Ούτε Εμπαμπέ, ούτε Αζάρ, ψηφίζω Λούκα…

Ο «Παπαστρούμφ» της Κροατίας είναι από τους παίκτες που έχουν όλο το ποδοσφαιρικό πακέτο...

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Ο Μέσι μας… τέλειωσε νωρίς! Και ο Ρονάλντο. Ο Αζάρ και η παρέα του, άναψαν κόκκινο στους Κουτίνιο, Νεϊμάρ, Τζεσούς και σία, ενώ η «αρκούδα» εξολόθρευσε τον Ινιέστα. Αλήθεια, ποιοι μας έμειναν σ’ αυτό το Μουντιάλ για να θαυμάζουμε; Μέσα από μια λίστα, που πλέον δεν είναι μεγάλη, ανάμεσα σε Εμπαμπέ, Γκριζμάν, Κουρτουά, Αζάρ, Λουκάκου, Κέιν και λοιπούς, εγώ επιλέγω Μόντριτς! Τα κάνει όλα και συμφέρει. Κι ας χάνει μέσα, μέσα και κάνα πέναλτι…

Στον αγώνα με τη Ρωσία δεν έκανε τίποτα «extreme», παρόλα αυτά όλο το παιγνίδι της Κροατίας περνούσε από τα πόδια του. Ο Ντάλιτς έχοντας δύο «πριμαντόνες» στην ομάδα του (ο άλλος είναι ο Ράκιτιτς) τράβηξε πιο πίσω τον άσο της Ρεάλ, για να μην εγκλωβιστεί στο «κατενάτσιο» των Ρώσων και μοίραζε αυτός την τράπουλα, έστω κι αν ήταν εξαιρετικά δύσκολο να «σπάσει» το ρωσικό «τείχος» που σήκωσε ο Τσερτσέσοφ.

Η Ρωσία αυτό ήξερε, αυτό έκανε. Όπως και με την Ισπανία, αλλά αυτό δεν είναι και δεν λέγεται ποδόσφαιρο. Πίσω στον Μόντριτς, που ακόμα κι έτσι το πάλεψε αποδεικνύεται πως είναι ο «Παπαστρούμφ» που θα προσπαθήσει να οδηγήσει την εκπρόσωπο των Βαλκανίων στη γη της επαγγελίας. Αν και δεν το βλέπω, το εύχομαι.

Ο Μόντριτς προέρχεται από την κάστα εκείνη των ποδοσφαιριστών που κουβαλά όλο το πακέτο. Δεν είναι δηλαδή προικισμένος, μόνο με τεχνική κατάρτιση και ποδοσφαιρικό μυαλό, αλλά μπορεί και να σκοράρει (είτε από στημένα, είτε με πυραύλους εδάφους άερος), χώρια από τις ασιστ πάρε – βάλε που μοιράζει.

Για να μην αδικήσω όμως και τους υπόλοιπους, άλλο τόσο αλήθεια είναι πως έχει δίπλα του, στη μεσαία γραμμή, άλλον ένα «εγκεφαλικό» παίκτη, τον Ράκιτιτς, ενώ οι Βερσάλικο, Πέρισιτς, Κράμαριτς, Μάντζουκιτς, προσφέρουν απίστευτα στηρίγματα στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Πίσω Σούμπασιτς, Λόβρεν, Βίντα, προσφέρουν την απαιτούμενη ασφάλεια, αν και στην αμυντική τους συμπεριφορά, δεν ήταν λίγες οι φορές που συμπεριφέρθηκαν επιπόλαια, ένα από τα γνωρίσματα που κουβαλούν όλοι οι απόγονοι των «πλάβι».

Και επειδή ένα θέμα το έχω με τους «πλάβι», αλλά και με αφορμή τον Μόντριτς και την επιπολαιότητα, για την οποία έκανα λόγο, θα πω κι αυτό. Αυτή η επιπολαιότητα και η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων τους (που τις έχουν) «έφαγε» τους Σέρβους που μπορούσαν κι αυτοί να προχωρούσαν μακριά, αφού η Ελβετία –που ήταν μια στάνταρ ομάδα– εκμεταλλεύτηκε (στον μεταξύ τους αγώνα) αυτήν την αδυναμία τους.