδία και τώρα περιμένουμε στις 12 Ιουλίου να ξεκινήσει το πρωτάθλημα».
Εάν περιμένει το πρωτάθλημα της Κύπρου: «Ένα-ένα για να τα καταφέρνουμε!»
Πώς σε αντιμετωπίζουν οι άντρες συνάδελφοι σου; «Όπως σε όλες τις δουλειές. Με κάποιους είσαι πιο κοντά, με κάποιους άλλους όχι. Είναι θέμα φιλίας. Όμως θέλω να πιστεύω ότι τα έχω καλά με όλους, ότι μου συμπαραστέκονται και ότι χαίρονται με τις χαρές μου».
Πώς κρίνεις το επίπεδο της φετινής διαιτησίας; «Πιστεύω ότι είχαμε μια πάρα πολύ καλή χρονιά, μια από τις καλύτερες χρονιές που είχε η Κυπριακή διαιτησία, γιατί όλα τα παιδιά δουλεύουν πάρα πολύ σκληρά. Κανένας δεν μπορεί να ξέρει τι δουλειά γίνεται. Μάθαμε μόνο να κρίνουμε. Γίνεται πάρα πολλή δουλειά κι εγώ πολλές φορές λέω ότι είναι άδικο που γίνεται όλη αυτή η κριτική. Ένας διαιτητής σπαταλά πάρα πολλές ώρες και περιμένει σε κάποια φάση την αναγνώριση, δηλαδή να βλέπει ο κόσμος το λάθος ως μέρος του παιχνιδιού. Από την άλλη σκέφτηκε κάποιος, αυτός ο άνθρωπος πόσες θυσίες κάνει, πόσες ώρες σπαταλά για να είναι εκεί; Όπως είναι ένας παίκτης, έτσι είναι και ένας διαιτητής».
Ο διαιτητής είναι ο εύκολος στόχος; «Ναι γιατί κανένας δεν ξέρει όταν ένας διαιτητής πάει στο σπίτι του, τι πόλεμο θα δεχθεί. Επηρεάζεται γενικά. Κανένας δεν ξέρει τι περνά ένας διαιτητής μετά από ένα λάθος του».
Εσύ έχεις επηρεαστεί ψυχολογικά από επίθεση που δέχθηκες μετά από λάθος υπόδειξη; «Ναι το ένιωσα αυτό και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα. Είναι πολύ άσχημο συναίσθημα».
Το σημαντικό είναι να το αποβάλεις και να είσαι το ίδιο δυνατή για να ανταπεξέλθεις: «Ναι διότι το πιο δύσκολο είναι το επόμενο σου παιχνίδι. Πρέπει να το βγάλεις από το μυαλό σου, διότι αν το σκέφτεσαι σίγουρα θα έρθει το επόμενο λάθος. Πρέπει να ξεχνάς οτιδήποτε έγινε στο προηγούμενο παιχνίδι και να συνεχίζεις».
Τι θα ήθελες να πεις σε κοπέλες που θέλουν να ασχοληθούν με τη διαιτησία; «Πιστεύω ότι υπάρχουν κοπέλες που ήρθαν στον χώρο, ένιωσαν τον ενθουσιασμό με τη διαιτησία και ελπίζω έτσι να συνεχίσουν. Φυσικά πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι εύκολο πράγμα, αλλά αν δουλέψουν σωστά, όπως δούλεψα κι εγώ μπορεί να καταφέρει αυτά που κατάφερα κι εγώ. Φτάνει να το θέλει και να πιστέψει στον εαυτό της».