Τόλμη και τσαμπουκάς σε εχθρικό έδαφος

Η απάντηση των οπαδών του ΑΠΟΕΛ στο «Αβνί Ακέρ» της Τραπεζούντας...

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΒΑΛΑΝΙΔΗ

Ψυχή τε και σώματι, οι ΑΠΟΕΛίστες ασχολούνται μόνο με τον αποψινό επαναληπτικό των πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ με την Κοπεγχάγη. Απολύτως λογικό. Ωστόσο, μια στάση για να ξυπνήσουν μνήμες μίας άλλης γαλαζοκίτρινης ευρωπαϊκής βραδιάς, δεν θα βλάψει κανέναν.

24 Αυγούστου 2006. Πέρασαν κιόλας 10 χρόνια από τον επαναληπτικό με την Τραμπζονσπόρ. Η τουρκική ομάδα του προϋπολογισμού των δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, πανηγύρισε έξαλλα την πρόκριση στον ά γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Απέναντι στην κατά πολύ φτωχότερη κυπριακή ομάδα.

Και για όσους θυμούνται, οι Τούρκοι προκρίθηκαν με την ψυχή στο στόμα (1-1, 0-1), πετυχαίνοντας τα τέρματά τους λίγο πριν από την εκπνοή των δύο παιχνιδιών. Μόλις δηλαδή που απέφυγαν δεύτερο χαστούκι τύπου Ανόρθωσης σε διάστημα ενός χρόνου.

Ωστόσο, πέρα από το τεράστιο σασπένς αναφορικά με το αγωνιστικό μέρος, μεγάλο «παιχνίδι» παίχτηκε και στις εξέδρες του «Αβνί Ακέρ». Παρά την αρχικά άψογη φιλοξενία, οι Τούρκοι φανέρωσαν στο γήπεδο το αληθινό τους πρόσωπο με ένα ενορχηστρωμένο προπαγανδιστικό σκηνικό.

Ό,τι εκτυλίχθηκε πριν από την έναρξη του αγώνα, δεν ήταν αυθόρμητες ενέργειες οργισμένου πλήθους, μα προϊόν οργάνωσης που ήταν φανερό ότι απαιτούσε προετοιμασία. Η αρχή έγινε με την παρέλαση σημαιών στον αγωνιστικό χώρο, κάτι που απαγορεύεται ρητά από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Ακολούθησαν πατριωτικά εμβατήρια, τουρκικοί αμανέδες, χιλιάδες μικρές σημαίες του ψευδοκράτους, καθώς και ένα πανό που έδειχνε την Κύπρο βαμμένη στο κόκκινο και το μισοφέγγαρο στη μέση. Οι μάσκες έπεσαν.

Προσθέστε και τον ασταμάτητο λιθοβολισμό προς τους 70 οπαδούς του ΑΠΟΕΛ, οι οποίοι ταξίδεψαν στην πάλαι ποτέ ελληνική πόλη, βιώνοντας συνθήκες κόλασης. Η έκπληξη όμως που επιφύλαξαν στους Τούρκους, ήταν η καλύτερη απάντηση. Επινόησαν έναν ευφυή τρόπο για να ξεγελάσουν τους αστυνομικούς, οι οποίοι έκαναν τα πάντα για να μην περάσει κάποιο «ανεπιθύμητο» μήνυμα από την εξέδρα των φιλοξενουμένων.

Είκοσι τέσσερις φίλοι των γαλαζοκιτρίνων, όμως, βρήκαν τρόπο και πέρασαν στο γήπεδο από μία κίτρινη φανέλα. Κάποιες από αυτές είχαν σύμβολα του ελληνικού αλφαβήτου και κάποιες όχι. Όταν μαζεύτηκαν στην κερκίδα, μπήκαν σε σειρά ώστε να σχηματιστεί η πρόταση που έκανε έξω φρενών τους χιλιάδες Τούρκους οπαδούς: «Η Κύπρος είναι ελληνική». Κίνηση που απαιτούσε τόλμη και τσαμπουκά σ’ ένα πέρα για πέρα εχθρικό έδαφος.