ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΒΑΛΑΝΙΔΗ
Σκεφτείτε τι ακούει ο Πάολο Τραμετσάνι από τη δυτική κερκίδα του ΓΣΠ, για να… επιστρατευτεί χθες ολάκερος ΠΑΝΣΥΦΙ ΑΠΟΕΛ και -εμμέσως πλην σαφώς- να εξαπολύσει απειλές προς τους ομοϊδεάτες του. Σιγά όμως που θα γλίτωνε ο Ιταλός! Τέτοια γκρίνια… ούτε στην κρεβατοκάμαρα.
Την έχουμε όμως στο αίμα μας την προπονητομουρμούρα οι Κύπριοι. Γίνεται και σε άλλα γήπεδα του κόσμου, ωστόσο νομίζω αυτό το… παγκόσμιο πρωτάθλημα θα μπορούσαμε να το διεκδικήσουμε, μη σας πω πως θα ήμαστε το αδιαφιλονίκητο φαβορί.
Αρκεί να σας παραπέμψω στο ακόλουθο περιστατικό. Σάλτσμπουργκ, EURO 2008. Ελλάδα-Ρωσία 0-2. Περίπου 30.000 κόσμος στις κερκίδες, αντιμετώπιζαν το ματς σαν γιορτή. Η πλειονότητα (Ρώσοι) έβλεπε την ομάδα της να νικά, να είναι καλύτερη και την παρότρυνε. Η μειονότητα (Έλληνες), παρά την απογοήτευση, έκανε πράξη αυτό που υποσχόταν το σύνθημα που έγινε γνωστό στην προηγούμενη διοργάνωση («…δεν σταματώ να τραγουδώ ποτέ»).
Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Στο «ραντάρ» ξένων ομάδων ο Νικόλας Ιωάννου
Αλλά όχι! Έπρεπε δίπλα μου να κάτσει ο Κυπραίος και για 90 λεπτά να τον ακούω να βρίζει τον Ότο Ρεχάκελ. Ποιον; Τον Ρεχάκελ ρε φίλε, που έκανε την Ελλάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης! Για την ενδεκάδα, το σύστημα, τις αλλαγές, για «την… κολοφαρδία που είχε στην Πορτογαλία, αλλά η σιήνα πετά μιαν φορά που τον φούρνο». Και όπως πάντα φυσικά, «άτε ρε αχάπαρε παρέτα, πήαιννε έσσω σου».
Σκεφτείτε λοιπόν τι γίνεται όταν μαζευτούν καμπόσοι τέτοιοι σε μια κερκίδα και έχουν τόσο κοντινή απόσταση από τον «στόχο», όπως στη δυτική του ΓΣΠ. Ε, όταν πρόκειται για οπαδούς που έχουν καλομάθει με συνεχόμενους τίτλους, επιτυχίες στην Ευρώπη και δεν συμβιβάζονται με τίποτα λιγότερο από το «ΑΠΟΕΛ-Θρύλος-ούλλα», η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.
Και δυστυχώς για τους εκάστοτε προπονητές του ΑΠΟΕΛ, όσα αποφαίνονται οι «δυτικοί» και μεταφέρονται στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν περνούν απαρατήρητα από τη διοίκηση του συλλόγου της Λευκωσίας. Θα θυμάστε την ατάκα του Πρόδρομου Πετρίδη: «Είχα προπονητή, τον Τόμας Κρίστιανσεν. Με παρακαλούσαν δύο χρόνια, τον έφερα και τον έφαεν ο κόσμος».
Διαβάστε επίσης: Eπίσημο: Από τον ΑΠΟΕΛ στην Ατλέτικο Μαδρίτης!
Γιατί τα γράφω αυτά; Είναι ολοφάνερο ότι ο Τραμετσάνι βρίσκεται πλέον στην ΑΠΟΕΛίστικη… επικίνδυνη ζώνη. Αποτελέσματα και εμφανίσεις που προκάλεσαν διαρκή γκρίνια στις τάξεις των οπαδών, μα και δριμεία κριτική σε οπαδικά σάιτ και αθλητικά έντυπα (ηλεκτρονικά και μη). Καταστάσεις δηλαδή που αποδεδειγμένα δοκιμάζουν την υπομονή του προέδρου των γαλαζοκιτρίνων.
Ωστόσο, ας μη διαφεύγει κανενός η δήλωση Νεκτάριου Πετεβίνου, με αφορμή την πρόωρη ανανέωση συμβολαίου του Ιταλού: «Έχουμε ζήσει τόσες αλλαγές προπονητών. Το θέμα του προπονητή πρέπει να το αντιμετωπίζεις διαφορετικά αν θες να έχεις ομάδα με βάθος χρόνου και να έχεις ξεκάθαρη ταυτότητα. Ο λόγος που έγινε η νέα συμφωνία ώς τον Μάιο του 2020 είναι για να αποκτήσουμε αγωνιστική συνέπεια, σταθερότητα, ταυτότητα και διάρκεια».
Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Τα… είπε όλα σε 14΄ ο Αλωνεύτης
Ενδιαφέρουσα τοποθέτηση! Διότι κατά κάποιον τρόπο, στο δικό μου μυαλό, ακούγεται σαν μέα κούλπα για το φάγωμα τόσων πρωταθλητών ή πρωτοπόρων προπονητών διά ασήμαντον αφορμήν. Το εύλογο ερώτημα όμως ένα είναι! Θα φανεί συνεπής ο «προπονητοφάγος» Πετρίδης στη νέα τάξη πραγμάτων (σταθερότητα στον πάγκο) ή σε περίπτωση που στραβώσει και άλλο η κατάσταση θα ενδώσει και θα επαναλάβει εαυτόν;