Δεν διώχνεις τον Άλβες έτσι απλά

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Τον Αντρέ Άλβες όλοι μας τον γνωρίζουμε. Χρόνια τώρα στο κουρμπέτι και τις παρουσίες του σε Ομόνοια, ΑΕΚ και τώρα πια στην Ανόρθωση. Το γκολ το έχει στο αίμα του και δεν χρειάζεται να το πω ή να το υποστηρίξω εγώ. Αλλού είναι το θέμα. Ο Βραζιλιάνος, τους τελευταίους ένα-δύο μήνες, τον πήρε για τα καλά από κάτω.

Η αρχή έγινε στον αγωνιστικό χώρο και συνεχίστηκε με τη στάση του Ιδιάκεθ απέναντί του. Όσο λοιπόν ο Άλβες δεν μπορούσε να σκοράρει χανόταν η ψυχολογία του. Ήρθε και ο Ιδιάκεθ, που από κάποιο σημείο και μετά έδειξε πως δεν τον υπολόγιζε και τον αποτέλειωσε και ψυχολογικά και αγωνιστικά.

Επομένως, το να μετακινηθεί ήταν η καλύτερη λύση και για τον ποδοσφαιριστή και για τον σύλλογο της Λάρνακας. Αφενός για να μπορέσει ο παίκτης να ξαναπιστέψει  και να ξαναβρεί τον εαυτό του και η ΑΕΚ για να αναζητήσει τον αντικαταστάτη του.

Όπερ και εγένετο. Ο Βραζιλιάνος με το που άλλαξε περιβάλλον, το έδειξε από τον πρώτο αγώνα πως άρχισε να ανακτά την ψυχολογία του και με το που πέτυχε το πρώτο του γκολ έγινε άλλος άνθρωπος ή πιο σωστά έγινε ο παλιός γνωστός μας Άλβες. Η επιβεβαίωση δεν άργησε να έρθει, στον αγώνα με τον Εθνικό, με το χατ τρικ που πέτυχε, αλλά και την εν γένει απόδοση του 33χρονου επιθετικού.

Έχει γραφτεί κατά κόρον και δεν θα πρωτοτυπήσω αν επαναλάβω πως ο Άλβες είναι παίκτης ψυχολογίας, όπως είναι οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι διαδραματίστηκε ανάμεσα στον Ιδιάκεθ (ή και τον Ρόκα ενδεχομένως) και πάρθηκε η απόφαση για να αποχωρήσει από την ομάδα. Ένας παίκτης του επιπέδου και της κλάσης του Άλβες, δεν ξεχνά από τη μια μέρα στην άλλη την μπάλα, αλλά -πολύ περισσότερο- δεν του δείχνεις τόσο εύκολα την πόρτα εξόδου.

Βαδίζοντας προς τα 34 του, ο Αντρέ Άλβες έδωσε και έχει να δώσει κι άλλα στην Ανόρθωση, που με τη σειρά της αναζητά από τη μια να εξασφαλίσει θέση στην εξάδα και από την άλλη γλυκοκοιτάζει το κύπελλο. Το μόνο σίγουρο είναι πως στην προσπάθειά της αυτή, ο Άλβες τώρα που πήρε μπρος θα είναι εκεί για να βάλει κι αυτός τα δικά του λιθαράκια ή αν προτιμάτε τα δικά του γκολ.