ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Για τον Ντόσα Ζούνιορ, η κατάκτηση του Κυπέλλου ήταν το ίδιο και το αυτό με τη δικαίωση. Ο αρχηγός της ΑΕΛ πέρασε από σοβαρούς τραυματισμούς, όμως, άντεξε και στο τέλος γνώρισε την απόλυτη αποθέωση. Μάλιστα, ο κυπροποιημένος Πορτογάλος πέτυχε κάτι που λίγοι ποδοσφαιριστές στην ιστορία των γαλαζοκίτρινων της Λεμεσού μπορούν να περηφανευτούν: πανηγύρισε πρωτάθλημα (2011-12) και Κύπελλο.
Για να αντιληφθείτε του λόγου το αληθές, ο προηγούμενος που το έπραξε ήταν ο τερματοφύλακας Ανδρέας Κωνσταντίνου, ο οποίος στα 18 του χρόνια στέφθηκε πρωταθλητής (1967-68), ενώ ως αρχηγός σήκωσε το Κύπελλο 17 χρόνια μετά (1984-85). Οι δυο τους έχουν γράψει τα ονόματά τους με χρυσά γράμματα στο πάνθεον της ιστορίας της ΑΕΛ.
Ο Ζούνιορ όλη τη μεγάλη περίοδο της περιπέτειας του φανέρωσε πολλές αντοχές. Γι’ αυτό και ξέσπασε ως αρχηγός μιας μεγάλης ομάδας, που βίωσε και τις πίκρες και τις χαρές. Ειδικά στην τρέχουσα περίοδο, αποδείχθηκε πραγματικός αρχηγός και στα δύσκολα σήκωσε στους ώμους του την ομάδα. Εντάχθηκε στην ΑΕΛ το καλοκαίρι του 2009, με πρώτο παιχνίδι αυτό με τη Δόξα στο Τσίρειο, στις 19 Αυγούστου, στο οποίο πανηγύρισε την πρώτη νίκη (1-0 με γκολ του Βάργκας) με τη φανέλα της. Η ΑΕΛ μπήκε φουριόζα τη σεζόν 2011-12 με προπονητή τον Πάμπο Χριστοδούλου. Δεν ήταν βασικός στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος (νίκη με 3-0 στο «Αμμόχωστος» επί της Νέας Σαλαμίνας), όμως, τα πολλά και τραγικά λάθη του Λεγκουέν, υποχρέωσαν την τεχνική ηγεσία να ρίξει στο επόμενο παιχνίδι με την ΕΝΠ τον Ζούνιορ δίπλα από τον Ουόν.
Η ΑΕΛ πήρε τη νίκη με 1-0, με τον Ζούνιορ να πετυχαίνει με κεφαλιά το μοναδικό γκολ! Από εκεί και πέρα ήταν βασικός και δεν βγήκε ποτέ. Το παιχνίδι στο οποίο η ΑΕΛ πίστεψε στον τίτλο, ήταν αυτό στις 12 Φεβρουαρίου με την Ανόρθωση στο «Α. Παπαδόπουλος». Με γκολ του Ζούνιορ στο 86’ η ΑΕΛ νίκησε με 1-0, σπάζοντας μια στοιχειωμένη κατάρα 26 χρόνων. Το διπλό ανέβασε την ΑΕΛ στην κορυφή, εκεί όπου έμεινε ως το τέλος του πρωταθλήματος.