Ο ΑΠΟΕΛ τραβάει την ανηφόρα…


ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΥΡΟΥ

Η επιχείρηση «εδραίωση στην κορυφή» απέτυχε και πλέον στον ΑΠΟΕΛ καλούνται να ηρεμήσουν και ν’ αποφορτιστούν λιγάκι από την πίεση των απανωτών μεγάλων αγώνων. Ασφαλώς, δεν έχουν όλο τον χρόνο μπροστά τους καθώς το απόγευμα του Σαββάτου θα μετρήσουν δυνάμεις με την Ομόνοια, στην τελευταία στροφή για την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Και επιβάλλεται να επιστρέψουν σε νικηφόρα τροχιά ώστε να μην έλθουν τα πάνω-κάτω, θέτοντας σε κίνδυνο την πρωτιά.

Όπως φάνηκε και στο προχθεσινό ντέρμπι, οι γαλαζοκίτρινοι όντως έχουν άμεσα την ανάγκη ηρεμίας και της ανασύνταξης δυνάμεων. Γιατί στο ματς με τον Απόλλωνα είχε φανεί το πόσες πολλές δυνάμεις είχαν καταναλώσει στη ρεβάνς με την Αθλέτικ Μπιλμπάο καθώς υπήρχαν λάθος πάσες.

Πολλές εξ αυτών αβίαστες, απόρροια της μεγάλης έντασης και κούρασης, ίσως και του αποπροσανατολισμού. Εκεί υπάρχει μια εξήγηση που ο ΑΠΟΕΛ έχασε από τη συγκέντρωσή του, ιδιαιτέρως στο πρώτο μέρος αφού ο Απόλλων έβρισκε περισσότερους κενούς χώρους και μπόρεσε να σκοράρει. Ήταν διαβασμένος και δεν άφησε διαδρόμους στον ΑΠΟΕΛ.

Στο εν λόγω διάστημα ήταν κάτι περισσότερο από εμφανές πως υπήρχε έντονο το στοιχείο της αδυναμίας να περάσει η μπάλα κάθετα στους προωθημένους παίκτες, σπαταλώντας έτσι οι πρωτευουσιάνοι επιθέσεις με ψηλές μπαλιές ή εκδήλωση επικίνδυνων καταστάσεων μέσω των στατικών φάσεων.

Οι γαλαζοκίτρινοι, ουσιαστικά, έριξαν στον κάλαθο ένα ολόκληρο 45λεπτο, κατά το οποίο ήταν προβλέψιμοι, χωρίς ένταση, πρωτοβουλία κινήσεων, με έκδηλη την αδυναμία μεταφοράς της μπάλας στο δεύτερο μισό του χώρου δράσης. Ήταν φανερό ότι υπήρχε δυσλειτουργία στο κέντρο (ο Κάνιας χάθηκε για δεύτερο σερί ματς στον νευραλγικό χώρο της μεσαίας γραμμής) και πολύ περισσότερο έλειπε εκείνος ο παίκτης που θα οργάνωνε επιθέσεις. Το «δεκάρι», δηλαδή.

Όποτε ο ΑΠΟΕΛ δεν παίζει στο «κόκκινο», δεν μπορεί να κερδίσει. Το έπραξε και στον πρώτο γύρο απέναντι στην ΑΕΛ στο ίδιο μάλιστα γήπεδο και δέχθηκε τη σφαλιάρα. Πόσω μάλλον τώρα απέναντι στον Απόλλωνα, την πιο φορμαρισμένη ομάδα τις τελευταίες εβδομάδες. Για την εν λόγω εικόνα, άμοιρος ευθυνών δεν είναι ούτε ο Τόμας Κρίστιανσεν.

Αν και σωστά επιχείρησε αλλαγές στο αρχικό σχήμα, κάτι που ήταν επιβεβλημένο, άργησε να προβεί σε διορθωτικές κινήσεις. Καθυστέρησε να προχωρήσει στις αλλαγές των ακραίων επιθετικών. Από το σημείο που είχαν περάσει στο ματς οι Γιαννιώτας και Εφραίμ αντί των Αλωνεύτη και Βάντερ, αντιστοίχως, ο ΑΠΟΕΛ έδειξε πολύ περισσότερο απαιτητικός και μάλιστα, ανανέωσε αρκετές επιθέσεις.