Mας αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του κυπριακού πρωταθλήματος

Η πλοκή, η υφή και το σασπένς του φετινού μαραθωνίου αφήνει πολλές, πολλές υποσχέσεις…

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Η 8η αγωνιστική μας αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του φετινού πρωταθλήματος, σε ό,τι αφορά τη μάχη για τον τίτλο του πρωταθλητή τουλάχιστον! Απ’ όλες τις απόψεις. Η νίκη της Ανόρθωσης μέσα στο Τσίρειο, η νίκη της ΑΕΛ μέσα στην Αρένα και η ισοπαλία του ΑΠΟΕΛ με την Πάφο στο «Στέλιος Κυριακίδης» έδωσαν επιπλέον γεύση στα όσα (λογικά) θα ακολουθήσουν, αφήνοντας ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα, σε ό,τι αφορά ποια ομάδα θα κόψει πρώτη το νήμα του τερματισμού.

Η πλοκή, η υφή, αλλά και το σασπένς που αποτελούν το περιτύλιγμα του φετινού μαραθωνίου αφήνει υποσχέσεις για ένα συναρπαστικό ενδιαφέρον και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Η Ανόρθωση μπορεί να παρέταξε άμυνα όπως η γραμμή Μαζινό (μετά που προηγήθηκε 2-0), αλλά «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» όπως λέει και η λαϊκή μας ρήση.

Ο Απόλλων, μπορεί να τα έχει με την τύχη του και τα δοκάρια, η αλήθεια ωστόσο είναι πως από την ομάδα του Αυγουστή έλειπε η φρεσκάδα και το πολύ καλό ποδόσφαιρο που έπαιξε σε άλλα παιχνίδια, απέναντι σε ομάδες που επίσης αμύνονταν μαζικά. Στην Πάφο, τώρα, ο ΑΠΟΕΛ επέστρεψε στη μετριότητα άφησε δυο βαθμούς, όσο κι αν ο Τράττος του «έφαγε» ένα σίγουρο πέναλτι (και άλλο ένα που σηκώνει συζήτηση). Οι γαλαζοκίτρινοι ωστόσο ευνοήθηκαν από τα αποτελέσματα σε Τσίρειο και Αρένα και πλέον βρίσκονται κι αυτοί στις παρυφές της κορυφής.

Σκόπιμα άφησα τελευταία την ΑΕΛ, η οποία ελπίζω να έχουν πλέον όλοι συνειδητοποιήσει πως δεν πρόκειται ούτε για το ανέκδοτο, αλλά ούτε για το αστείο του φετινού πρωταθλήματος. Ο Κέρκεζ δημιούργησε μιαν πραγματικά «λιονταρίσια» ομάδα ικανή να μπει σφήνα στα φαβορί και να διεκδικήσει ό,τι της αξίζει, αλλά και ό,τι δικαιούται.

Για την Ομόνοια, που επέστρεψε μετά από καιρό, αλλά και με κάποια δόση άγχους και πάλι στις νίκες, ας μην κάνω κουβέντα ακόμα και να περιμένουμε (όλοι μας) λίγο ακόμη. Όχι για τίποτα άλλο, απλά και μόνο για να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα από τα δείγματα γραφής, τόσο του Γιάννη Αναστασίου, αλλά και των πρασίνων. Όπως και να ‘χουν τα πράγματα, επιμένω και θεωρώ πως στο φετινό πρωτάθλημα μας περιμένουν πολλές συγκινήσεις, αλλά και εκπλήξεις ακόμα.

Υ.Γ.: Για τη Νέα Σαλαμίνα και τη Δόξα επίσης δεν έκανα λόγο, γιατί πολύ απλά δεν θα μου κάνει ειλικρινά καμία έκπληξη αν δω κάποια από τις δυο (και τις δύο είναι πολύ δύσκολο) να φιγουράρει στην πρώτη εξάδα, με το τέλος της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος.