Αυτοί τον φέρνουν, αυτοί τον διώχνουν

Το ηθικό έπεσε, ο κόσμος απογοητεύτηκε


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΖΕΪΔΗ

Ήταν το δικό της μομέντουμ.

Οι επιτυχίες των τελαυταίων δύο εβδομάδων ανέβασαν το ηθικό τόσο των ποδοσφαιριστών, όσο και του κόσμο της Ομόνοιας.

Αποτέλεσμα η αναρρίχηση και η εδραίωση στη 3η θέση, καθώς και η πρόκριση στον τελικό κυπέλλου.

Το ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ ερχόταν στο πιο κατάλληλο σημείο για τους πράσινους, οι οποίοι το έβλεπαν ως μία καλή ευκαιρία να πάρουν μία νίκη γοήτρου (μετά από τρία χρόνια) και φυσικά με άλλους τρεις βαθμούς να «αγκαλιάσουν» τον στόχο τους.

Και ότι καλό έχτισαν σε διάστημα 20 ημέρων το γκρέμισαν σε 90 λεπτά. Με πιο σημαντικό την επιστροφή του κόσμου τους, ο οποίος για ακόμη μία φορά έδωσε ρεσιτάλ αφοσίωσης και πίστης στην ομάδα του.

Οι 13.000 την Τετάρτη και οι άλλες τόσες (και βάλε) χθες είναι αριθμοί ομάδων που διεκδικούν τίτλο ή πάνε από επιτυχία σε επιτυχία κάθε χρόνο. Όχι, όμως, για τους φίλους της Ομόνοιας που δεν χαμπαριάζουν από τέτοια. Τελικά, έφυγαν για άλλη μία φορά απογοητευμένοι από το γήπεδο και εκεί που… πετούσαν στα σύννεφα προσγειώθηκαν ανώμαλα.

Η ομάδα δεν παρουσιάστηκε ποτέ έτοιμη για τις ανάγκες ενός τόσο μεγάλου αγώνα. Η κούραση ήταν εμφανής σε όλους σχεδόν τους ποδοσφαιριστές, η μεγαλή θέληση για νίκη επί του «αιωνίου» γύρισε μπούμερανγκ και σε όλο το παιχνίδι ήταν πολύ νευρικοί.

Ναι, υπήρχαν περιπτώσεις που είχαν το δίκαιο με το μέρος τους, αφού η διαιτησία υπέπεσε σε λάθη, όμως αυτή η νευρικότητα έκανε το έργο τους σαφώς πιο δύσκολο.

Αν βάλουμε στην εξίσωση τα δύο αμυντικά λάθη και τη δυσκολία δημιουργίας αξιόλογων φάσεων, τότε θα έχουμε τις αιτίες της τρίτης φετινής ήττας από τον ΑΠΟΕΛ.