Ομόνοια: Τα «εκτός» που την πληγώνουν…


ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΗ

Η σταθερότητα, τόσο στα πρόσωπα όσο και στον σχηματισμό της ομάδας τις τελευταίες τρεις αγωνιστικές, βελτίωσαν αισθητά την εικόνα της Ομόνοιας, παρόλο που σ’ αυτό το διάστημα μόλις μια φορά γεύθηκε τη χαρά της νίκης (2-0 την Ανόρθωση).

Τόσο με τον Απόλλωνα στο Τσίρειο όσο και με τη Νέα Σαλαμίνα στο «Αμμόχωστος» η Ομόνοια άξιζε πολύ περισσότερα. Στην πρώτη περίπτωση τουλάχιστον τον βαθμό και στη δεύτερη τη νίκη. Οι πράσινοι, από τη στιγμή που ανέβασαν στροφές, αναμένουν ότι στη συνέχεια θα μπορέσουν να συνδυάσουν το τερπνό μετά του ωφελίμου.

Στις πρώτες οκτώ αγωνιστικές είναι ξεκάθαρο ότι την Ομόνοια την «πληγώνουν» τα εκτός έδρας παιχνίδια. Σε τέσσερα ματς μακριά από την έδρα της, μόλις σ’ ένα κατάφερε να γευθεί τη χαρά της νίκης, σ’ αυτό με τον Εθνικό Άχνας στο Δασάκι (2-1).

Στα άλλα τρία δέχθηκε μια φορά την ήττα από τον Απόλλωνα στο Τσίρειο (1-2) και στα άλλα δύο αναδείχθηκε ισόπαλη, με την Αναγέννηση στο «Τάσος Μάρκου» (2-2) και τη Νέα Σαλαμίνα στο «Αμμόχωστος» (1-1). Επτά χαμένοι βαθμοί από τους εννιά συνολικά, αφού ως γνωστόν τους άλλους δύο τους της στέρησε η Δόξα στο ΓΣΠ (1-1).

Οι πράσινοι παρουσιάζουν τρομερή αδυναμία στα εκτός έδρας παιχνίδια, κάτι που μαρτυρούν τα αποτελέσματά τους. Είναι κάτι που απασχολεί και θα αναζητήσουν τους λόγους στους οποίους οφείλεται αυτό το φαινόμενο. Σίγουρα δεν έχει να κάνει με την παρουσία του κόσμου, αφού και στα τρία ματς που είχαν απώλεια βαθμών, οι οπαδοί τους δήλωσαν δυναμικό παρών.

Είναι κάτι που θα θελήσουν να αποφύγουν στη συνέχεια και σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της έδρας τους να κάνουν βήματα προς τα μπρος. Άλλωστε, εννιά χαμένοι βαθμοί σε οκτώ αγώνες είναι πάρα πολλοί για μια ομάδα που στοχεύει ψηλά.