Θα ήταν εντελώς αλλόκοτο!


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΖΕΪΔΗ

Δεν ήταν όλα καλά και ρόδινα για την Ομόνοια μέχρι να φθάσει χθες βράδυ στο επιβλητικό 4-1 που της χάρισε την πρόκριση στην επόμενη φάση του Europa League. Μέχρι ο Ρουσιάς να «σκοτώσει» τα όνειρα των Αρμενίων οι πράσινοι βρίσκονται μπροστά σε ένα μεγάλο κάζο.

Τα κατάφεραν, όμως, χάρη στην εκτελεστική δεινότητα του νεαρού επιθετικού, τις εμπνεύσεις του Κλέιτον, τα «πνευμόνια» του Φυλακτού και τον τσαμπουκά του Κατελάρη που σουλούπωσε τη μεσαία γραμμή με την είσοδο του.

Λίγα πράγματα θα θυμάται κανείς από την κανονική διάρκεια του αγώνα, η ανούσια κατοχή, η επιπολαιότητα σε σημείο απειθαρχίας στην επίθεση και οι ευάλωτοι κεντρικοί αμυντικοί ήταν αυτά που δεν άρεσαν.

Η ταχύτα και η διάθεση του Αγκάγιεφ, ο αναγεννημένος και σαφώς πιο απελευθερωμένος Φυλακτού και ο πάντα σταθερός Μαργκάσα ήταν αυτοί που κρατούσαν τα προσχήματα. Μέχρι που το 0-1 «πάγωσε» το ΓΣΠ και χρειάστηκαν οι εμπνεύσεις του Τζον Κάρβερ από τον πάγκο.

Ο Άγγλος τεχνικός έριξε, αμέσως μετά το γκολ της Μπάναντς, τους Κλέιτον και Κατελάρη, αυτοί έδωσαν νέα πνοή στην Ομόνοια και αφού ο Ρουσιάς ήταν στο κατάλληλο σημείο, την κατάλληλη στιγμή έσωσε την παρτίδα.

Τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστόρια, αλλά σαφώς προκάλεσαν ικανοποιήση τόσα τα δύο γκολ του διεθνή επιθετικού, όσο η δύναμη του Κατελάρη στο κέντρο και οι κάθετες πάσες του Βραζιλιάνου προς τους επιθετικούς που μπορούν να κάνουν πιο απρόβλεπτη την Ομόνοια.

Συνοπτικά, οι πράσινοι χρειάζονται δουλειά και θα ήταν εξαιρετικά αφύσικο τέτοια εποχή, με πολλά νέα πρόσωπα, νέο προπονητή, εντελώς καινούργιο σύστημα να βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Το θετικό είναι πως οι τρύπες στο ρόστερ κλείνουν σιγά σιγά και μέχρι το πρώτο ματς με την Μπεϊτάρ το «τριφύλλι» αναμένεται να παρουσιαστεί πιο βελτιωμένο.