Η δίκαιη επικράτηση και η οπαδική υποκουλτούρα

Συμπερασματικά, ο Απόλλων το σήκωσε γιατί ήταν πιο έτοιμος, πιο συμπαγής, πιο συγκεντρωμένος και γενικά, ήξερε καλύτερα τι ζητούσε στον αγωνιστικό χώρο...

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΒΑΛΑΝΙΔΗ

Η επικράτηση του Απόλλωνα στον τελικό κυπέλλου επί της Ομόνοιας (2-1) ήταν πέρα για πέρα δίκαιη. Χωρίς να κυριαρχήσει στον αγωνιστικό χώρο και δίχως να εντυπωσιάσει, έκανε τα απαραίτητα, σε αντίθεση με την αντίπαλό του.

Για παράδειγμα, η αμυντική συμπεριφορά των μεν και των δε ήταν αντιστρόφως ανάλογη. Διότι το «τριφύλλι» έκανε δώρο δύο γκολ στον (μετέπειτα) κυπελλούχο. Στο πρώτο, τα λάθη έγιναν από τον Ρούνιε και τον Γιωργαλλίδη (δίχως να στερείται η δόξα από τον Παπουλή για την γκολάρα του). Στο δεύτερο, ο Σέρινταν άργησε –έστω και λίγο– να κάνει το άλμα, νικήθηκε από τον Αγγελή και ο Γιωργαλλίδης δεν αντέδρασε σωστά.

CYTAVISION - Live Sports

Ο Απόλλων έφραξε τον δρόμο προς την περιοχή του σε όλο το ματς και δέχτηκε την προσωρινή ισοφάριση από πανέμορφη εκτέλεση φάουλ του Μαργκάσα. Όταν επανέκτησε το προβάδισμα, δεν επέτρεψε στους πράσινους να συνδυαστούν σωστά. Αντιθέτως, οι ποδοσφαιριστές της Ομόνοιας υποχρεώθηκαν σε μακρινές μπαλιές, με τους Σέρινταν και Σκέμπρι σε ρόλο σέντερ φορ (στο 4-4-2 που εφάρμοσε ο Μιλόγεβιτς στο δεύτερο ημίχρονο), να χάνουν τις μάχες από τους Αγγελή και Φρέιρ.

Πώς να ερχόταν λοιπόν η νέα ισοφάριση με τον τρόπο που αμύνονταν οι μεν και τον τρόπο που επιτίθεντο οι δε; Συμπερασματικά, ο Απόλλων το σήκωσε γιατί ήταν πιο έτοιμος, πιο συμπαγής, πιο συγκεντρωμένος και γενικά, ήξερε καλύτερα τι ζητούσε στον αγωνιστικό χώρο.

Από εκεί και πέρα, χθες, Ομονοιάτες έβαλαν φωτιά στην Παλουριώτισσα και έπαιξαν ξύλο στα στενά της με τη ΜΜΑΔ. Στο Τσίρειο, Απολλωνίστες μπήκαν στο τερέν του στίβου έξι λεπτά πριν από το τέλος του αγώνα και όταν άκουσαν το σφύριγμα της λήξης, ξεγύμνωσαν κυριολεκτικώς τους ποδοσφαιριστές, κινήθηκαν προς τους οπαδούς της Ομόνοιας, έγινε ανταλλαγή αντικειμένων και προκλήθηκαν ζημιές στο στάδιο. Άστε που η απονομή των μεταλλίων στους ηττημένους έγινε στα αποδυτήρια. Για τέτοιο τελικό-γιορτή μιλάμε…

Πρέπει προφανώς να το πάρουμε απόφαση ότι η κυπριακή οπαδική υποκουλτούρα μεγαλουργεί σε κάθε παιχνίδι, που κρίνει κάτι σημαντικό στη χώρα μας. Όπως συνέβη στον περιλάλητο «τελικό» πρωταθλήματος ανάμεσα σε ΑΕΛ και ΑΠΟΕΛ στο Τσίρειο (2014) ή όπως έγινε στον τελικό κυπέλλου ανάμεσα στις ίδιες ομάδες στο ΓΣΖ (2015).

Όσο για τον Κροάτη διαιτητή, Άντε Βουτσελίμοβιτς-Σιμούνοβιτς, από τη μια μας έκανε χάρη που έληξε το ματς με όσα είδαν τα μάτια του. Από την άλλη, το γεγονός ότι σφύριξε τη λήξη ένα λεπτό πριν από τη συμπλήρωση της καθυστέρησης ήταν σοβαρότατο λάθος. Το σκορ ήταν εύθραυστο και η Ομόνοια είχε το δικαίωμα να εξαντλήσει τις πιθανότητες για να σκοράρει, αλλά της το στέρησε.