Σικέ στην Κύπρο: Απαισιοδοξία ή ρεαλισμός;

Η απάντηση θα δοθεί μέσω της νέας αγωνιστικής περιόδου...

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΒΑΛΑΝΙΔΗ

Το τελευταίο Σαββατοκύριακο δίχως πρωτάθλημα, πέρασε λοιπόν. Από το επόμενο τα παιχνίδια δεν θα είναι για τους προπονητές. Τα αποτελέσματα θα μετρούν και θα μπούμε στη ρουτίνα της σεζόν. Με αποδεσμεύσεις, με φωνές, κοκορομαχίες, ανακοινώσεις, απαντήσεις και όλα αυτά με τα οποία μάθαμε να ζούμε.

Διαβάζω και ακούω ότι αναμένεται περισσότερος ανταγωνισμός και λέω μακάρι. Αλλά για μένα, το μεγάλο θέμα δεν είναι αν θα παραμείνει ο ΑΠΟΕΛ στον θρόνο του ή αν θα τον εκθρονίσει η ΑΕΚ ή ο Απόλλων ή η Ομόνοια ή η Ανόρθωση ή η ΑΕΛ ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα.

Η μεγαλύτερη μάστιγα του αθλήματος, χειρότερη πλέον και από τη βία ή την προκατάληψη σχετικά με τη διαιτησία, είναι τα ύποπτα για χειραγώγηση παιχνίδια. Από τη στιγμή που προερχόμαστε από μία σεζόν, κατά την οποίαν η ΟΥΕΦΑ δεν έκανε άλλη δουλειά από το να μας στέλνει φακέλους, για ποιο ποδόσφαιρο μιλάμε; Η έκβαση της μάχης του τίτλου και της εξασφάλισης θέσης στο Γιουρόπα Λιγκ είναι ελάσσονος σημασίας, μπροστά στην ανάγκη για καθαρό ποδόσφαιρο.

Τα ρεζιλίκια -κυρίως- της απερχόμενης αγωνιστικής περιόδου, δεν θα μπορούσε να μην αγγίξουν την ΚΟΠ. Έστω και αργά, καθώς εδώ και χρόνια φαινόταν ότι το «θηρίο» μεγάλωνε, ενώ η ομοσπονδία τηρούσε στάση Πόντιου Πιλάτου, πάρθηκαν μέτρα που στη θεωρία φαντάζουν αυστηρά. Μία από τις πιο δύσκολες ενέργειες στον κόσμο, όμως, είναι να μετατραπεί η θεωρία σε πράξη. Διότι είναι άλλο το «ανακοινώνω αυστηρούς κανονισμούς» και διαφορετικό το «τους εφαρμόζω πιστά».

Από την αποφασιστικότητα του Κωστάκη Κουτσοκούμνη και των ομοσπονδιακών συνεργατών του λοιπόν, εξαρτάται η τύχη του κυπριακού ποδοσφαίρου. Κακά τα ψέματα. Αν μετά την κοινοποίηση των νέων αυστηρών κανονισμών επαναληφθεί το φαινόμενο, θα πρόκειται για την απόλυτη κοροϊδία.

Ξέρω. Το αίσθημα της κοινής γνώμης λέει ότι πάλι θα γίνει μία τρύπα στο νερό. Ίσως μάλιστα κάποιοι μάστορες των σικέ να διαβάζουν το άρθρο και να χαμογελούν, προφανώς επειδή γνωρίζουν κάτι που δεν ξέρουμε όσοι είμαστε «εκτός παιχνιδιού». Γνωρίζω πως είναι πιθανόν να κατηγορηθώ για απαισιοδοξία, μία εβδομάδα πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος. Ίσως όμως να πρόκειται και για ρεαλισμό. Αν είμαστε καλά σε έναν χρόνο, μακάρι να έχω λόγο για να υποδεχτώ την έναρξη της σεζόν 2017-18 με άκρως αντίθετη διάθεση.