Εθνική που σέβεται τον εαυτό της

Ο κόσμος πιστεύει και θέλει να βλέπει την εθνική του ομάδα να έχει στόχους, φιλοδοξίες, να κοιτάζει ψηλά, να θέλει να φτάσει ψηλά...

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Ναι, έχει πράγματα να αποδείξει η εθνική και οι διεθνείς. Έχει πράγματα να αποδείξει και ο Χριστάκης Χριστοφόρου, τώρα που ρίχνεται από την αρχή στη μάχη μιας μεγάλης (της πιο μεγάλης) διοργάνωσης. Αύριο, απέναντι στο Βέλγιο, η εθνική μας έχει ένα γραμμάτιο να ξεπληρώσει. Αυτό από μόνο του λέει πολλά, πάρα πολλά.

Το γεγονός και μόνο ότι οι διεθνείς μας έχουν το (ποδοσφαιρικό) θράσος να θέλουν τη νίκη απέναντι στο Βέλγιο, το μέχρι πρότινος νούμερο ένα στην παγκόσμια κατάταξη της ΦΙΦΑ (εκεί όπου τώρα φιγουράρει η Αργεντινή), αποτελεί αν μη τι άλλο ένδειξη αυτοσεβασμού και ποδοσφαιρικού εγωισμού. Και εθνική που σέβεται και εκτιμά τον εαυτό της δεν έχει παρά να πάει μπροστά. Αποδεικνύει όμως και κάτι άλλο. Πως τα χρόνια της μιζέριας και της ανυποληψίας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

CYTAVISION - Live Sports

Δεν έχει σημασία αν η εθνική μας δεν πάρει τη νίκη, όπως δεν έχει σημασία αυτό που συνήθως λέμε, «στα λόγια όλα είναι εύκολα». Εκείνο που έχει σημασία είναι πως οι διεθνείς μας το λένε και το πιστεύουν. Το έχουν μάλιστα αποδείξει και έμπρακτα, πριν ακριβώς ένα χρόνο (6 του Σεπτέμβρη 2015) όταν η ομάδα μας γνώρισε την ήττα με 1-0 στο ΓΣΠ, μετά από γκολ του Αζάρ στο 85’.

Μια ήττα μάλλον άδικη και στο χρονικό σημείο που ήρθε αχώνευτη, αφού θα μπορούσαμε κάλλιστα να «τσιμπήσουμε» το βαθμό. Ανεξάρτητα από το τι έγινε στο παιγνίδι του περασμένου Σεπτέμβρη, η εθνική μας έχει ενώπιον της ακόμα μια ευκαιρία για να δώσει «απαντήσεις» προς πάσα κατεύθυνση, αλλά και να αρχίσει την προσπάθειά της στην προκριματική φάση του Μουντιάλ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Σύμφωνα μάλιστα με τη μέχρι τώρα διάθεση των εισιτηρίων το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα θα αγωνιστεί μπροστά σε γεμάτες κερκίδες. Υπολογίζεται πως ο κόσμος που θα παρακολουθήσει το παιγνίδι να είναι κοντά στις 15.000. Ακόμα καλύτερα, αφού αυτό θα είναι ένα επιπλέον ατού και κίνητρο για τους παίκτες να τα δώσουν όλα και να κυνηγήσουν το βαθμολογικό όφελος.

Αυτό αποτελεί άλλη μιαν ένδειξη πως η εθνική συνείδηση δεν τελεί στα αζήτητα, ούτε και χάθηκε. Ο κόσμος πιστεύει και θέλει να βλέπει την εθνική του ομάδα να έχει στόχους, φιλοδοξίες, να κοιτάζει ψηλά, να θέλει να φτάσει ψηλά. Γιατί στην τελική το ταβάνι των προσδοκιών και των ονείρων του καθενός, δεν περιορίζεται στο όνομα και το εκτόπισμά του, αλλά από το «θέλω» και «μπορώ».