Τι να κάνουμε την καταδίκη χωρίς ενόχους…

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΛΟΥΚΑ

Εκκρεμούν προς διερεύνηση 59 υποθέσεις ύποπτων αγώνων για στήσιμο, βάσει της υπερβολικής στοιχηματικής δραστηριότητας. Οι 21 για το πρωτάθλημα της περιόδου 2015-16. Εκ των οποίων οι 16 αφορούν παιχνίδια που έχουν γίνει κατά το έτος 2016. Με άλλα λόγια, στον δεύτερο γύρο και -ειδικότερα- στη φάση των ομίλων.

«Πρόκειται για μια ανησυχητική κατάσταση, για έναν πολύ μεγάλο αριθμό φακέλων, εάν αναλογιστούμε ότι οι φάκελοι που είχαμε μέχρι στιγμής ήταν: Το 2013-14 8 φάκελοι. Το 2012-13 10 φάκελοι. Το 2010 9 φάκελοι», είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, Ιωνάς Νικολάου.

Δήλωση εκ διαμέτρου αντίθετη με τον πανηγυρικό λόγο του προέδρου της ΚΟΠ, Κώστα Κουτσοκούμνη, περί ενός «εξαιρετικά ανταγωνιστικού πρωταθλήματος, που δέχθηκε άδικη και ανυπόστατη κριτική για την αύξηση των ομάδων». Τώρα θα πείτε, ένας άνθρωπος που ποζάρει με την τουρκική ημισέληνο πώς περιμένεις να κάνει αυτοκριτική για ένα τέτοιο θέμα;… Και θα έχετε δίκαιο.

Από εκεί και πέρα, ένα βήμα προς την ορθή κατεύθυνση είναι η πρόθεση από πλευράς Πολιτείας για διερεύνηση της πιθανότητας δημιουργίας ποινικού αδικήματος για τους σωματειακούς ή ομοσπονδιακούς παράγοντες, προπονητές και ποδοσφαιριστές, οι οποίοι συμμετέχουν σε στοίχημα που αφορά αγώνα της ομάδας τους.

Το κεφάλαιο καταδίκη ωστόσο είναι το τρίτο στάδιο της επίλυσης του προβλήματος. Το πρώτο είναι η παραδοχή πως γίνονται σικέ και το δεύτερο η εξιχνίασή τους. Στο πρώτο και στο τρίτο καλά τα πάμε. Στο δεύτερο όμως σκοντάφτουν τα πάντα. Τι να το κάνουμε ένα ποινικό αδίκημα, κύριε Ιωνά Νικολάου, όταν δεν μπορούμε να αποδείξουμε το παραμικρό;

Στη διαλεύκανση του εγκλήματος υστερούμε και εκεί οφείλουμε να κάνουμε τις καινοτομίες. Αρκεί να υπάρχει θέληση και τόλμη, σε μια μικρή κοινωνία που ο ένας έμαθε να κρύβει τα άπλυτα του άλλου επειδή έτσι δουλεύει το σύστημα.